niedziela, 7 maja 2017

Marlena Drozdowska (szkic biogramu)

  Marlena Drozdowska - wokalistka. Urodziła się 15 lipca 1958 r. w Giżycku jako Marlena Wiśniewska.
  Debiutowała w 1973 r. na Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła współpracę z Grupą I, z którą na XII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1974 r. wykonała piosenkę „Radość o poranku” (muz. Juliusz Loranc, sł. Jonasz Kofta), która zdobyła Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Z zespołem występowała do jego rozwiązania w 1976 r., a oprócz wspomnianej wyżej piosenki formacji udało się wylansować utwór "Magia szos". W latach 1976–1980 współpracowała z Kabaretem Pod Egidą oraz występowała w niemieckim zespole wokalnym Gerd Michaelis Chor, z którym wystąpiła na festiwalach w Bratysławie (Czechosłowacja), Złotych Piaskach (Bułgaria) i Dreźnie (NRD). W tym czasie artystka ukończyła Wydział Piosenkarski Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie.
  Do 1985 r. M. Drozdowska koncertowała z własnym zespołem Hotline, głównie w dyskotekach w zachodniej Europie, m.in. w RFN, Austrii, Szwajcarii oraz Włoszech. W 1985 r. wróciła do Polski i nawiązała współpracę z kompozytorem Andrzejem Korzyńskim. W efekcie tej współpracy powstała m.in. piosenka „Bajadera plaża”, która została w 1986 r. w głosowaniu słuchaczy przebojem Lata z Radiem. Latem 1991 r. piosenkarka wraz z aktorem Markiem Kondratem nagrała kasetę "Mydełko Fa", a utwór tytułowy z tekstem Andrzeja Korzyńskiego stał się wielkim przebojem. Album ten miał wiele wydań, przeważnie nielicencjonowanych. "Mydełko Fa" przez kilka miesięcy utrzymywało się  na pierwszym miejscu międzynarodowej listy przebojów radia For You w Chicago.
  W połowie lat 90-tych piosenkarka zaczęła współpracować z kompozytorem Januszem Piątkowskim, czego efektem było nagranie kilku kolejnych albumów. W 1996 r. artystka otrzymała nagrodę festiwalu "Bratysławska Lira" za utwór "Wołaj". W latach 90-tych piosenki z nagranych przez wokalistkę albumów znalazły się na radiowych listach przebojów, głównie "Muzycznej Jedynki" Programu 1 Polskiego Radia: "Nigdy nie mów nigdy", "Blaszany księżyc", "Wołaj", "Mam dosyć ważnych spraw", "Takie lato" i "Kochajmy każdą chwilę". Artystka nagrała dla telewizji kilka teledysków oraz recital "Cały rok na drzewie".
  Mężem wokalistki jest Jan Drozdowski, gitarzysta i najbliższy współpracownik piosenkarki.


Marlena Drozdowska


NAGRANIA PŁYTOWE

LP PLP 0124 Pronit (1990)
MC PK183 Polmark (1990)
BAJADERA PLAŻA
Radość o poranku / Bajadera plaża / Ja - królowa / Tango video / O co chodzi // Baj, baj / Za mało / Wielki pan / To jest potwór / Co noc, co dzień

CD ALCD 012 Alcom International (1991)
[MAREK KONDRAT & MARLENA DROZDOWSKA] MYDEŁKO FA (CYCOLINA)
Mydełko Fa (Cycolina) / Szukam sponsora / Kasyno Mio / Polka tyrolka / Soczek / Chcę rzeźbić twoje ciało / W salonie marzeń / Przyjacielskie miłe party / Wiwat misio / Ewko, Ewko / Dolary, dolary / Co zrobić z białymi nocami / Bogaty obcy / Ruskich nie ma

MC Amigos
[MAREK KONDRAT & MARLENA DROZDOWSKA] MYDEŁKO FA (CYCOLINA)
Mydełko Fa (Cycolina) / Dolary dolary / Polka tyrolka / Kasyno Mio / Soczek / Chcę rzeźbić twoje ciało // W salonie marzeń / Przyjacielskie miłe party / Ewko, Ewko / Co zrobić z białymi nocami / Młody sadysta / Mydełko Fa (instr.)

LP SX 3046 PN Muza (1991)
MC CK 1235 PN Muza (1991)
CD PNCD 163 PN Muza (1991)
DZIEWCZYNA GLINA
Dziewczyna glina / Szukam sponsora / W salonie marzeń / Polka tyrolka / Bogaty obcy / Tango video / Ja czarownica / Wiwat misio / Pani pozna pana / Klaps, klaps, klaps / Nocne kino / Baj, baj / Rodzi sie gwiazda / Mydełko Fa (Cycolina) [duet z Markiem Kondratem]

MC Disco Amigos (1992)
[MARLENA DROZDOWSKA & MARIAN] MYDEŁKO FA 2 - BUDYNIOWE GÓRY
Mydełko Fa2 / Prosię po polsku / Dawaj hita bo już świta / Fryzjerzy (l\Lakierek, lakierek) / Amsterdam / Marlenko / Słowa dwa / Miłość handlarki obwoźnej do pirata kasetowego / To jest potwór / Mydełko Fa, Dolary dolary, Polka tyrolka - remix

CD ROJA CD 004 Roja (1994)
BANANOWY RAJ
Bananowy raj / Polsza bolsza / Marlenka / Chcę do reklamy / To piosenka chodnikowa / Oczy Romana / Dawaj hita bo już świta / Amsterdam / Jasne oczy / Męski zapach / To jest fart / Djakarta / Mydełko Fa - remix

CD 33866-2 KOCH International (1995)
MC 33866-4 KOCH International (1995)
WOŁAJ
Blaszany księżyc / Wołaj / Niech będzie miłość / Nigdy nie mów nigdy / Nie zakładaj z niebem się / Kochajmy każdą chwilę / Chcę żyć z całych sił / Dlatego śpiewam / Wiem na pewno / Nie zaszkodzę / Kocha, kłamie, żartuje / Żyć na kocią łapę / Zwiędnięte kwiaty

