niedziela, 24 kwietnia 2016

Minstrele (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Minstrele powstał w 1965 r. przy Studenckim Centrum Kultury „Chatka Żaka” Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (UMCS) w Lublinie. Początkowo występowali jako The Minstrels, a grupę wówczas tworzyli: Krzysztof Wąsak – gitara; Leszek Juziuk – gitara basowa; Piotr Wierzejski – perkusja, lider; Zdzisław Szabat – saksofon tenorowy; Zenon Kwasek – gitara; Zdzisława Lewandowska – śpiew. Repertuar zespołu składał się głównie z piosenek o tematyce studenckiej, stopniowo zmierzając w stronę bigbitu.
  Wkrótce grupę dotknęły pierwsze zmiany personalne, zmieniono również nazwę zespołu na Bezimienni. Po krótkiej stagnacji i ponownej zmianie nazwy na Minstrele zaczęło się kształtować rozpoznawalne brzmienie formacji, funkcjonującej wówczas w składzie: Andrzej Żołnierowicz i Barbara Kowalska – śpiew; Leszek Wijakowski – gitara; Zbigniew Makowski – gitara; Leszek Juziuk – gitara basowa; Krzysztof Radzki – perkusja; oraz Ryszard Lenartowicz – kierownik techniczny. Zespół bardzo dużo koncertował z czołowymi polskimi grupami beatowymi: Czerwonymi Gitarami, Skaldami i Blackoutem. Lubelska prasa pisała o nich często, używając entuzjastycznych stwierdzeń w stylu: „Minstrele są w szóstce najlepszych polskich zespołów beatowych”…
  Formacja uczestniczyła w wielu festiwalach i przeglądach muzycznych m.in. w Gliwicach, Krakowie, Częstochowie i była często nagradzana. W 1966 r. zespół wziął udział w ogólnopolskim Wiosennym Festiwalu Muzyki Nastolatków. Po przejściu eliminacji rejonowych, powiatowych i wojewódzkich, w czasie kwalifikacji w Warszawie grupa wyprzedziła popularny wtedy zespół Chochoły. W efekcie grupa wystąpiła w finale tego festiwalu w Gdańsku i znalazła się w ósemce najlepszych krajowych zespołów beatowych. Finały odbywały na stadionie Lechii w Gdańsku, przed trzydziestotysięczną publicznością, a uczestniczyły w nich m.in. grupy: Dzikusy (Warszawa), Blackout (Rzeszów), Nastolatki (Wrocław), Skaldowie (Kraków).
 W 1966 r. Minstrele znaleźli się w czołówce polskich kapel bigbitowych. Mieli rozpoznawalne i charakterystyczne brzmienie i posiadali dobry sprzęt muzyczny. R. Lenartowicz, szef techniczny zespołu, zbudował pierwszą kamerę pogłosową, taśmową na ośmiu głowicach, która wzbogaciła brzmienie formacji.
 Po WFMN grupa Minstrele występowała w koncertach organizowanych przez lubelską Estradę razem z zespołem Polanie. Często koncertowała  w kraju i za granicą, między innymi w 1967 r. została zaproszona na gościnne występy do Debreczyna (Węgry).
  W latach 1966 – 1968, w studiu nagrań Polskiego Radia Lublin, zespół zarejestrował kilkanaście piosenek i utworów instrumentalnych. W 1968 r. grupa, pomimo przygotowanego materiału, nie zdołała nagrać płyty długogrającej. W tym czasie zmieniało się też brzmienie zespołu - do instrumentarium doszły instrumenty klawiszowe, pojawiły się chórki - uzupełniając pierwotne gitarowe brzmienie.
  Minstrele istnieli pięć lat  - zaprzestali działalności na początku 1970 r. W tym czasie skład zespołu zmieniał się wielokrotnie. W sumie przez formację przewinęło się około trzydzieści osób m.in. Leszek Radzki – instrumenty klawiszowe; Adam Frydecki – gitara basowa; Janusz Frydecki - gitara; Zbigniew Gdula - gitara; Janusz Pliwko – trąbka; Zdzisław Szabat, Andrzej Wysocki – gitara basowa; Mirosław Ignaszewski – gitara; Marian Głąb - śpiew; Janusz Kozłowski – instrumenty klawiszowe; Michał Hochman – śpiew.

Minstrele
Od lewej: Adam Frydecki, Andrzej Żołnierowicz, Barbara Kowalska, Krzysztof Radzki, Zbigniew Gdula, Leszek Wijakowski



NAGRANIA RADIOWE:

1966-1968

Wiem, że;  Na wagary;  Wolny dzień; Człapoucha (instr.); Stary człowiek i morze; Pozdrowienia z gór; Koniec roku szkolnego; Smutne niedzielne popołudnie; Konik na biegunach; Tańczące buty; Kudłaci przyjaciele; Dokąd pędzi czas; Dlaczego płaczesz; Tajga;, Krzyk; Fajna jesteś mała; Spacer z cieniem; Kniaź Igor (instr.); Poemat (instr.)



Źródło:
Informacje i zdjęcia nadesłane przez Pana Janusza Cholewę.

Bardzo dziękuję Panie Januszu!

niedziela, 13 marca 2016

Grupa WIEM (szkic biogramu)

