sobota, 11 listopada 2017

Dżamble - Każdy marzy, każdy śni (płyta CD wydawnictwa GAD Records)

  Dawno nie wchodziłem na stronę wydawnictwa GAD Records, które oprócz propozycji z zakresu muzyki jazzowej i filmowej, wydaje albumy z kregu polskiego rocka. Po kwietniowej premierze materiału Stalowgo Bagażu, w końcu października wydawnictwo sprawiło niespodziankę w postaci nowego albumu krakowskich Dżambli, choć nagrania liczą sobie już blisko cztery dekady. Zawsze cieszy fakt "znalezienia" nagrań naszego bigbitowego wykonawcy i wydania go na płycie CD lub - coraz popularniejsze niestety - na trzeszczącej i wiele droższej LP.
  Oto co o płycie pisze GAD Records na swojej stronie:
  "W 1979 roku krakowski zespół Dżamble niespodziewanie wrócił na scenę. Z nową energią, składem i brzmieniem. Polska mapa funkowo-soulowych brzmień wzbogaciła się o nowy, bardzo znaczący punkt…
  Doskonale zgrana sekcja rytmiczna, wzbogacona o instrumenty klawiszowe i saksofon stanowiła wyśmienity wehikuł dla jak zawsze mocnego, pełnego emocji głosu Andrzeja Zauchy. Sprawdzał się zarówno w nowej, funkowej wersji „Szczęście nosi twoje imię” czy zaopatrzonym w zakręcone refreny „Przed dniem”, jak i w subtelnych balladach ( „Bezsenność we dwoje”, żarliwie soulowe „Rzeko płyń szeroko”). Obok autorskich nagrań zespołu w programie płyty znalazły się także dwa covery – w tym doskonała wersja „Lady Love” Lou Rawlsa. Część nagrań ukazała się wówczas na singlach. Teraz komplet po raz pierwszy pojawia się na CD.
  Materiał został zremasterowany w Szwecji przez Andrzeja Poniatowskiego. W książeczce historia tej wyjątkowej inkarnacji Dżambli i unikatowe zdjęcia z archiwów Ryszarda Kwaśniewskiego."

CD GAD CD 063 GAD Records (2017)
DŻAMBLE - KAŻDY MARZY, KAŻDY ŚNI




   Spis utworów:
 1. Jak zmienić świat
 2. Szczęście nosi twoje imię
 3. Bezsenność we dwoje
 4. Każdy marzy, każdy śni
 5. Lady Love
 6. Przed dniem
 7. Jeszcze w sercu radość
 8. Rzeko płyń szeroko
 9. Just The Way You Are
              Nagrania z 1979 r.

 Skład:
Andrzej Zaucha – śpiew, saksofon tenorowy
Ryszard Kwaśniewski – saksofon altowy
Stefan Sendecki – pianino, syntezator
Wiesław Wilczkiewicz – gitara
Marian Pawlik – gitara basowa
Benedykt Radecki – perkusja

 Źródło:
 http://gadrecords.pl/portfolio/dzamble-kazdy-marzy-kazdy-sni-cd/

niedziela, 29 października 2017

Antykwa (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Antykwa powstał w grudniu 1967 r. w Tarnobrzegu, gdzie funkcjonował przy miejscowym Technikum Górniczym. Grupę tworzyli: Bronisław Zwierzyński - gitara; Krzysztof Zwierzyński - instrumenty klawiszowe, lider; Adam Jodliński - śpiew, gitara basowa; Zbigniew Czarniecki - saksofon i Jerzy Mroczka -perkusja.
  Antykwa wykonywała muzykę opartą na bluesie, jazzie i bigbicie. Repertuar formacji składał się z kompozycji członków grupy, do których teksty pisał literat Ryszard Zamojski. Wkrótce zespół przeszedł pod opiekę Zakładowego Domu Kultury w Tarnobrzegu a od 1969 r. reprezentował Zakładowy Dom Kultury Huty Szkła Okiennego w Sandomierzu. Grupa odniosła wiele znaczących sukcesów na festiwalach wojewódzkich i krajowych, m.in. zwyciężyła zespołowo podczas III Kieleckiej Musicoramy, gdzie wyróżniony został także perkusista, J. Mroczka.
  Największym osiągnięciem formacji było zajęcie V miejsca na Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu w  listopadzie 1969 r., gdzie podkreślono wartościowe poszukiwania muzyczne zespołu. Grupa zdobywała pozytywne recenzje krytyków, m. in. Jana Ptaszyna Wróblewskiego i Romana Waschko. Jesienią 1970 r. w studio  rozgłośni Polskiego Radia w Kielcach formacja nagrała trzy swoje utwory: "Refleksje", "Aż staniesz się nasieniem" i "Wrzesień", które później były wyemitowane również na antenie Programu III Polskiego Radia, w audycji poświęconej zespołowi i jego muzyce.
  Grupa zakończyła działalność w październiku 1972 r. Po rozwiązaniu zespołu jego muzycy realizowali własne plany artystyczne. Większość z nich ukończyła studia muzyczne i wszyscy do dzisiaj czynnie funkcjonują w ruchu muzycznym.