CD 33913-2 KOCH International (1996)
MC 33913-4 KOCH International (1996)
MOJE NAJLEPSZE
Bajadera plaża / Dawaj hita bo już świta / Mydełko Fa / Kochajmy każdą chwilę / Radość o poranku / Lat z Radiem, ja i ty / Polsza bolsza / Blaszany księżyc / W salonie marzeń / To piosenka chodnikowa / Księżyc i dziewczyna / Nie żałuję moich miłości / Dziewczyna glina / Baj, baj

CD ZPR RECORDS (1998)
ŁATWE ŻYCIE
Łatwe życie / Zadzwoń do mnie / Mam dosyć ważnych spraw / Gdy żyć to żyć / Na pragnienie / Chciałbyś mnie dla siebie / Jesteś tutaj nie sam / Jak co noc / To sprawiasz ty / Za nic / Takie lato / Odpływam

CD MTJ CD 10277 A.A. MTJ (2006)
MYDEŁKO FA [seria THE BEST]
Mydełko Fa / Radość o poranku / W salonie marzeń / Bajadera plaża / Dawaj hita bo już świta / Mała słodka baby / Kochajmy każdą chwilę / Lato z Radiem, ja i ty / Polsza bolsza / Blaszany księżyc / To piosenka chodnikowa / Księżyc i dziewczyna / Nie żałuję moich miłości / Dziewczyna glina / Baj, baj

CD Marlena Production (2007)
KOLĘDY
Cicha noc / Gdy śliczna panna / Jezus / Wśród nocnej ciszy / Przybieżeli do Betlejem / Lulajże Jezuniu / Gdy się Chrystus rodzi / Dzisiaj w Betlejem / W żłobie leży

SP AS-1004 (Promo) Arston
[RÓZNI WYKONAWCY]
[MAREK & MARLENA] Cycolina

CDS 33866-6 KOCH International (1995)
WOŁAJ
Blaszany księżyc / Kochajmy każdą chwilę / Dlatego śpiewam / Interview

CD SB 10005 Nike Rec. [USA] (1991)
[STAN BORYS] 1991
Don't Leave Me Tonight

CDS ZPR-S05 ZPR Records (1998)
Mam dosyć ważnych spraw

CDS ZPR-S06 ZPR Records (1998)
Takie lato / Radość o poranku

CDS MARLENA Production
Czasami nie jest źle / 10 minut bez ciebie

LP LPP 036 Polton (1988)
MC PC 047 Polton (1988)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PAN KLEKS W KOSMOSIE
Droga do gwiazd

LP SX 3039/3040 PN Muza (1991)
MC CK 1221/1223 PN Muza (1991)
[RÓŻNI WYKONAWCY] MAGIC BOX CZYLI TAJEMNICA MELOŚMIACZA - MUSICAL
Klaps! Klaps! Klaps! /// Klaps! Klaps! Klaps! / Fraszka rodzi bajkę

SP S643 Tonpress
[RÓŻNI WYKONAWCY] PRZEBOJE LATA Z RADIEM
Bajadera plaża

LP LPP 029 Polton (1986)
MC PC022 Polton (1986)
[PIOTR FRONCZEWSKI] NA PROGU RAJU
Crazy Zdzich / W domu, kiedy stress / Pudło za biznes // Asior-basior super as / Nie wiem, czy wytrzymasz ze mną mała / Na progu raju / Nocy bure cienie


  Źródła:
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Marlena_Drozdowska ;
 Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - autor: Ryszard Wolański (wyd. A.A. MTJ - Warszawa, 2003 r.)
 http://www.marlenadrozdowska.pl/bio.htm ;
 http://www.marlenadrozdowska.pl/dysk.htm ;
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=1303&ruch=200
 https://www.discogs.com/artist/707105-Marlena-Drozdowska ;
 https://okladki101.wordpress.com/2014/07/06/marek-kondrat-marlena-drozdowska-mydelko-fa-cycolina-amigos-disco-takt-music-mc/ ;
 Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock’n’roll 1959-1973, autorzy Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła i Wojciech Zając. (wyd. Rock Serwis, Kraków 1995)

http://www.youtube.com/watch?v=wJaU_q1o09Q (zdjęcie)

niedziela, 9 kwietnia 2017

Zaproszenie na spektakl "O Józku, który grał bigbit" wystawiony przez Teatr Miejski w Gliwicach




 W czwartek Pani Agnieszka Skowronek przysłała do mnie e-maila, w którym zaprasza miłośników rodzimego mocnego uderzenia na spektakl pt. "O Józku, który grał bigbit". W dołączonej do e-maila ulotce możemy wyczytać:

  "Czwarta z kolei i druga skierowana do widzów dorosłych premiera Teatru Miejskiego w Gliwicach odbędzie się już 31 marca 2017 roku, na Małej Scenie przy Nowym Świecie. Historia „O Józku, który grał bigbit” to wyprawa w lata 60. I wspomnienie złotej ery polskiego bigbitu. Kolejne prezentacje 1, 2, 4, 5, 22 i 23 kwietnia serdecznie zapraszamy.
  Wibrująca od swingu i twista historia z lat 60. powstała w oparciu o wspomnienia muzyków z tamtego okresu i jest inspirowana postacią jednego z kierowników muzycznych legendarnej grupy Czerwono-Czarni.
  Zabierzemy widzów w podróż w czasie w szalone lata 60., w okres kiedy na estradzie debiutowali dziś znani wszystkim: Czesław Niemen, Karin Stanek, Kasia Sobczyk, Krzysztof Krawczyk, a do Polski pierwszy raz przyjechali Rolling Stonesi. Nie obejdzie się oczywiście bez bigbitowych evergreenów z repertuaru Czerwono-Czarnych, Niebiesko-Czarnych czy Filipinek.
  Opowieść jest osadzona w Polsce lat 60., bynajmniej nie dlatego, że chciałam nadać spektaklowi retro-kolorytu, ale przede wszystkim dlatego, że znaczna część przedstawionych sytuacji, anegdot, opowieści to zapis autentycznych wspomnieć muzyków bigbitowych. Miałam okazję poznać kilku legendarnych Czerwono-Czarnych (…) Panowie chętnie podzielili się ze mną wspomnieniami, a inspiracją do postaci tytułowego Józka stał się jeden z ich kolegów, niegdysiejszy kierownik muzyczny zespołu. – Alina Moś- Kerger
  Kameralna atmosfera, błyskotliwe dialogi, pomysłowe aranżacje muzyczne Łukasza Foresta Piechoty i zaskakująca choreografia Katarzyny Kostrzewy, pełen pasji zespół aktorów – to propozycja dla widzów w każdym wieku.
W Gliwicach spotkałam się z niesamowitym zespołem. Postawiłam im też niełatwe zadania aktorskie, bo choć prosty tytuł sugeruje prostą historię, ona wcale nie musi taka być. Mogę obiecać, że będzie dynamicznie, energetycznie, mam nadzieję, że także zaskakująco i trochę refleksyjnie. – Alina Moś- Kerger