  Wokalno-instrumentalna Grupa WIEM (W Innej Epoce Muzycznej) została założona przez wokalistę Marka Grechutę w Krakowie w drugiej połowie 1971 r. W repertuarze formacji dominowały utwory skomponowane przez M. Grechutę, ale pojawiały się też kompozycje Jana Kantego Pawluśkiewicza wylansowane przez wokalistę z zespołem Anawa. Wykonywane podczas koncertów - misteriów wersje prezentowanych utworów posiadały często długie części improwizowane. Oprócz lidera, M. Grechuty, zespół tworzyli znani muzycy jazzowi: Paweł Ścierański - gitara, Paweł Jarzębski - kontrabas oraz trzej perkusiści: Józef Gawrych (znany ze współpracy z Dżamblami), Bogdan Kulik i Tadeusz Kalinowski. W tym składzie w listopadzie 1972 r. grupa nagrała swój pierwszy LP "Droga za widnokres". Muzyka na tej płycie było bardziej stonowana od wcześniejszych dokonań artysty, a główny nacisk położono na warstwę literacką, którą M. Grechuta oparł się na wierszach poetów współczesnych: Ewy Lipskiej, Wincentego Fabera, Tadeusza Śliwiaka i Tadeusza Nowaka, Jana Zycha, Ryszarda Milczewskiego-Bruno, Ryszarda Krynickiego i Leszka Aleksandra Moczulskiego.  W tym samym roku Grupa WIEM dokonała również kilku nagrań radiowych, które w większości stanowiły nowe wersje piosenek wydanych na debiutanckiej płycie.
  W trakcie trasy koncertowej, promującej pierwszy album formacja występowała w nowym składzie: M. Grechuta – śpiew, fortepian; Tadeusz Kalinowski – instrumenty perkusyjne; Antoni Krupa (eks The Lessers, Wawele, Jazz Band Ball Orchestra) – gitara elektryczna; Piotr Michera – skrzypce elektryczne, gitara akustyczna; Eugeniusz Obarski – fortepian, gitara akustyczna, instrumenty perkusyjne, śpiew; Jerzy Redlich – gitara basowa oraz Kazimierz Jonkisz - perkusja. W trakcie tej trasy Program Trzeci Polskiego Radia zarejestrował koncert, który odbył się 14 października 1973 r. w warszawskim Teatrze Żydowskim.
  Kolejną płytę -  "Magia obłoków" nagrano w studiu Polskich Nagrań w Warszawie w maju 1974 r. W nagraniach wzięli udział muzycy towarzyszący Markowi Grechucie w trasie koncertowej, za wyjątkiem Jerzego Redlicha – gitara basowa, którego zastąpił Jan Adam Cichy. Grupa WIEM uczestniczyła w XII KFPP Opole ’74. 28 czerwca 1974 r. formacja przedstawiła recital, w trakcie którego dominowały nowe wersje piosenek wylansowanych przez M. Grechutę z zespołem Anawa („Twoja postać”, „Godzina miłowania”, „Wesele”, „Świecie nasz”, „Ocalić od zapomnienia”). Z repertuaru wypracowanego przez zespół  pojawiły się tylko „Jeszcze pożyjemy” i „Świat w obłokach”
  Zespół przestał istnieć w połowie 1975 r., kiedy lider grupy powrócił do stonowanych brzmień akustycznych i reaktywował Anawę.


NAGRANIA PŁYTOWE

LP SXL 0947 Muza (1972)
DROGA ZA WIDNOKRES
Jeszcze pożyjemy / Gdziekolwiek / Może usłyszysz wołanie o pomoc / Wędrówka / Krajobraz z wilgą i ludzie / Pewność / Gdzieś w nas / Droga za widnokres
  Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian, P. Ścierański - gitara akustyczna i elektryczna; P. Jarzębski – kontrabas; J. Gawrych - instrumenty perkusyjne; B. Kulik - instrumenty perkusyjne; T. Kalinowski - instrumenty perkusyjne.

LP SXL 1077 Pronit (1974)
MAGIA OBŁOKÓW
W pochodzie dni i nocy / Świat w obłokach  A więc to nie tak / Godzina miłowania / Suita Spotkania w czasie z filmu Jastrun: Walc na trawie – Ulica cieni – Zmierzch – Ptak śpiewa o poranku / Na szarość naszych nocy
  Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; A. Krupa – gitara elektryczna; P. Michera – skrzypce elektryczne, gitara akustyczna; K. Jonkisz – instrumenty perkusyjne; E. Obarski – fortepian, instrumenty perkusyjne; Jan Adam Cichy – gitara basowa oraz grupy wokalne Boom i Gramine.

LP SXL 0938 Muza (1973)
CD SPE 002 – 2  Spectrum (1999)
ORATORIUM BEATOWE - TO PEJZAŻ MOJEJ ZIEMI
Znajdziemy sobie
  Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; P. Ścierański – gitara; P. Jarzębski – kontrabas; B. Kulik - perkusja

LP SXL 1161 Muza (1974)
[RÓŻNI WYKONAWCY] DYSKOTEKA 7
W pochodzie dni i nocy

PD R0321-II Ruch
Więc to nie tak / Ptak śpiewa o poranku

CD 7243 5 27742 2 7  EMI Music Poland (2000)
DROGA ZA WIDNOKRES (box ŚWIECIE NASZ)
Jeszcze pożyjemy / Gdziekolwiek / Może usłyszysz wołanie o pomoc / Wędrówka / Krajobraz z wilgą i ludzie / Pewność / Gdzieś w nas / Droga za widnokres // Nie szukaj niczego po kątach (live) / W ciszy poranka (live) / Wędrówka (live) / Gdziekolwiek (live) / Korowód (live) / Droga za widnokres (wersja radiowa) / Jeszcze pożyjemy (wersja radiowa)
  Utwory 1-8 nagrano w studio Polskich Nagrań w Warszawie w 1972 roku. Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian, P. Ścierański - gitary akustyczne i elektryczne; P. Jarzębski – kontrabas; J. Gawrych - instrumenty perkusyjne; B. Kulik - instrumenty perkusyjne; T. Kalinowski - instrumenty perkusyjne. Utwory 9-13 pochodzą z występu Grupy WIEM w Teatrze Żydowskim w Warszawie, transmitowanego przez Polskie Radio Program III w dniu 14 października 1973 r. Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; A. Krupa - gitara elektryczna; P. Michera - skrzypce elektryczne; E. Obarski - fortepian, instrumenty perkusyjne; J. Redich - gitara basowa; K. Jonkisz – perkusja; T. Kalinowski - instrumenty perkusyjne; P. Jarzębski – kontrabas. Utwory 14-15 nagrano w studiu Polskiego Radia Program III w 1972 r. Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; P. Ścierański – gitary; P. Jarzębski – kontrabas; T. Kalinowski - instrumenty perkusyjne.

