niedziela, 18 grudnia 2016

Sandra (szkic biogramu)

  Sandra (wł. Alfreda Strand, nazwisko panieńskie - Giro-Syryjska) - wokalistka. Urodziła się w marcu 1953 r. w Gdańsku. Jest siostrzenicą popularnej w latach 50-tych i 60-tych polskiej piosenkarki - Reginy Bielskiej. Edukacją muzyczną piosenkarki zajmowała się jej matka - Alfreda Giro-Syryjska (z domu Bielska) - pianistka, skrzypaczka i pedagog muzyczny.
  Pierwsze występy publiczne wokalistka rozpoczęła w 1969 r. z zespołem N.S.U., z którym zajęła pierwsze miejsce w przeglądzie zespołów muzycznych Wybrzeża organizowanego przez Studio Piosenki "Posejdon" w Gdańsku Wrzeszczu. Grupę tworzyli wtedy: Zenon Miluski - gitara, śpiew  Krzysztof Wieczorkowski - gitara basowa; Lech Gotkowski - pianino i  Dariusz Boniewicz - perkusja.
 W 1970 r. rozpoczęła współpracę z zespołem Nadmorskie Kwiaty, który tworzyli: Ryszard Przecławski - gitara basowa, śpiew; Grzegorz Nogowski - gitara i Dariusz Boniewicz - perkusja. Grupa zdobyła pierwsze miejsce na festiwalu zespołów młodzieżowych w Sopockim Non Stopie, otrzymując puchar (na zdjęciu poniżej). Oprócz letniego, grupa występowała w zimowym Non Stopie "Pawilon" oraz w klubach Trójmiasta (m.in. "Rudy Kot" i "Żak"). Formacja wystąpiła w programie radiowym i telewizyjnym "Bariera Dźwięku".
  Od 1973 r. piosenkarka śpiewała w sopockiej restauracji "Ermitage", znajdującej się niedaleko legendarnej kawiarni "Złoty Ul". W tym czasie w skład zespołu towarzyszącego wokalistce wchodzili: Ryszard Prochowski - fortepian, trąbka; Marian Urbańczyk - saksofon; Marek Strobel - gitara basowa i Dariusz Boniewicz - perkusja.
  W 1976 r. wyszła za mąż za obywatela Szwecji i wyemigrowała do tego kraju, gdzie zamieszkała w jego stolicy - Sztokholmie.
  Późniejsze losy piosenkarki na niwie muzycznej są nieznane.


Sandra (1971)

Sandra w sopockim Non-Stopie


Sandra w studiu TV


Sandra (przed wyjazdem z Polski)


Puchar Festiwalu Sopot Non-Stop 1970

 Źródło:
  Dariusz Boniewicz - Trójmiejski Big-Beat (wspomnienia) (tekst i zdjęcia)

niedziela, 11 grudnia 2016

Czerwone Gitary - Nie daj się nabrać na byle co (KAMCD 55) (CD)


Czerwone Gitary - Nie daj się nabrać na byle co [Nagrania archiwalne z 1965 roku] (Kameleon Records KAMCD 55) (CD)











 Spis utworów:
  1. Licz do stu (wersja radiowa)   2:25
  2. Taka jak ty (wersja radiowa)   2:25
  3. Bo ty się boisz myszy (wersja radiowa)   2:04
  4. Pluszowe niedźwiadki (wersja radiowa)   2:51
  5. To nie dla mnie taka dziewczyna   2:02
  6. Połamane pałki    5:20
  7. Dziewczyna z moich snów (wersja radiowa)   2:19
  8. Nie daj się nabrać na byle co   2:07
  9. Figlarny diablik   2:19
 10. Kto lepszy (wersja radiowa)   2:17
 11. Mówisz, że kochasz mnie jak nikt (wersja radiowa)   3:28
 12. Wesołe pająki   1:23
 13. Zapowiedź   1:11
 14. Sygnał zespołu   2:13
 15. Baw się razem z nami   1:50
 16. Taka jak ty   2:54
 17. Pluszowe niedźwiadki   2:48
 18. Mówisz, że kochasz mnie jak nikt   3:40
 19. Bo ty się boisz myszy   2:32
 20. Licz do stu   1:43
 21. Kto lepszy   2:25
 22. I'm Down   1:58
 23. What'd I Say   2:54
 24. Prezentacja / Sygnał zespołu (wersja radiowa)   1:33
 25. Randka z deszczem (wersja radiowa)   2:28
 26. What'd I Say (wersja radiowa)   3:57
 27. Powiedzcie jej   2:53
 28. Baw się razem z nami   1:48
 29. Summertime   3:40
 30. Kto się lubi, ten się czubi   1:51
 31. To ty, tylko ty (wersja demo)   1:49
 32. Pechowy chłopiec (wersja demo)   1:33 
 