Reżyserka i autorka scenariusza Alina Moś – Kerger jest stypendystką programu stypendialnego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” (2015), finalistką 20. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej, zwyciężczynią konkursu dla młodych reżyserów „Czytelnia Kontrrewolucyjna”.

   scenariusz i reżyseria: Alina Moś – Kerger
   scenografia i kostiumy: Anna Kaczkowska
   choreografia: Katarzyna Kostrzewa
   muzyka: Łukasz Forest Piechota
   kierownik wokalny: Ewa Zug
   asystentka reżysera: Patrycja Wróbel
   inspicjent: Marek Migdał

   obsada: Maciej Piasny (Józek K.), Karol Kadłubiec (Stefan Heine), Grzegorz Kliś (G. Miller, J. Lennon, M. Jagger), Małgorzata Pauka (Dźwięk 1), Dominika Majewska (Dźwięk 2), Izabela Baran (Dźwięk 3), Katarzyna Kostrzewa (Miłość)"

  W nadesłanym e-mailu Pani Agnieszka dodaje:

  "Inspiracją do napisania scenariusza były spotkania i rozmowy prowadzone przez autorkę z członkami zespołu Czerwono – Czarni, a pierwowzorem Józka K.  głównego bohatera, Józef Krzeczek jeden z kierowników muzycznych grupy. Biografia znakomitego muzyka i kompozytora była inspiracją w procesie tworzenia, jednak spektakl nie jest scenicznym dokumentem, dramatem biograficznym. To opowieść wywodząca się z lat 60., złotej ery polskiego bigbitu, rzecz o niezwykle zdolnym człowieku, który przyczynił się do zbudowania muzycznej legendy tamtego czasu, pomimo tego jego życie skończyło się bardzo smutno, przegrał z nałogiem.
  Historia opowiedziana jest z pozycji Dźwięków, trzy świetne, młode aktorki z naszego teatru kreują trzy Dziewczyny – Dźwięki, poprzez które przytaczane są anegdoty o artystach z tamtego okresu i muzyczne cytaty z epoki – piosenki. Przedstawienie wypełnione jest muzyką przygotowaną przez Łukasza Piechotę.  Nasz kompozytor przygotował i przearanżował piosenki takie jak np. "Filipinki to my" muz. Jan Nepomucen Janikowski , "Dla młodych ten  twist" muz. Józef  Krzeczek, "Wakacje z blondynką" muz. Michał Juliusz Loranc, "Dwudziestolatki", muz. Józef Krzeczek, a ponieważ Józef Krzeczek był pianistą są to aranżacje na fortepian, nagrane w taki sposób jak słyszy je grający artysta."

  Od siebie mogę polecić obejrzenie tego spektaklu, który - jak wynika z powyższgo opisu - powinien być interesujący. Jak wynika z pierwszego akapitu "w cudzysłowie", dla chętnych do zobaczenia pozostały tylko dwa spektakle w dniach 22 i 23 kwietnia 2017 r, czyli za dwa tygodnie. Do czego gorąco zachęcam!

Tu można obejrzeć plakat w większym rozmiarze i ulotkę promocyjną tego spektaklu:
   http://www84.zippyshare.com/v/BcsEizme/file.html

niedziela, 2 kwietnia 2017

Bigbitowe premiery 2017 roku

Bigbitowe premiery 2017 roku

  W tym miejscu sygnalizuję pojawienie się nowych pozycji płytowych (raczej CD), które zostały zauważone podczas pobytu w sklepie muzycznym albo poszukiwań w sieci. Za pomoc z góry dziękuję!
 



CD GAD Records GAD CD 056 (2017)
STALOWY BAGAŻ - CIEŻKI ROK
Nie idź do opery / Wojna słów / List emigranta / Bądź sobą / Ciężki rok / Jak zacząć / Po co tu przychodzisz / Za cichy świat / Krzywda / Mój powrót // Hamuj, hamuj (radio session) (bonus track) / Baczność, baczność (radio session) / Riki Tiki (radio session) (bonus track) / Pożegnanie pychy (radio session) (bonus track)
     Premiera: 21.04.2017 r.
     Materiał zarejestrowany w grudniu 1981 r. na album formacji.
  http://www.empik.com/ciezki-rok-stalowy-bagaz,p1140600079,muzyka-p
     Dziwne jest to, że dziś, tj. 2.04.2017 r na stronie wydawcy nie ma słowa o premierze tego albumu. 
[Edycja 26.04.2017 r.] http://gadrecords.pl/katalog/stalowy-bagaz-ciezki-rok




CD KAMCD 53 Kameleon Records (2017)
NIEBIESKO-CZARNI - OSTATNI KOSMYK NOCY - NAGRANIA ARCHIWALNE Z LAT 1971-1974
Nicolaus  / Cienie na wietrze / Zostań marzeniem / Naga (wersja radiowa)  / O nagiej prawdzie szukaj pieśni (wersja niemiecka)  / Song przeciwieństw (wersja niemiecka) / Tańcz wolna wyspo (wersja niemiecka) / Na pagórkach ciszy (wersja niemiecka) / Naga (wersja niemiecka) / Opowiesz nam mały boy (wersja niemiecka) / Them Changes / Przyjaciół poznaje się w słońcu / Ostatni kosmyk nocy / Tu jest świat / Musisz się zakochać / Komunikat - proszę odprowadzić / Pochwała śpiewania / Gdybyś ty mi kupił
     Premiera: 28.03.2017 r.
  http://www.kameleonrecords.pl/sklep/niebiesko-czarni/na-betonie-kwiaty-nie-rosna-kopia/
  http://allegro.pl/niebiesko-czarni-ostatni-kosmyk-nocy-1971-1974-cd-i6766654504.html#thumb/4