CD 7243 5 25742 2 3  EMI Music Poland (2000)
MAGIA OBŁOKÓW (box ŚWIECIE NASZ)
W pochodzie dni i nocy / Świat w obłokach / A więc to nie tak / Godzina miłowania / Suita Spotkania w czasie z filmu Jastrun: Walc na trawie – Ulica cieni – Zmierzch – Ptak śpiewa o poranku / Na szarość naszych nocy / Znajdziemy sobie / Suita Spotkanie w czasie (wersja radiowa) / Krajobraz z wilgą i ludzie (wersja radiowa) / Gdziekolwiek (wersja radiowa) / Świecie nasz (live) / Ocalić od zapomnienia (live) / Świat w obłokach (live)
  Utwory 1-10 nagrano w studiu Polskich Nagrań w Warszawie w maju 1974 r. Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; A. Krupa – gitara elektryczna; P. Michera – skrzypce elektryczne, gitara akustyczna; K. Jonkisz – instrumenty perkusyjne; E. Obarski – fortepian, instrumenty perkusyjne; J. A. Cichy – gitara basowa oraz grupy wokalne Boom i Gramine. Utwór 11 nagrano w studio Polskich Nagrań w Warszawie w 1972 r. Piosenka pochodzi z "Oratorium Beatowego - To pejzaż mojej ziemi" (Muza, SXL 0938). Utwór 12 nagrano w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi w 1973 r. Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian, pianino dziecięce; A. Krupa - gitara elektryczna; P. Michera - skrzypce elektryczne, gitara akustyczna; E. Obarski - instrumenty perkusyjne; J. Redich - gitara basowa; W. Tarczyński – perkusja. Utwory 13 i 14 nagrano w Radio Kraków w 1973 r. Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian; A. Krupa - gitara elektryczna; Piotr M. - skrzypce elektryczne, gitara akustyczna; P. Jarzębski – kontrabas; E. Obarski - fortepian, instrumenty perkusyjne; K. Jonkisz – perkusja; oraz zespół wokalny (14) i Teresa Haremza (śpiew - 13). Utwory 15-17 zostały zarejestrowane podczas XII KFPP Opole ’74. Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian; A. Krupa - gitara elektryczna; P. Michera - skrzypce elektryczne; E. Obarski – fortepian; J. A. Cichy - gitara basowa; K. Jonkisz – perkusja oraz zespół wokalny Alibabki i  Orkiestra PRiTV w Warszawie p/d Stefana Rachonia.

CD PRCD 1781 Polske Radio (2014)
MAREK GRECHUTA - KONCERTY - WARSZAWA '73
Nie szukaj niczego po kątach / Zapowiedź / W ciszy poranka / Ocalić od zapomnienia / Wędrówka / Gdziekolwiek / Krajobraz z wilgą i ludzie / Twoja postać / Godzina miłowania / Korowód II
  Nagrania pochodzą z występu Grupy WIEM w Teatrze Żydowskim w Warszawie, transmitowanego przez Polskie Radio Program III w dniu 14 października 1973 r.. Skład: M. Grechuta – śpiew, fortepian; A. Krupa - gitara elektryczna; P. Michera - skrzypce elektryczne; E. Obarski - fortepian, instrumenty perkusyjne; J. Redich - gitara basowa; K. Jonkisz – perkusja; T. Kalinowski - instrumenty perkusyjne; P. Jarzębski – kontrabas.

CD PNCD 231  Muza (1993)
[MAREK GRECHUTA] JESZCZE POŻYJEMY
W pochodzie dni i nocy / Igła / Świat w obłokach / A więc to nie tak / Godzina miłowania / Ptak śpiewa o poranku / Na szarość naszych nocy
  Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian; E. Obarski - fortepian, perkusja; P. Michera - skrzypce, gitara; A. Krupa - gitara; J.A. Cichy - gitara basowa; K. Jonkisz - perkusja

CD PNCD 1351 Muza (1910)
[MAREK GRECHUTA] 40 PIOSENEK
Godzina miłowania / Świat w obłokach / W pochodzie dni i nocy / Igła / Na szarość naszych nocy / A więc to nie tak
  Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian; E. Obarski - fortepian, perkusja; P. Michera - skrzypce; A. Krupa - gitara; J.A. Cichy - gitara basowa; K. Jonkisz - perkusja

CD PNCD 1393  Muza
[RÓZNI WYKONAWCY] DANCING W CIECHOCINKU
Godzina miłowania
  Skład: M. Grechuta - śpiew, fortepian; E. Obarski - fortepian, perkusja; P. Michera - skrzypce; A. Krupa - gitara; J.A. Cichy - gitara basowa; K. Jonkisz - perkusja


NAGRANIA RADIOWE

1972
Droga za widnokres; Jeszcze pożyjemy; Gdziekolwiek; Krajobraz z wilgą i ludzie; Wędrówka
  Nagrano w studio Programu III Polskiego Radia

1973
Suita Spotkania w czasie
  Nagrano w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi w 1973 r.


Źródła:
 Informacje od Pana Janusza Cholewy
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Grupa_WIEM
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Droga_za_widnokres
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Magia_ob%C5%82ok%C3%B3w
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=2219&nazwa=&prf=3&ruch=200
 http://sklep.polskieradio.pl/Products/12420-marek-grechuta-koncerty-warszawa-73.aspx


Bardzo dziękuję Panu Januszowi Cholewie za nieocenioną pomoc w stworzeniu tego biogramu.

niedziela, 6 marca 2016

Rybałci (krośnieńcy) (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Rybałci powstał w Krośnie w 1966 r. Siedzibą formacji była zabytkowa piwniczka, tzw:„Szklana Grota” w Zakładowym Domu Kultury Krośnieńskich Hut Szkła, (dawnym Dworku Kaczkowskich). Pierwszy skład grupy tworzyli: Antoni Kopff – instrumenty klawiszowe, śpiew; Marian Bajorek – gitara; Maciej Baran – gitara; Jan Wilusz – saksofon; Stanisław Borowski – perkusja. Później do formacji dołączył także Eugeniusz Malinowski – trąbka.
  W najbardziej znanym składzie zespołu grali: Andrzej Zawadzki (ur.30.11.1942 r. w Rzeszowie) – organy, śpiew; Marian Bajorek – gitara; Krzysztof Mamczerz – gitara; Stanisław Borowski – perkusja; Jan Wilusz – saksofon i Antoni Kopff (ur.19.08.1944 r.w Tarnowie) – gitara, śpiew, lider, kompozytor. Teksty piosenek dla zespołu pisał krośnieński poeta, Jan Lusznia (ur.w 1945 r. w Krosnie).
  Rybałci zdobyli pierwsze miejsce na II Festiwalu Muzyki Młodzieżowej „Gitariada Podkarpacia” (15-16 kwietnia 1967r., Krosno) oraz drugie miejsce na Przeglądzie Młodzieżowych Zespołów Muzycznych (13-14 maj 1967r., Zamość). Podczas IV Ogólnopolskiego Festiwalu Zespołów Instrumentalnych Związku Zawodowego Chemików w Oświęcimiu w 1967 roku zdobyli wyróżnienie, podobnie jak na V Festiwalu Piosenki i Zespołów Instrumentalnych Związku Zawodowego Chemików w Grudziądzu - grudzień 1968 r.
  Dwie kompozycje lidera - A. Kopffa znalazły się na płycie "Amatorskie zespoły Związku Zawodowego Chemików” (ZL 495) - Rybałci: „Na nowy dom” (A.Kopff/S.Trembecki), „Zegar z kurantem” (A,Kopff/A.Kopff). Zespół zakończył działalność w 1970 r.


