Równolegle, w latach 1973-1975 występowali w grupie En Face Jerzego Grunwalda. Z wokalistą muzycy wylansowali kilka przebojów: "Człowiek od lat"; "Dogonić ciszę" i "Nie zaszkodzi trochę snów", występowali na festiwalach w Sopocie i Opolu, pokazali się w zachodnioniemieckiej telewizji. Sporo koncertowali w Polsce i ZSRR, występując często w pierwszej częsci koncertu jako Apokalipsa, aż do rozwiązania En Face z końcem 1975 r.
Od tego czasu muzycy występowali już tylko pod własnym szyldem. W grupie pojawili sie nowi muzycy: Jan Borysewicz - gitara (zastąpił M. Radziejewskiego, który odszedł do zespołu Cz. Niemena); Andrzej Dybul - instrumenty perkusyjne; Rafał Rękosiewicz - instrumenty klawiszowe. Grupa zaczęła grać ostrzejszą muzykę. W 1976 r. zespół wystąpił w imprezach: Super-Arena w Poznaniu i Wielkopolskie Rytmy Młodych w Jarocinie.Dokonał także kilku nagrań radiowych w rozgłośni PR w Poznaniu: "Ta duda"; "Daj mi znać"; "Hej, ucieka czas" i "Bieg ku promieniom słońca". Wkrótce, po wspólnych koncertach z Budką Suflera, odchodzi do niej J. Borysewicz. Niedługo potem, latem 1977 r., zespół Apokalipsa kończy działalność.
Źródło: "Irek Dudek. Ziuta Blues" - autor: Marcin Babko (Wyd. In Rock, 2008) (tekst i zdjęcie)