CD  Instytut Wydawniczy Latarnik (2017)
FILIPINKI & BEZ ATU - NIE WIERZ CHŁOPCOM
Cały mój świat / Dam ci wszystko, co zechcesz / Leśne nastroje / Piąta pora roku / On jest tu / Jurek i ja / Pali się, moja panienko  / Nie wierz chłopcom / Nic nie wraca / Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym / Za dużo wrażeń, za mało marzeń / Białe muszelki / Piosenka o północnym wietrze / Jacht kapitana Teligi / Odmienił się wiatr / Własny świat / Nie powtarzaj się / Nie ma go / O dziesiątej  / Dlaczego płaczesz, mały  / Tłok na plaży (live) / Weselmy się (live) / Wiosna majem wróci (live) / Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym (live)  / Ze mną od dziś
     Premiera: 14.02.2017 r.
      Materiał zarejestrowany w 1970 r. na album formacji.
  https://www.olesiejuk.pl/product/182653-nie-wierze-chlopcom-digipack#prettyPhoto
  http://allegro.pl/filipinki-bez-atu-nie-wierz-chlopcom-cd-i6718265533.html

niedziela, 26 marca 2017

NSU (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny NSU stanowi dalszy ciąg działalności zespołów Takty i Potrójne Takty z Sopotu. Po rozwiązaniu Potrójnych Taktów, jedna z grup tego zespołu, w skład której wchodzili: Zenon Miluski, Marek Adamczyk, Krzysztof Wieczorkowski i Dariusz Boniewicz, kontynuowała  dalszą działalność pod nazwą Takty, nawiązując do twórczości tej formacji z lat 1964-1967. Wiosną 1969 r. nastąpiła zmiana nazwy zespołu na NSU. Na plakatach grupa reklamowała się tak: "Dawne Sopockie Takty - obecnie NSU". Czasami zespół używał też nazwy NSU-Takty. Zmiana nazwy została wymuszona przez innych muzyków, którzy kiedyś grali w Taktach, ale nie kontynuowali działalności muzycznej pod tym szyldem.   
  Pierwszy skład zespołu NSU tworzyli: Zenon Miluski - gitara, śpiew; Marek Adamczyk - gitara, śpiew; Krzysztof Wieczorkowski - gitara basowa i Dariusz Boniewicz - perkusja (wszyscy z Taktów i Potrójnych Taktów). W NSU występowali wokaliści: Hanna Smolińska i Jacek Szachogłuchowicz (eks Takty i Potrójne Takty), a także wokalistka Alfreda Giro-Syryjskia, występująca pod pseudonimem scenicznym Sandra. Okazjonalnie z zespołem grali muzycy z Trójmiasta, m.in.: Marian Wandtke - gitara, śpiew (eks Nadmorskie Kwiaty); Piotr Krojna - saksofon (eks Grupa Czterdzieści i Cztery), Ryszard Jensko - gitara, śpiew; Jerzy Rajczyk - gitara, śpiew; Piotr Jarocki - gitara; Sławomir Szumski - pianino i  Andrzej Lauda - organy, śpiew (eks Takty). Po odejściu z grupy M. Adamczyka, jego miejsce zajął Lech Gotkowski - pianino, śpiew (eks Dysony). Kierownikiem organizacyjnym NSU był Henryk Czoska
  Repertuar formacji to utwory z repertuaru: The Beatles, The Rolling Stones, The Animals, Jimi'ego Hendrixa, Boba Dylana, Taktów, Czerwonych Gitar, Polan, Niebiesko-Czarnych, Czerwono-Czarnych, oraz własne kompozycje D. Boniewicza i Z. Miluskiego  - m.in.: "Dlaczego"; "Moja dziewczyna"; "O tej porze"; " Czy mam wierzyć ci na słowo " oraz "Ciche wspomnienie " (muzyka i słowa wymienionych utworów: D. Boniewicz).
  Zespół występował w różnych klubach Trójmiasta - m.in. : "Rudy Kot", "Żak", "Wysepka", "Fregata", "Feniks", "Lastadia", "Sezam", "Łajba", "Korund", "Kwadratowa", "Interklub", "Bukszpryt", "Za Rogiem", "Na Poddaszu", "Chemik", a także w Muszli Koncertowej sopockiego mola, w letnim i zimowym Non-Stopie, w DDK Gdańsk Suchanino i MDK Gdańsk Orunia, a także na studniówkach i zabawach w trójmiejskich szkołach.
  Jednym z większych sukcesów było zajęcie pierwszego miejsca w przeglądzie zespołów młodzieżowych organizowanym przez Młodzieżowe Studio Piosenki "Posejdon" w Gdańsku Wrzeszczu. Zespół pozostawił po sobie nagrania z kilku sesji próbnych.
  Ostatni okres działalności to występy w tzw. zimowym Non Stopie "Pawilon", mieszczący się przy dawnym, pierwszym letnim Non-Stopie, tuż przy wejściu na molo w Sopocie. Wiosną 1970 r. zespół uległ rozwiązaniu.
  Z. Miluski rozpoczął współpracę z zespołem Droga Krzyżowa, a później występował z grupą Atlas i w zespole Ireny Jarockiej. K. Wieczorkowski zaczął współpracę z Januszem Odziomkiem, który później grał w Nadmorskich Kwiatach, a obecnie w grupie Detko Band, znanym między innymi z programu telewizyjnego "Herbatka u Tadka".
  D. Boniewicz znalazł się w składzie Nadmorskich Kwiatów, natępnie współtworzył zespół Famous Door, a potem tworzył różne nowe projekty muzyczne.