NAGRANIA PŁYTOWE

LP  ZL 495  Pronit  (1970)
[RÓŻNI WYKONAWCY] AMATORSKIE ZESPOŁY ZWIĄZKU ZAWODOWEGO CHEMIKÓW
Na nowy dom / Zegar z kurantem


NAGRANIA RADIOWE

1968
Dlaczego dla mnie brak Ci słów; Wróć mi swój uśmiech; Gdzie jest wiosna; Otwórzmy drzwi na miłość; Drzewo dla ludzi; Kiedyś latem; Na nalepie popiół;

1969
Czekam na wakacje;  Jesteś dalej;

1970
Zakochani w Rzeszowie; Starzy garncarze; Ballada o bieszczadzkim świątku; Szlak włóczęgi; Bardzo skąpy chłop; Jacok (instr.); Gdy kłania się nam świt; Ja i Ty; Zegar z kurantem.

    Źródła:
Informacje uzyskane od Pana Andrzeja Kołodziejczyka, opracowane przez Pana Stanisława Sochę.
http://kppg.waw.pl/plyta.php?plyta=7733

Wielkie dzięki dla Pana Janusza Cholewy, za nadesłanie tej notki biograficznej.

Oczywiście, każde uzupełnienie tego biogramu mile widziane.

niedziela, 28 lutego 2016

Pięciolinie - Szkolne wspomnienia (KAMCD 40) (CD)

Pięciolinie - Szkolne wspomnienia - Nagrania archiwalne z 1964 roku (Kameleon Records KAMCD 40) (CD)






Spis utworów:

 1. Molly-O    (01:57)
 2. South Of The Border    (02:47)
 3. Koniec lata (wersja 1)    (03:09)
 4. Peace Pipe    (02:07)
 5. Wzburzone morze    (01:50)
 6. Gdy odlatują bociany    (02:45)
 7. Chciałbym być przy tobie (wersja 1)    (02:47)
 8. Waves Of The Danube    (02:54)
 9. Koniec lata (wersja 2)     (03:20)
10. Theme For Young Lovers    (02:29)
11. I Saw Her Standing There    (02:55)
12. Kiedy jestem sam     (02:51)
13. Trzmiel (wersja 1)    (03:48)
14. Zachód słońca    (02:31)
15. Szkolne wspomnienia     (02:24)
16. Chciałbym być przy tobie (wersja 2)    (02:36)
17. Trzmiel (wersja 2)     (02:56)
18. Bo to był zły dzień    (02:45)

   Wydawnictwo Kameleon Records wydało album na płycie CD złożony z archiwalnych nagrań zespołu Pięciolinie. Po ponad piećdziesięsięciu latach, które minęły od zakończenia działalności tej grupy, można posłuchać jej nagrań. A wszystko dzięki dwóm Panom - Pawłowi i Januszowi. Wielkie dzięki Panowie!

Od siebie dodam, że ta płyta dała mi wiele radości i jeszcze większe nadzieje na wydanie kolejnych nagrań, dziś już zapomnianych zespołów młodzieżowych z lat 60-tych i 70-tych. I wiele szacunku dla właściciela firmy Kameleon Records za wydanie tej płyty, na której raczej nie da się "zbić kokosów". Oby starczyło Mu serca i pieniędzy na następne, wspaniałe dyski CD. Osobne wyrazy szacunku dla Pana Janusza za olbrzymi wkład w wydanie tego albumu!

I tylko żal, że na tym albumie nie ma piosenek wykonywanych przez Seweryna Krajewskiego, a wszystko przez prowadzoną od niedawna niezrozumiałą politykę Artysty i Jego otoczenia. Wielce wymownym przykładem, jak i skutkiem tego postępowania jest  wydany na pięćdziesięciolecie Czerwonych Gitar album, gdzie nie było żadnej fotografii Artysty... Niech Pan pomyśli o swoich licznych fanach, do których zalicza się piszący te słowa.

Skany okładek z opisu aukcji tej płyty na Allegro.

niedziela, 31 stycznia 2016

Pomorzanie (białogardzcy)

  Zespół wokalno-instrumentalny Pomorzanie powstał w 1964 r. przy Technikum Samochodowym w Koszalinie.  W 1967 r. grupa przenosi się do Domu Kultury w Białogardzie i występuje w składzie: Roman Karwiński - śpiew; Janusz Lange - gitara basowa; Władysław Badowski - gitara; Piotr Piotrowski - perkusja i Stefan Baksa - gitara. W 1968 r. formacja wystąpiła na V Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki i Muzyki w Jeleniej Górze, który odbywał się w Klubie "Kwadrat". Grupa uczestniczyła jeszcze w dwóch edycjach tego festiwalu - w 1972 r. otrzymała wyróżnienie na IX Krajowym Festiwalu Piosenkarzy i Zespołów Amatorskich, a w 1973 r. Laur Festiwali X Festiwalu Piosenkarzy i Zespołów Amatorskich. Pomorzanie byli laureatami powiatowych i wojewódzkich przeglądów muzyki młodzieżowej, m. in. "Konfrontacje Muzyczne" w Koszalinie (24.02.1973 r.); Wojewódzki Przegląd II-go Młodzieżowego Festiwalu Muzycznego (29-30.03.1969 r.); I miejsce w Powiatowym Przeglądzie Zespołów Beatowych w Białogardzie (29.11.1970 r.).
  R. Karwiński reprezentował województwo koszalińskie w dwóch eliminacyjnych przeglądach do festiwalu piosenki radzieckiej w Zielonej Górze, który odbywał się w Inowroclawiu, a po wygraniu przeglądu wojewódzkiego piosenki wojskowej w Wałczu wystąpił na festiwalu w Kołobrzegu. Grupa towarzyszyła soliście podczas eliminacji powiatowych do tych festiwali.
  Zespół dokonał wielu nagrań w Radiu Koszalin - m.in. w 1969 r. i 1972 r. W tym czasie nastąpiły zmiany personalne w grupie: Henryk Tarasewicz - gitara basowa zastąpił J. Lange; Andrzej Krepsztul - perkusja zmienił P. Piotrowskiego (który zaczął współpracę z Kuglarzami). Zmarłego W. Badowskiego w formacji zastąpił Janusz Wnuk - organy. Taki skład grupy utrzymał się do 1974 r. kiedy do zespołu Kram odszedł wokalista R. Karwiński, który po paru latach wrócił do formacji.
  Pomorzanie istnieli w niezmienionym składzie do 1983 r., ale nie osiągnęli już spektakularnych sukcesów.