  Utwory 1-12 - nagrania studyjne
  Utwory 13-23 - nagrania koncertowe - Gitariada '65
  Utwory 24-32 - nagrania z pocztówek dźwiękowych i demo



  Po ponad półwieczu wydawnictwo Kameleon Records wydało na płycie CD zbiór nagrań zespołu Czerwone Gitary z pierwszego roku działalności formacji. Oto co producent pisze o tej płycie:

  "Zestaw nagrań Czerwonych Gitar zarejestrowanych w pierwszym roku działalności zespołu (1965), stanowiący wyjątkowy portret formacji, grającej wówczas z wyjątkową energią i ekspresją, których nie udało się już uchwycić na płytowych nagraniach z tego okresu.
  Na płycie znajduje się 31 nagrań, ponad 79 minut muzyki - w tym - 12 nagrań radiowych (powstałych na dwóch pierwszych sesjach zespołu) z których 10 nie było jeszcze publikowanych na żadnym nośniku, pełen 26 minutowy koncert wykonany w ramach imprezy Gitariada z grudnia 1965 roku, 3 nagrania radiowe z 1965 roku, które w całości przetrwały jedynie na pocztówkach dźwiękowych, 6 absolutnie unikatowych nagrań z prób zespołu, zachowanych na pocztówkach dźwiękowych i taśmach prywatnych. W zestawie tak rzadkie utwory jak czerwono-gitarowa wersja standardu "Summertime", a także nigdy profesjonalnie niezarejestrowane przez Czerwone Gitary kompozycje: "Kto się czubi ten się lubi", "To ty tylko ty" i "Baw się razem z nami" oraz poszukiwane od lat w dobrych jakościach nagrania: "Nie daj się nabrać na byle co", "Połamane pałki" i "Wesołe pająki".
  Edycja w rozkładanym card sleevie z rozkładanym insertem i specjalną kopertą na płytę."

 Informacje i zdjęcia ze strony wydawcy na portalu aukcyjnym:
  http://allegro.pl/ShowItem2.php?item=6641962843&ref=last-visited#thumb/2

  Od siebie dodam, że ta kolejna wyprawa tego wydawcy - poza Skaldami - do muzyki lat sześćdziesiątych. Płyta jest do nabycia na stronie wydawnictwa: http://www.kameleonrecords.pl/sklep/czerwone-gitary/nie-daj-sie-nabrac-na-byle-co/  lub na serwisie aukcyjnym Allegro. Myślę, że każdy miłośnik polskiego bigbitu powinien ją mieć w swojej kolekcji, a 40 zł w w jej przypadku nie jest kwotą dużą...
  Oby płyta miała oczekiwaną przez wydawcę sprzedaż, co go zachęci do dalszych wypraw w lata sześćdziesiąte.
  Cieszę się także, że producent spełnił moje - wyrażone z okazji publikacji albumu grupy Czterech - życzenie wydania nagrań Czerwonych Gitar z Gitariady 1965. Wielkie dzięki!

  Polecam także skorzystanie z zestawów promocyjnych tego wydawcy. Ja nabyłem potrójny album Krzysztofa Klenczona, a planuję nabycie kolejnego zestawu i opisywanej wyżej płyty...

niedziela, 4 grudnia 2016

Błękitne Cienie (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Błękitne Cienie powstał w 1963 r. we Wrocławiu. Grupę tworzyli: Zdzisław Pasieka - śpiew; Janusz Pasieka - śpiew; Romuald Piasecki - gitara, śpiew; Tadeusz Prokop - gitara; Henryk Nieradko - gitara basowa i Andrzej Radziwanowski - perkusja. Formacja współpracowała ze zdolnym konstruktorem wzmacniaczy, dzięki czemu gitara lidera zespołu już w 1964 r. - jako pierwsza w kraju - została wyposażona tak zwany fuzz-box (taką samę, tylko markową, przystawkę pod koniec następnego roku Polanom podarował koncertujący w Polsce zespół The Animals). Grupa brzmiała zapewne ciekawie, jednak nie zachowało sie żadne z próbnych nagrań formacji, dokonanych dla Rozgłośni Wrocławskiej Polskiego Radia.

  Źródło:
 Dariusz Michalski - Trzysta tysięcy gitar nam gra - Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej - Lata 1958-1973 (wyd. Iskry, Warszawa - 2014)


Uzupełnienie biogramu mile widziane!