NSU  od lewej: D. Boniewicz, K. Wieczorkowski, Z. Miluski, J. Szachogłuchowicz, M. Adamczyk

NSU  od lewej: K. Wieczorkowski, M. Adamczyk, Z. Miluski, D. Boniewicz
 

NSU  od lewej: K. Wieczorkowski, Z. Miluski, D. Boniewicz, J. Szachogłuchowicz, M. Adamczyk



Źródło:
  - informacje przekazane przez Pana Dariusza Boniewicza (tekst i zdjęcia)


 Bardzo dziękuję Panu Dariuszowi Boniewiczowi za nieocenioną pomoc w napisaniu tego biogramu oraz za nadesłane zdjęcia!

niedziela, 12 marca 2017

Perpetuum Mobile (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Perpetuum Mobile zadebiutował na przełomie kwietnia i maja 1969 r. w klubie "Rudy Kot" w Gdańsku. Grupę powołano w końcu 1968 r., a nazwę wymyślił dziennikarz Andrzej Bajkowski. Założyciel formacji, Jerzy Kossela, najpierw powołał Grupę Y (na wzór Grupy X istniejącej wewnątrz Pięciolinii), gdzie oprócz lidera weszli: Zenon Halicki (eks Czarne Golfy) - gitara, śpiew; Lech Gackowski (eks Czarne Golfy) - gitara basowa i Jana Kras - śpiew, instrumenty perkusyjne. Po uzupełnieniu przez innych muzyków, grupa zadebiutowała w składzie: J. Kossela - gitara, śpiew, lider; J. Kras - śpiew, instrumenty perkusyjne; L. Gackowski - gitara basowa; Z. Halicki - gitara, śpiew; Edward Wein (eks Ritornel) - pianino, organy, śpiew; Daniel Danielowski - organy; Andrzej Jastrzębski - perkusja i Tadeusz Żabkiewicz - skrzypce, fortepian, gitara, śpiew.
  Zespół wykonywał muzykę, będącą mieszaniną rocka progresywnego z kabaretem muzycznym, akcentującym literackie teksty Stefana Zabieglika. Grupa występowała przez rok w klubach studenckich, stworzyła solidny repertuar muzyczny zarejestrowany w czasie sesji nagraniowych w prywatnym studiu J. Kosseli. Stąd pochodzi m.in. nagrany utwór "Chciałbym zmienić świat". Niezadowolony z wyników formacji,  J.Kossela wiosną 1970 r. zawiesił działalność zespołu.
  Już pod kierunkiem T. Żabkiewicza przekształcił się w Verbum Nobile, grający do tańca w restauracjach i klubach Trójmiasta. Prowadzony później przez niezmordowany duet Gackowski - Halicki, rozpadł się w 1975 r.


   Źródła:
 Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock’n’roll 1959-1973, autorzy Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła i Wojciech Zając. (wyd. Rock Serwis, Kraków 1995);
 Trzysta tysięcy gitar nam gra - Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej - Lata 1958-1973, autor - Dariusz Michalski (wyd. Iskry, Warszawa - 2014)

niedziela, 26 lutego 2017

Rock Hall (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Rock Hall dał tylko jeden koncert 27 maja 1962 r.
  Grupa powstała na bazie istniejącego od 1959 r. Zespołu Domu Kultury Stomil w Poznaniu, który w tym roku tworzyli: Wojciech Kędziora - śpiew, gitara; Tomasz Dziubiński - gitara, śpiew; Wojciech Lipiński - kontrabas; Zbigniew Starzyński - pianino, kierownik muzyczny i Paweł Hoehnen - perkusja. Repertuar tego zespołu składał się z modnych wówczas utworów rockandrollowych Elvisa Presleya, Little Richarda, Billa Haleya, Cliffa Richarda, Paula Anki, The Platters. W latach 1960-1962 W. Kędziora i T. Dziubiński współpracowali z działającym przy studenckim klubie "Od Nowa" Zespołem Jazzowym Andrzeja Froehlicha, gdzie mieli swój kącik rockandrollowy.
  Po zakończeniu współpracy z zespołem A. Froehlicha muzycy wrócili do Domu Kultury Stomil. W dniu 27 maja 1962 r. rockandrollowa grupa z DK Stomil zadebiutowała pod nazwą Rock Hall w koncercie zorganizowanym przez Komitet Szkolny ZMS przy Izbie Rzemieślniczej w Poznaniu. W składzie formacji wystąpili: W. Kędziora - śpiew, gitara; T. Dziubiński - gitara; Z. Starzyński - pianino; Cezary Dankowski - kontrabas; Leszek Kotlicki - saksofon tenorowy; Bogdan Nowak - gitara; Tadeusz Deputat - perkusja i Bogdan Wietrzyński - śpiew. Muzycy wystąpili w specjalnie uszytych marynarkach ze złotej satyny. Rockandrollowy, ekspresyjny występ zespołu bardzo podobał sie publiczności, która głośno i żywiołowo reagowała na muzykę grupy. Negatywne opinie na temat zachowania publiczności zraziły organizatorów, a brak występów doprowadził wkrótce do rozwiązania formacji. 
  W. Kędziora w połowie 1962 r. znalazł się w Złotej Dziesiątce wokalistów I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, a potem śpiewał - już jako W. Korda -  m.in. w grupach Niebiesko-Czarni oraz Ada i Korda. T. Dziubiński występował w bardzo wielu znaczących polskich formacjach, by wymienić m.in. : Zespół Jazzowy Zygmunta Wicharego, My, Poznańscy Trubadurzy, Tarpany, Bardowie, Polne Kwiaty, Kanon Rytm, jazzowe Trio Krzysztofa Sadowskiego, Wanderpol, Test, Folk Trio Andrzeja Thenarda oraz zespół towarzyszący Wojciechowi Skowrońskiemu.

  Źródła:
 Dariusz Michalski - Trzysta tysięcy gitar nam gra - Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej - Lata 1958-1973 (wyd. Iskry, Warszawa - 2014)
 https://tomaszdziubinski.pl/fotokalendarium/1960-1969.html

niedziela, 29 stycznia 2017

Famous Door (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Famous Door powstał na początku 1971 r. w Gdańsku . Grupę tworzyli: Ryszard Ptasiński (eks Rafy, Czarne Golfy) - gitara, śpiew; Ryszard Przecławski (eks Nadmorskie Kwiaty) - gitara basowa, śpiew; Dariusz Boniewicz (eks Takty, NSU, Nadmorskie Kwiaty) - perkusja. W połowie tego roku do zespołu dołączył wokalista Andrzej Mułkowski (eks Pięć Linii). A. Mułkowski był uczniem prof. Aleksandra Bardiniego.
  Zespół występował głównie w klubach Trójmiasta - m. in.: "Bukszptryt", "Chemik", Wysepka", "Interklub", "Na poddaszu", "Sezam", "Łajba", "Korund", "Ranczo", "Dom Handlowca", a także poza Trójmiastem. Występy grupy cieszyły się wielkim zainteresowaniem publiczności, która ceniła kunszt instrumentalistów, w szczególności gitarzysty, R. Ptasińskiego. Repertuar formacji składał się głównie z rockowych utworów grup zachodnich (m. in. Led Zeppelin, Deep Purple, Jimi Hendrix, The Cream, The Animals, The Yardbirds) oraz z kompozycji własnych członków zespołu, głównie R. Ptasińskiego. Zespół nie pozostawił po sobie żadnych nagrań.
  Po wyjeździe perkusisty, D. Boniewicza, na występy za granicą, na przełomie 1971/1972 r. zespół zakończył działalność. Po rozwiązaniu formacji jej członkowie kontynuowali grę w innych formacjach Trójmiasta, a także występowali w kraju i za granicą.