  Tytuły piosenek zespołu:  Już dość kłopotów z tobą mam / Znowu pewnie na spacer chcesz iść / Żegnaj Julio / Zimowy wieczór / Pedzi wiatr północny nocą / Ewa / Wiosna w mieście / Pożegnanie / Jakie jesteś morze / Kołobrzeska  dziewczyna / Wracaj nad morze / Gdzie jesteś /  Mogłas / Obieżyświat / Kołobrzeska plaża / Spełniony sen / Czekam...Żyję...Swiecę / Julia / W źrenicach twoich / Ballada o Rycerzu / Kochasz ty dom / O moim misiu, Ballada o księciu Dari / Nadzieja // Nie chcę cię / Zimowy wieczór / Start rakiety V4C (instr.)

Pomorzanie (białogardzcy) (pierwszy skład)
od lewej: Stefan Baksa, Władysław Badowski, Janusz Lange, Roman Karwiński i Piotr Piotrowski

Pomorzanie (białogardzcy) (drugi skład)
od lewej: Roman Karwiński, Henryk Tarasewicz, Stefan Baksa, Andrzej Krepsztul i Janusz Wnuk

Źródła:
  Informacje o zespole oraz tytuły piosenek formacji przekazał Pana Roman Karwiński.
  Fotografie ze strony: http://romankarwinski.pl/wp-content/lg-gallery/Pomorzanie/slides/Pomorzanie.jpg

Więcej informacji o zespole i zdjęć formacji na stronie: http://romankarwinski.pl/

  Składam podziękowania Panu Romanowi Karwińskiemu za przekazane informacje!

niedziela, 24 stycznia 2016

Czterech - Dziwna historia (KAMCD 39) (CD)

Czterech - Dziwna historia - Nagrania radiowe z lat 1967-1968 (KAMCD 39) (CD)








      Spis utworów:

 1. Dziwna historia                                            (02:01)
 2. Jadąc w tłoku                                              (02:05)
 3. Śpiew wiosny                                               (02:59)
 4. Wielki skok                                                (02:47)
 5. Maraton                                                    (02:20)
 6. Take Five                                                  (02:59)
 7. Trzecia katarakta                                          (02:24)
 8. Odwilż                                                     (02:52)
 9. The Lonesome Road                                          (03:02)
10. Płachta na byka                                            (02:54)
11. Royal Garden Blues                                         (02:05)
12. Wlazł kotek na płotek                                      (00:19)
13. Boso nocą                                                  (02:42)
14. Musette D-dur (BWV Anh. 126)                               (01:03)
15. Preludium i fuga c-moll (BWV 847)                          (02:59)
16. Menuet a-moll (BWV Anh. 120)                               (01:26)
17. IV Sinfonia d-moll (BWV 790)                               (00:58)
18. Aria ‘Gedenke doch, mein Geist’ (BWV 509)                  (02:07)
19. Allemande z V Suity francuskiej G-dur (BWV 816)            (02:27)
20. Preludium i fuga e-moll (BWV 855)                             (03:27)
21. Bourrée z II Suity lutniowej e-moll (BWV 996)              (01:15)
22. Menuet i Trio z III Suity francuskiej h-moll (BWV 814)     (03:14)
23. VIII Sinfonia F-dur (BWV 794)                                      (01:08)
24. Sarabanda z III Suity francuskiej h-moll                         (02:34)
25. Gawot z V Suity francuskiej G-dur                              (01:35)
26. Preludium f-moll (BWV 857)                                 (01:43)
27. Aria z III Suity orkiestrowej D-dur                        (04:25)
28. Allemande z VI Suity francuskiej E-dur                     (02:18)
29. Menuet d-moll (BWV Anh. 132)                               (01:08)
30. Fuga d-moll (BWV Anh. 180)                                 (01:41)
31. Aria ‘Sooft ich meine Tobackspfeife’                       (02:12)
32. Preludium D-dur (BWV 850)                                  (01:44)
33. Preludium g-moll (Menuet i Trio) (BWV 929)                 (01:43)
34. Bourrée z VI Suity francuskiej E-dur (BWV 817)             (01:47)
35. Sarabanda z I Suity francuskiej d-moll                     (02:19)
36. Fuga c-moll (BWV 847) (wersja 2)                           (01:39)


  Po blisko pięćdziesięciu latach od nagrania utworów, dzięki inicjatywie wydawnictwa Kameleon Records, możemy posłuchać wspaniałej muzyki instrumentalnej w wykonaniu zespołu Czterech. Oto co pisze wydawca na swej stronie internetowej:

  "Po raz pierwszy w historii KOMPLET (36 nagrań) legendarnej grupy Czterech na monograficznej płycie CD trwającej ponad 79 minut.
  Fantastyczna i niestety wciąż niedoceniona instrumentalna grupa, wykonująca muzykę z pogranicza beatu i jazzu. Ozdobą albumu są wyśmienite transkrypcje utworów Jana Sebastiana Bacha. Uwagę zwraca niesamowity warsztat instrumentalistów, którzy grają naprawdę na światowym poziomie.
  Z 36 zamieszczonych na płycie utworów tylko 3 ukazały się wcześniej na CD, a 32 nie były publikowane nigdy. Wydanie w rozkładanym, niezwykle gustownie przygotowanym card sleevie ze specjalnym insertem na płytę. Wszystkie nagrania zostały zremasterowane z oryginalnych taśm matek i brzmią wybornie."

  Od siebie dodam, że to pierwsza wyprawa tego wydawcy - oczywiście, nie licząc Skaldów - do muzyki lat sześćdziesiątych. Dlatego zdecydowałem się na osobny wpis o tej płycie, która jest do nabycia na stronie wydawnictwa: http://www.kameleonrecords.pl/pl/wydania/62  lub na serwisie aukcyjnym Allegro. Tylko kupować, bo 40 zł w wypadku tej muzyki to nie jest duży wydatek. Może powodzenie tego tytułu zachęci wydawnictwo do dalszych wycieczek w lata sześćdziesiąte. Oby, bo sam chętnie posłuchałbym np. nagrań z Gitariady 1965, a "I'm Down" w wykonaniu Czerwonych Gitar to kwintesencja ówczesnego, ostrego rocka...

niedziela, 27 grudnia 2015

[Różni wykonawcy] Dinozaury (Wifon WCD 024) (CD)

  W 1993 r. firma fonograficzna Wifon wydała na płycie kompaktowej składankę piosenek z lat 60-tych rodzimych gwiazd bigbitu pod tytułem "Dinozaury". Wśród wykonawców znajdziemy tutaj m.in.: Czesława Niemena, Czerwone Gitary, Skaldów, Trubadurów, Stana Borysa i Bizony, Piotra Szczepanika oraz zespoły Niebiesko-Czarni i Czerwono-Czarni ze swoimi solistami. Wśród wykonawców brakuje mi grupy No To Co, przez co przegląd wykonawców jest niepełny. Ale nie ma co grymasić.





Skany okładek zamieszczone dzięki uprzejmości bloga "Okładki CD, kaset i winyli".

niedziela, 25 października 2015

Maria Głuchowska (szkic biogramu)

  Maria Głuchowska (wł. Maria Głuchowska-Staszek) - piosenkarka, gitarzystka.
  Na ogólnopolskiej estradzie pojawiła się jesienią 1970 r. śpiewając w grupie Quorum, co zostało udokumentowane występem w epizodzie filmu "Pięć i pół Bladego Józka" (reż. Henryk Kluba, film nie wszedł do publicznego rozpowszechniania).
   W tym samym roku M. Głuchowska związała się z warszawską grupą Janczary. W marcu 1971 r. wokalistka i zespół wzięli udział w VI Jarmarku Muzycznym w Częstochowie, gdzie M. Głuchowska zwyciężyła w kategorii wokalistów (ex aequo z Dariuszem Śnieżko-Błockim z grupy z De Gustibus Non Est Disputandum), a laury zebrała także formacja i indywidualnie: gitarzysta Wojciech Michalczyk i perkusista Andrzej Wójcik. W czerwcu tego roku Janczary wzięły udział w II Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych, gdzie jury pod przewodnictwem Wandy Warskiej przyznało solistce grupy, M. Głuchowskiej, nagrodę specjalną "w uznaniu indywidualności i warunków wokalnych", a formacja zdobyła I miejsce w kategorii zespołów nowoczesnych. Następnie grupa uczestniczyła w "Jazzoramie" w ramach IX KFPP w Opolu. Latem formacja występowała w wakacyjnych imprezach w Gdańsku i Szczecinie.
  W końcu roku M. Głuchowska odchodzi do jazzowej formacji Paradox. Z grupą artystka występuje na koncertach w Polsce, ZSRR, NRD i Holandii. Wiosną 1972 r. wokalistka wchodzi w skład Trzech Koron, z którymi występuje na koncertach "Nie przejdziemy do historii", zorganizowanych z okazji dziesięciolecia Niebiesko-Czarnych i ostatnim występie Krzysztofa Klenczona. przed jego wyjazdem do USA. M. Głuchowska nagrywa z zespołem kilka piosenek dla radia, ale bez lidera grupa wkrótce sie rozpada.
  Jesienią tego roku piosenkarka wchodzi w skład reaktywowanej grupy ABC. Z formacją M. Głuchowska wylansowała piosenki: "Ogrody słońca" i "Polne strachy". Latem 1973 r. wokalistka znajduje w składzie Trubadurów. W roku następnym M. Głuchowska śpiewa w chórku towarzyszącym Maryli Rodowicz. Wkrótce artystka znika z krajowej estrady.
  Po kilkunastu latach wokalistka wchodzi w skład grupy country - Lonstar Band, towarzyszacej rodzimej legendzie tej muzyki - Michałowi "Lonstarowi" Łuszczyńskiemu. Z grupą artystka nagrała kilka albumów, występując tam pod nazwiskiem Maria Staszek. Następnie śpiewa i gra na gitarze w zespołach: Come Back, w którym występowali także: Mirosław Janikowski - gitara; Piotr Janek - perkusja; Zbigniew Werczyński - organy; Krzysztof Gradowski - gitara basowa, harmonijka ustna oraz w formacji Jet Set Band, który obok piosenkarki tworzyli: Anatol Wojdyna - gitara basowa, śpiew, lider; Ewa Konstanciak - śpiew; Stanisław Szczyciński - instrumenty klawiszowe, śpiew; Wojciech Karolak - instrumenty klawiszowe, śpiew; Lesław Matecki - gitara; Wiesław Wysocki - saksofon; Janusz Staszek - perkusja; Jerzy Bartz - konga, instrumenty perkusyjne.
. Obecnie piosenkarka występuje w zespole M.A.J. Trio, który tworzą: M. Głuchowska - śpiew, gitara; Andrzej Pisarzewski - gitara; Janusz Staszek - perkusja.

Maria Głuchowska (1973)


Maria Głuchowska (2015)



NAGRANIA PŁYTOWE:

PD R-0126-II Ruch (1973)
[GRUPA ABC ANDRZEJA NEBESKIEGO]
Polne strachy
 Skład: M. Głuchowska (śpiew) i ABC

MC CK 1293 PN Muza (1993)
[RÓŻNI WYKONAWCY] ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU - 1973
Polne strachy
 Skład: M. Głuchowska (śpiew) i ABC

LP KAMLP 12 Kameleon Records (2015)
[GRUPA ABC ANDRZEJA NEBESKIEGO] ASFALTOWE ŁĄKI
Polne strachy / Ogrody słońca
 Skład: M. Głuchowska (śpiew) i ABC

CD KAMCD 37 Kameleon Records (2015)
[GRUPA ABC ANDRZEJA NEBESKIEGO] IDĘ DALEJ
Polne strachy / Ogrody słońca
 Skład: M. Głuchowska (śpiew) i ABC


Na stronie  http://www.lonstar.pl/pl/band.php  o bohaterce niniejszego biogramu pisze tak:

MARYSIA STASZEK (vocal, instrumenty perkusyjne, gitara akustyczna)
   "Życiowa i muzyczna partnerka Janusza, obdarzona niskim, ostro-dźwięcznym, alikwotowo-chropawym głosem, a przy tym umiejętnie obsługująca to, co w muzycznym żargonie okresla się zbiorowym mianem "przeszkadzajek". W rękach Marysi tamburino, shaker, kastaniety nie tylko nie przeszkadzają, ale twórczo podbudowują aranżację.
Podobnie jak mąż Janusz, tak i ona jest niebywale osłuchana z wszystkimi gatunkami muzyki i piewała "wszędzie i ze wszystkimi". Była wokalistką w countrowo-folkowym Saloonie, śpiewała chórki z Marylą Rodowicz i w teatralnych musicalach oraz klimaty jazzowo-bluesowe z formacją Wojciecha Karolaka.
   Sama tez pisze piosenki nawiązujące do klimatów hippiesowskiego country-blues-rocka, z bardzo ciepłymi, osobistymi tekstami."