Famous Door (od lewej: D. Boniewicz, R. Przecławski, R. Ptasiński)



























































































Famous Door (od lewej: D. Boniewicz, R. Przecławski, R. Ptasiński)


























































































Famous Door (od lewej: R. Ptasiński, D. Boniewicz, R. Przecławski)

























































































Famous Door (od lewej: R. Ptasiński, D. Boniewicz)

























































































Famous Door (od lewej: D. Boniewicz, R. Przecławski)




























































































Źródła:
  - informacje przekazane przez Pana Dariusza Boniewicza (tekst i zdjęcia)
  - komentarz internauty podpisanego "Andrzej z Wiednia" pod biogramem zespołu Czarne Golfy


 Bardzo dziękuję Panu Dariuszowi Boniewiczowi za nieocenioną pomoc w napisaniu tego biogramu oraz za nadesłane zdjęcia!






niedziela, 22 stycznia 2017

Nord Band (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Nord Band powstał w 1973 r. Założycielem grupy był Grzegorz Andrian (eks Trzy Korony, Kaprowie, Quo Vadis) - gitara basowa, śpiew; a w trakcie istnienia formacji grało w niej wielu muzyków: Michał Chojnacki - gitara; Grzegorz Nogowski (eks Kaprowie, Quo Vadis, Nadmorskie Kwiaty, Trzy Korony ) - gitara; Zygmunt Staruszkiewicz (eks Quo Vadis) - gitara basowa; Marian Narkowicz - skrzypce, flet; Eryk Kulm (eks Takty) - perkusja; Jan Pluta - perkusja; Piotr Jemielniak - perkusja i Kazimierz Barlasz - śpiew. Nord Band występował głównie w gdańskich klubach studenckich ("Medyk", "Żak", "Mechanik", "Wysepka"), a także na wielu imprezach organizowanych na terenie Trójmiasta. Zespół istniał do 1975 r. Po rozwiązaniu grupy muzycy zasilili wiele znanych formacji: G. Andrian (Atlas, Trzy Korony Formacja Rockowa); G. Nogowski (Atlas); Z. Staruszkiewicz (Trzy Korony Formacja Rockowa); M. Narkowicz (Cytrus, Korba); E. Kulm (Jazz Carriers, Quintessence); J. Pluta (Bumerang, Akcenty, Horoskop, Kombi); P. Jemielniak ( Krzak); K. Barlasz (Cytrus, Korba, Exodus).

  Źródła:
 https://www.facebook.com/trojmiejskascenabeatoworockowa/posts/405868212930271
 https://www.facebook.com/trojmiejskascenabeatoworockowa/photos/a.352756664908093.1073741828.352737368243356/440206632829762/?type=3&theater


  Uzupełnienie biogramu mile widziane! Wdzięczny będę także za wszelkie informacje o wspomnianych w w/w źródłach zespołach: Parowóz Stephensona, Quo Vadis.

 Dziękuję Panu Aleksandrowi Nowakowi za nadesłanie linku do w/w strony.

piątek, 13 stycznia 2017

Wspomnienie o Jerzym Kosseli (autorstwa Pana Dariusza Boniewicza)

  Dziś przedstawiam wspomnienie Pana Dariusza Boniewicza o zmarłym w sobotę Panu Jerzym Kosseli, które dotarło do mnie w tym tygodniu:

  Gdyby nie Jurek Kossela nigdy nie powstał by zespół Czerwone Gitary. Grupa ta dzięki wielkiemu wysiłkowi Kosseli stała się legendą polskiej muzyki. Tak jak Brian Epstein stworzył muzyczną legendę świata - Beatlesow, tak Jurek stworzył polską legendę muzyczną - Czerwone Gitary. Zespół ten to dziecko muzyczne J. Kosseli. Mimo to, że zespół traktował go czasami po macoszemu, Kossela nigdy się nie skarżył i nie miał osobistego żalu. Wszystko wybaczał. Kiedy doprowadził Czerwone Gitary do wielkiej popularności, po konflikcie wewnątrz zepołu odszedł z grupy. Nie skarżył się. Także później, kiedy zespół zrezygnował z Jego usług po raz drugi, też nie miał żalu. Do trzeciego razu nie doszło. Odszedł sam, ale już na zawsze.
 Jurka osobiście poznałem w 1967 roku, kiedy grałem w Potrójnych Taktach. Stworzył on wówczas bardzo popularny w Sopocie "Klub u Jurasa", przez pewien czas był konkurencją słynnego Sopockiego Non Stopu. Jurek okazał się być dobrym organizatorem, szczerze zaangażowanym we wszystko co robił. Był szalenie sympatycznym i ciepłym człowiekiem. Zawsze mogłem na niego liczyć i zwrócić się do niego o jakąkolwiek pomoc. Nigdy mi jej nie odmówił. Odszedł od nas człowiek, którego śmiało można nazwać guru polskiego big-beatu. Cześć jego pamięci. 


 Wielkie dzięki Panie Dariuszu za nadesłane wspomnienie!

niedziela, 8 stycznia 2017

Arp-Life (szkic biogramu)

  Zespół instrumentalny Arp-Life powstał w 1974 r. utworzony przez Mateusza Święcickiego - instrumenty klawiszowe i Ryszarda Szumlicza - perkusja. Grupa realizowała muzykę do spektakli teatralnych (m.in. w Warszawie i Katowicach). Jednak nieliczne zamówienia zastopowały działalność formacji. W roku następnym M. Święcicki rozpoczął - pod nazwą Arp-Life - współpracę z Andrzejem Korzyńskim, a zespół został zorientowany na muzykę rozrywkową i dyskotekową, z użyciem nowoczesnych wtedy instrumentów klawiszowych. Kariera zespołu nabrała rozpędu po dojściu do grupy Macieja Śniegockiego - instrumenty klawiszowe, który aranżował większość utworów formacji. Arp-Life nie miał stałego składu osobowego, instrumentaliści byli zapraszani przez trzech liderów do zespołu, a przez jego skład przewinęło się wielu muzyków - m.in. gitarzystów: Winicjusz Chróst, Jan Drozdowski, Marek Bliziński; basistów: Aleksander Machnacz, Józef Sikorski; perkusistów: Bogdan Kulik, Józef Gawrych, Wojciech Kowalewski; grających na instrumentach klawiszowych: Jan Jarczyk, Sławomir Kulpowicz, Paweł Perliński, Janusz Piwko, Marian Siejka, Ryszard Siwy oraz Henryk Miśkiewicz - saksofon, Zbigniew Jaremko - saksofon, Zygmunt Zgraja - harmonijka ustna, Ryszard Tuszewski - flet, Wacław Lesicki - flet. W 1976 r. zespół opuścił założyciel - M. Święcicki. Grupa dokonała wielu nagrań archiwalnych dla Programu I i III Polskiego Radia, nagrała muzykę ilustracyjną do fonoteki WFD, a także muzykę do filmów krótkometrażowych i Polskiej Kroniki Filmowej. Formacja doczekała się wydania dwóch albumów: płyty długogrającej "Jumbo Jet" (materiał wydany na płycie winylowej - PN Muza SX 1509 oraz na kasecie - PN Muza CK 217) oraz wydanego tylko na kasecie magnetofonowej - "Z bezpieczną szybkością" (Wifon NK 519), a także dwóch singli i pocztówki dźwiękowej. Muzyka zespołu pojawiała się często w formie ilustracji w programach radiowych i telewizyjnych, ale - najczęściej - anonimowo, bez adnotacji, że to utwory Arp-Life. Jak na ironię, w zarejestrowanych nagraniach grupy nie używano instrumentów firmy Arp, a popularnego wtedy Minimooga. Regularną współpracę z Polskim Radiem formacja zakończyła w 1978 r., co oznaczało zmierzch zespołu w tej formie, choć A. Korzyński jeszcze w latach 80-tych realizował nagrania pod szyldem Arp-Life.
  W 2014 r. firma fonograficzna GAD Records przypomniała tą grupę, wydając po raz pierwszy na winylu album "Z bezpieczną szybkością" (GAD LP 004) oraz na płycie CD album "Jumbo Jet" (GAD CD 020), gdzie znalazły się nagrania z obu dużych wydawnictw zespołu uzupełnione nagraniami z singli i pocztówki dźwiękowej, które były opublikowane tylko na tych nośnikach.


NAGRANIA PŁYTOWE

LP SX 1509 PN Muza (1977)
MC CK 217 PN Muza (1977)
JUMBO JET
Jumbo Jet / Adolfino tango / Apolobomba / Besame mucho / Baby-bump // Tango Milonga / Olo-boogie / Hotel Victoria / Jalousie / Motor-rock / Bu-bu

MC NK 519 Wifon (1978)
Z BEZPIECZNĄ SZYBKOŚCIĄ
Motor Rock / Bam bam bam / Papagayo / Lollypop / Marmurarz / Besame mucho //Tango Milonga / Akwarele / Słoń i mrówka / Klik klak / Krąży, krąży złoty pieniądz / San Jose / Tango mistrzów

CD GAD CD 020 GAD RECORDS (2014)
JUMBO JET
Jumbo Jet / Adolfino Tango / Apolobamba / Besame Mucho / Baby-Bump / Tango Milonga / Olo-Boogie / Hotel Victoria / Jalousie / Motor-Rock / Bu-Bu // Bam Bam Bam / Papagayo / Lollypop / Marmurarz / Akwarele / Słoń i mrówka / Klik Klak / Krąży, krąży złoty pieniądz / San Jose / Tango Mundial (Tango mistrzostw) // Bump / Bilbao / Adelajda / Tonpress (rejected signature theme)
  Skład: A. Korzyński - lider; M. Święcicki - lider; M. Śniegocki - lider, instrumenty klawiszowe; W. Chróst - gitara; J. Drozdowski - gitara; M. Bliziński - gitara; A. Machnacz - gitara basowa; J. Sikorski - gitar basowa; B. Kulik - perkusja; J. Gawrych - instrumenty perkusyjne;  W. Kowalewski - instrumenty perkusyjne; J Jarczyk - instrumenty klawiszowe; S. Kulpowicz - instrumenty klawiszowe;  P. Perliński - instrumenty klawiszowe;  J. Piwko - instrumenty klawiszowe;  M. Siejka - instrumenty klawiszowe;  R. Siwy - instrumenty klawiszowe; H. Miśkiewicz - saksofon, Z. Jaremko - saksofon, Z. Zgraja - harmonijka ustna, R. Tuszewski - flet, W. Lesicki - flet; Alibabki (Wanda Borkowska, Anna Dębicka, Ewa Dębicka, Agata Dowhań, Krystyna Grochowska, Sylwia Krajewska) - chórki
  Nagrano w Polskim Radiu - Warszawa: 1975 (utwory: 11, 12, 24); 1976 (utwory: 15, 17, 23, 25); 02. 1976 (utwór 2); 30.08.1976 (utwory: 3, 5, 7, 8, 10); 18.10.1976 (utwory: 4, 6, 9); 1977 (utwory: 1, 13); 5.08.1977 (utwór 19); 01.1978 (utwory: 12, 14, 16, 18, 20, 21)

SP S-36 Tonpress
Bilbao / Bu-bu

SP S-64 Tonpress
Tango Jalousie / Adelajda

PD R/a-90a Tonpress (1976)
ZURT
Bilbao / Bu-bu

PD R0447-II Tonpress (1976)
[RÓŻNI WYKONAWCY]
Bump

PD R0462-II Tonpress (1976)
[RÓŻNI WYKONAWCY]
Adolfino tango

LP SX 4005 PN Muza (2009)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLISH FUNK 4
Bu-bu