Niestety, ale nie ma podanej, choćby przybliżonej, daty współpracy Panii Marii z Panem W. Karolakiem, ani z grupą Saloon, dlatego informację o tym zamieszczam tutaj.


Źródła:

  "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. Rock Serwis Kraków, 1995)
 miesięcznik Non Stop nr 1/1974  (tekst i zdjęcie)
 http://www.lonstar.pl/pl/band.php
 http://www.marylarodowicz.pl/pl (przedruk tygodnika Panorama 9/1974)
 http://majtrio.rightcom.pl/?page_id=14  (tekst i zdjęcie)
 http://www.comeback.ugu.pl/?p=p_4&sName=sklad
 http://www.jetsetband.pl/#o-zespole
 http://www.mik.waw.pl/aktualnosci/item/1629-28-maja-swing-club-jet-set-band.html
 http://filmpolski.pl/fp/index.php?film=122574
 https://trzykorony123.wordpress.com/tag/maria-gluchowska/
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=23906&ruch=200
 http://www.kameleonrecords.pl/pl/wydania





niedziela, 18 października 2015

Golen Express (wzmianka) (wycinki prasowe)

Zespół wokalno-instrumentalny Golen Express powstał w lipcu 1980 r. z inicjatywy basisty Jerzego Goleniewskiego, występującego uprzednio m. in. w grupach: Sylwetki, Quorum, Breakout, Dzikie Dziecko, Bumerang, Flash Band. W skład formacji weszli: J. Goleniewski - gitara basowa, lider; Barbara Kowalska - śpiew; Winicjusz Chróst - gitara, kompozycje; Jerzy Olędzki - insstrumenty klawiszowe i Aleksander Bem - perkusja. W repertuarze zespołu przeważały utwory jazz-rockowe (zarówno własne, jak i standardy Wesa Montgomery'ego, Herbie Hancocka i Chcicka Corei) oraz standardy jazzowe, głownie z ery swingu. W okresie październik 1980 r. - luty 1981 r. Golen Express występował z dwugodzinnym programem w Japonii, w jednym z klubów Oita. W kwietniu 1981 r. formacja koncertowała z grupą Vox.

  [Tyle informacji zawartych w notatkach w Non Stopie było opisane jako już dokonane, co można uznać za potwierdzone. O nagraniach radiowych w Polsce oraz ponownych koncertach w Japonii (Tokio) i nagraniu tam płyty i programu telewizyjnego nie znalazłem potwierdzenia "ex-post". Biorąc pod uwagę wprowadzenie w grudniu 1981 r. stanu wojennego w Polsce, wyjazd do Japonii, chyba, nie doszedł do skutku. Ale to wszystko moje przypuszczenia...]
  [W wycinkach z Non Stopu można przeczytać, że "Propozycja wyjazdu wyszła od przedstawiciela PLL LOT w Tokio, a zaproszenie nastąpiło na podstawie materiału reklamowego przygotowanego w Polsce. Warto dodać, że podczas pobytu zespołu powstało tam Towarzystwo Przyjaźni Japońsko-Polskiej." Jak widać "materiał promocyjny" musiał być dobrze zrobiony, skoro Japończycy zdecydowali się na angaż nie znanego, nawet w Polsce, zespołu. To dobrze, bo chwalenie się nigdy nie było w naszym kraju mocną stroną. A fakt czteromiesięcznych występów formacji świadczy o tym, że ze swoich obowiązków wywiązywała sie dobrze, co zostało potwierdzone ponownym zaproszeniem. Czy zostało ono zrealizowane? Nie wiem. Ale może ktoś wie, bo ja przeglądając nastepne numery Non Stopu nie znalazłem potwierdzenia o w/w fakcie.]








Źródło: miesięcznik Non Stop nr 6/1981

niedziela, 4 października 2015

Śmierć "ojca polskiego rocka"

 Wczoraj zmarł Franciszek Walicki, człowiek bardzo zasłużony dla polskiego jazzu i rocka. Ze wzgledu na wielki wkład w organizację pierwszych polskich zespołów rockandrollowych - Rhythm And Blues, Czerwono-Czarnych i Niebiesko-Czarnych - został nazwany "ojcem polskiego rocka".
  A oto szkic biogramu F. Walickiego, napisany na podstawie wikipedii:

  Franciszek Walicki urodził się 20 lipca 1921 r. w Łodzi. Jeszcze przed wojną zaczął naukę w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. Po traumatycznych przeżyciach wojennych, w 1945 r. wstąpił do Marynarki Wojennej, gdzie rozpoczął pracę dziennikarską, pisał do "Przeglądu Morskiego" i miesięcznika "Morze". W 1952 r. rezygnuje z pracy w Marynarce Wojennej i zaczyna długoletnią współpracę z „Głosem Wybrzeża”. Pisał tam recenzje filmowe, felietony, reportaże z podróży, m.in. do Londynu, oraz robił wywiady. Redagował dodatek kulturalny gazety pt. "Dziewiąta fala". Współpracował z tym pismem do 1966 r.
  W połowie lat 50-tych F. Walicki zainteresował się jazzem. Był członkiem Komitetów Honorowych pierwszych dwóch Festiwali Muzyki Jazzowej, które odbyły się w Sopocie w 1956 i 1957 r. Działał w Gdańskim Jazz-Clubie, istniejącym w latach 1957-1961. Organizował też prelekcje na temat muzyki rockandrollowej. Na początku 1959 r. zaopiekował się gdańskim zespołem Rhythm And Blues, który 24 marca 1959 r. w Gdańsku w klubie Rudy Kot dał pierwszy w Polsce koncert rock and rolla. Zespół został odgórnie rozwiązany, a jego ostatni koncert odbył się 27 października 1959 r. w Gdańsku. 22 czerrwca 1960 r., z inicjatywy F. Walickiego, powstał zespół Czerwono-Czarni, który zadebiutował na estradzie 23 lipca 1960 r. w sali klubu "Żak" w Gdańsku i opiekował się nim do września 1961 r. Dla jego muzyki i brzmienia stworzył określenie "big beat", spolszczone na „muzyka mocnego uderzenia”. 2 lipca 1961 r. jego występ zainaugurował działalność klubu Non Stop w Sopocie, który również był pomysłem F. Walickiego. Klub zapoczątkował akcję poszukiwania młodych talentów w polskiej muzyce rozrywkowej.
  Wiosną 1962 r. F. Walicki powołał zespół Niebiesko-Czarni, który zadebiutował 24 marca 1962 r. w gdańskim Żaku. Grupą opiekował się do końca 1967 r. Odbył z nią trasy zagraniczne po Francji, Szwecji, Holandii, Jugosławii i Luksemburgu. Rozpoczął pisanie tekstów piosenek dla zespołu i jego członków. Pod pseudonimem Jacek Grań napisał łącznie 45 piosenek, które śpiewali m.in. Czesław Niemen, Wojciech Korda, Ada Rusowicz, Czerwone Gitary, Piotr Szczepanik, Breakout, SBB i Urszula Sipińska. Wydano je na ponad 300 płytach. Wszystkie wielkie przeboje z tekstami F. Walickiego ukazały się na składance "Nazywano nas dziećmi Belzebuba" wydanej w 1994 r. przez Polskie Nagrania.
  Na początku 1968 r. Franciszek Walicki zetknął się z Tadeuszem Nalepą i jego zespołem Breakout, który nakłonił do unowocześnienia brzmienia. Od połowy 1968 r. do listopada przebywał z zespołem w Holandii. Doradzał grupie przy nagraniach pierwszych dwóch płyt, do których napisał też kilka tekstów. Z Breakoutem współpracował do 1970 r.
  27 lutego 1968 r. F. Walicki zainicjował cykl przeglądów muzycznych pt. "Musicorama", które odbywały się w sali Roma oraz Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki. W 1970 r. zaczął też publikować pismo muzyczne pod tą nazwą, ale wydano tylko 3 numery tego wydawnictwa. 18 lipca 1970 r. w Sali Turystycznej Grand Hotelu w Sopocie zainicjował pierwszą polską dyskotekę przebojów Musicorama '70. Był jej kierownikiem artystycznym, prowadził ją z takimi prezenterami jak Piotr Kaczkowski, Marek Gaszyński, Witold Pograniczny, Jacek Bromski czy Dariusz Michalski.
  W marcu 1971 r. w Siemianowicach Śląskich Franciszek Walicki zetknął się z Józefem Skrzekiem i muzykami SBB, którym później pomógł w karierze krajowej i zagranicznej. Wymyślił słynną dewizę zespołu: "Szukaj, Burz, Buduj". Towarzyszył grupie na tournée po Niemczech w 1974 r. Napisał tekst utworu "Odlot" z pierwszej płyty grupy.
  W latach 1976-1977 opiekował sie zespołem Bumerang, który jednak nie zyskał popularności.
  Pod koniec lat 70-tych F. Walicki doradzał artystycznie Urszuli Sipińskiej, a później kilku młodym wykonawcom. W kwietniu 1983 r. współorganizował Ogólnopolski Turniej Młodych Talentów, w którym triumfowały zespoły Azyl P. i Klaus Mitffoch. Powoli stawał się żywą legendą polskiej sceny muzycznej.
  W połowie lat 80. udało mu się zgromadzić większość gwiazd polskiego mocnego uderzenia i muzyki rozrywkowej lat 60-tych i 70-tych na koncertach z cyklu Old Rock Meeting. Pierwszy odbył się w Operze Leśnej w Sopocie 11 i 12 lipca 1986 r. i pociągnął za sobą wielkie tournée dawnych gwiazd po kraju, zakończone dwoma koncertami 11 i 12 lipca 1987 r. również w Operze Leśnej w Sopocie. Nagrania z Sopotu ukazały się na płytach "Old Rock Meeting A.D. 1986" i "Przeżyjmy to jeszcze raz - 25 lat Niebiesko-Czarnych", "Czy nas jeszcze pamiętasz?" oraz były prezentowane w radiu i telewizji.
  Na początku 1995 r. firma Video Studio Gdańsk przygotowała film o Franciszku Walickim pt. "I nie żałuj tego" w opracowaniu Wojciecha Fułka i Pawła Chmielewskiego, emitowany w lipca 1995 r. w Programie 2 TVP. Równocześnie wydawnictwo T.R.Z. Wojciecha Trzcińskiego opublikowało wspomnienia "ojca chrzestnego polskiego rocka" pt. "Szukaj Burz Buduj". Wznowiono je w 2002 r.
  Na jego dorobek składa się także ponad 2000 publikacji na temat muzyki i kultury (głównie młodzieżowej), wiele tysięcy artykułów prasowych, wspomnień i listów do redakcji licznych czasopism.
  7 czerwca 2004 r. Franciszek Walicki otworzył wystawę swojej kolekcji, w której znalazły się m.in. plakaty, zdjęcia, artykuły prasowe, wzmacniacz koncertowy o mocy 15 watów, perkusja Czerwonych Gitar, gitara Krzysztofa Klenczona, stroje sceniczne Wojciecha Kordy i Ady Rusowicz, buty i organki Tadeusza Nalepy, gramofon „Bambino” i płyty pocztówkowe, radio „Sonata”, wzmacniacz muzyczny z lat 60. Wystawa ta stała się początkiem Muzeum Polskiego Rocka, mieszczącego się w budynku klubu "Rudy Kot" w Gdańsku. W czerwcu 2000 r. wziął udział w sympozjum "Rock i polityka", zorganizowanym przez Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku. Z powodu stanu zdrowia i wieku ograniczył życie towarzyskie i kulturalne. Mieszkał w centrum Gdyni, przy ul. Władysława IV.
  W 2012 r. napisał swą ostatnia książkę pt. „Epitafium na śmierć rock'n'rolla” wydaną przez Fundację Sopockie Korzenie.
  Franciszek Walicki zmarł 3 października 2015 w Gdyni, w wieku 94 lat.

Franciszek Walicki (1921-2015)

Źródła:
  https://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_Walicki
  http://natemat.pl/156763,nie-zyje-ojciec-chrzestny-polskiego-rocka-to-jemu-kariere-zawdzieczaly-legendarne-gwiazdy  (zdjęcia)