CD PNCD 1222 PN Muza (2009)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLISH FUNK vol. 4
Bu-bu

CD GAD CD 023 GAD Records (2014)
[RÓŻNI WYKONAWCY] SONDA 2 - MUZYKA Z PROGRAMU TELEWIZYJNEGO
Szczęśliwy październik


Źródła:
  Wkładka do płyty CD:  Arp-Life - Jumbo Jet (GAD Records GAD CD 020)
  Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - autor Ryszard Wolański (wyd. Agencja Artystyczna MTJ, Warszawa 2003)
  http://kppg.waw.pl/person.php?art=2325&nazwa=&prf=2&ruch=200




I na koniec bardzo smutna wiadomość - w dniu 7 stycznia 2017 r. zmarł współzałożyciel i pierwszy lider Czerwonych Gitar - Jerzy Kossela. Cześć Jego Pamięci!

niedziela, 1 stycznia 2017

Świadectwo Dojrzałości (szkic biogramu)

  Zespół instrumentalny Świadectwo Dojrzałości powstał na początku 1977 r. w Warszawie. Grupę tworzyli doświadczeni muzycy: Wojciech Bruślik (eks Pesymiści, Pięciu, Grupa X, System) - gitara basowa, lider; Wojciech Morawski (eks Grupa X, Klan, Breakout) - perkusja; Dariusz Kozakiewicz (eks Fatum, Pięciu, Breakout, Test) - gitara; Krzysztof Orłowski - fortepian, instrumenty klawiszowe i Szczepan Dudek - saksofon.
  Po kilkutygodniowej fazie ćwiczeń i przygotowania repertuaru formacja wystartowała w konkursie festiwalu "Jazz Nad Odrą" we Wrocławiu. 20 marca 1977 r. grupa wykonała cztery utwory: "Błotnik", "Świątynia dumania", "Hulaj dusza" i "Złota rączka" i zdobyła I nagrodę tej imprezy przyznaną przez jury oraz nagrodę dziennikarzy, a W. Morawski zdobył trzecie miejsce w kategorii solistów. Efektem tego sukcesu była sesja nagraniowa w radiowej "Trójce", gdzie zespół zarejestrował cztery kompozycje W. Bruślika: "Błotnik", "Ladaco", "Świątynia dumania" i "Aksjomat" oraz jedną D. Kozakiewicza - "Hulaj dusza". W tych nagraniach wystąpił także Wojciech "Malina" Kowalewski - instrumenty perkusyjne. Trzy z tych pięciu zarejestrowanych utworów wydał na składankowej płycie długogrającej Klub Płytowy PSJ w serii "Biały Kruk Czarnego Krążka" (Poljazz Z-SX0648). W sierpniu tego roku zespół w trzyosobowym składzie - bez Sz. Dudka (nie otrzymał paszportu) i K. Orłowskiego (względy osobiste) - wystąpił w serii koncertów w klubach RFN. Po powrocie z tego tournee formacja rozpadła się.
  Świadectwo Dojrzałości reaktywowało się jeszcze dwa razy. Pierwszy raz - w 1984 r. zespół wystąpił w ramach jubileuszu Festiwalu "Jazz nad Odrą" w składzie: W. Bruślik - gitara basowa, D. Kozakiewicz - gitara, Piotr Szkudelski (eks Perfect) oraz anonimowy pianista. Drugi raz nastąpił 10 lat później - grupa wystąpiła 12 lutego 1994 r.  w ramach festiwalu "Jazz na kanapie" w Oleśnicy, gdzie formację uzupełnił saksofonista Henryk Miśkiewicz, a wystąpiła cała czołówka polskiego jazzu - m.in. Tomasz Stańko, Wojciech Karolak, Zbigniew Namysłowski, Jarosław Śmietana, Jan Ptaszyn Wróblewski oraz grupa Miłość.

Świadectwo Dojrzałości
od lewej: Sz. Dudek, W. Bruślik, W. Morawski, D. Kozakiewicz, K. Orłowski


NAGRANIA PŁYTOWE

LP Z-SX0648 Poljazz (1977)
[RÓZNI WYKONAWCY] JAZZ NAD ODRĄ '77 - LAUREACI
Świątynia dumania / Błotnik / Aksjomat
 Skład: W. Bruślik - gitara basowa, lider; W. Morawski - perkusja; D. Kozakiewicz - gitara; K. Orłowski - fortepian, instrumenty klawiszowe i Sz. Dudek - saksofon altowy, saksofon sopranowy; Wojciech Kowalewski - instrumenty perkusyjne

CD GAD CD 043 GAD Records (2016)
HULAJ DUSZA
Błotnik (wersja radiowa) / Ladaco (wersja radiowa) / Światynia dumania (wersja radiowa) / Hulaj dusza (wersja radiowa) / Aksjomat (wersja radiowa) / Błotnik (live - Jazz nad Odrą 1977) / Świątynia dumania (live - Jazz nad Odrą 1977) / Hulaj dusza (live - Jazz nad Odrą 1977) / Złota rączka (live - Jazz nad Odrą 1977)
 Skład: W. Bruślik - gitara basowa, lider; W. Morawski - perkusja; D. Kozakiewicz - gitara; K. Orłowski - fortepian, instrumenty klawiszowe i Sz. Dudek - saksofon altowy, saksofon sopranowy; Wojciech Kowalewski - instrumenty perkusyjne (1-5)

NAGRANIA RADIOWE:

04.1977:
Błotnik; Ladaco; Świątynia dumania; Aksjomat; Hulaj dusza

Źródła:
 Wkładka do płyty CD Świadectwo Dojrzałości - Hulaj dusza (GAD Records GAD CD 043)

 http://esensja.pl/muzyka/publicystyka/tekst.html?id=22967  (tekst i zdjęcie)
 http://kppg.waw.pl/plyta.php?plyta=2027



  Informacje do biogramu wziąłem z wkładki do płyty CD wymienionej wyżej. Wśród różnych wiadomości jest i ta o festiwalu jazzowym w Oleśnicy w 1994 r., którego nazwa brzmi nieco niepoważnie...
Polecam obejrzeć opis kariery i muzyki zespołu na w/w stronie esencja.pl
Dziękuję Panu Aleksandrowi za informację o powyższej stronie, skąd zaczerpnąłem fotografię zespołu.