Antykwa (1969) 
od lewej: J. Mroczka, K. Zwierzyński, A. Jodliński i B. Zwierzyński

Antykwa (1971)
od lewej: Z. Czarniecki, A. Jodliński, J. Mroczka, B. Zwierzyński i K. Zwierzyński.
'

Muzycy Antykwy dzisiaj (2017 r.)

Źródła:
 informacje przesłane przez Pana Krzysztofa Zwierzyńskiego
 informacje zawarte w broszurze informacyjnej Ogólnopolskiego Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu (1969 r.)
 zdjęcia - z archiwum Pana Krzysztofa Zwierzyńskiego


Wielkie podziękowania dla Panów Bronisława i Krzysztofa Zwierzyńskich za przekazane informacje i chęć współpracy w napisaniu tego biogramu!

  W ostatnich latach pojawiają się nagrania Antykwy - w kąciku "Ze szpulowca bigbitowca", który jest częścią programu Wojciecha Manna "Piosenki bez granic". W kwietniu 2017 r. był zaprezentowany fragment utworu zespołu pt. "Aż staniesz się nasieniem". Prezentujący to nagranie - red. Michał Owczarek - powiedział, że zespół wyprzedził swoje czasy. Rzeczywiście, po wysłuchaniu tego songu można stwierdzić, że ten utwór wpisuje się w - istniejący kilkanaście lat po rozwiązaniu Antykwy - ruch zimnofalowy w Polsce. Dla mnie sytuuje się tak pomiędzy "I znowu ktoś przestawił kamienie" i "Pere Lachaise" grupy Variete.
I jak zawsze, zespół pojawiający się o wiele za wcześnie, nie znalazł wielu fanów i jego żywot okazał się krótki. Dodając do tego polskie realia przełomu lat 60/70 i omnipotencję państwa, nie może to nikogo dziwić...

niedziela, 22 października 2017

Szwagry - Zrobimy huk (Nagrania archiwalne z lat 1965/1969) [płyta CD wydawnictwa Kameleon Records]

 Na początku października 2017 r. wydawnictwo Kameleon Records wydało, po raz kolejny, premierowy album grupy nieistniejącej od kilkudziesięciu lat. Tym razem wydawca postanowił udostępnić dla publiczności nagrania krakowskiego zespołu Szwagry.
Oto jak na swojej stronie płytę opisuje wydawca:
 -  kompletny zestaw (w 95% nigdy niepublikowanych) nagrań, legendarnej krakowskiej grupy Szwargy.
 - 28 nagrań, ponad 75 minut muzyki

-  polskojęzyczne, zagrane z dużą swobodą i dynamiką covery międzynarodowych hitów, pochodzących repertuaru: The Beatles, The Rolling Stones, The Yardbirds, The Animals, Cliffa Richarda & The Shadows, Roya Orbisona i innych…
-   kompletna sesja radiowa z września 1965 roku (18 nagrań)
 -  kompletna EP z listopada 1965 roku

-   6 nagrań z 1969 roku (m.in. z programu "Przepraszam że zraszam")
 -  materiał zremasterowany z taśm matek oraz najlepiej zachowanych kopii
 -  niezwykle starannie i pieczołowicie odrestaurowane brzmienie – bez nadmiernej kompresji i przesadnego odszumiania
  - edycja w rozkładanym card sleevie ze specjalną kopertą na płytę
  - pozycja więcej niż obowiązkowa dla wszystkich fanów polskiego big beatu



CD KAMCD 67 Kameleon Records (2017)


      Spis utworów:
 1. Huk-puk  (2'20)
 2. Leniwa głowa  (2'19)
 3. Zrobimy huk  (4'01)
 4. Wesele  (3'11)
 5. Ulica wściekła  (3'06)
 6. Ja mam czas  (3'01)
 7. Kto zawalił plan  (2'03)
 8. Hura huba   (2'46)
 9. Rzepicha  (3'45)
10. Dla ciebie  (2'16)
11. Leń  (1'18)
12. Dobry rok  (3'46)
13. Tak długo byłem zakochany  (2'28)
14. Czemu nie wracasz  (2'59)
15. Przytulić ciebie  (2'22)
16. Babunia  (2'55)
17. Mała Kasia  (2'22)
18. Zły duch  (2'52)
19. Hura huba (wersja EP)  (2'21)
20. Wesele (wersja EP)  (2'58)
21. Ulica sztuczna (wersja EP)  (2'54)
22. Dobry rok (wersja EP)  (2'39)
23.Mnie też wolno  (1'34)
24. Wesoły deszczyk  (1'50)
25. Gdym szedł do dziewczyny  (1'45)
26. Kaczka  (2'22)
27. Wspomnienie  (2'44)
28. Bandoska  (3'45)


  Od siebie dodam, że to już trzecia (po Czterech i Pięcioliniach) polska grupa bigbitowa, która, dzięki Kameleon Records, dostąpiła zaszczytu wydania albumu po półwieczu od nagrania materiału, najczęściej w radiu.  Cieszy ten fakt, szczególnie w sytuacji, gdy zmarginalizowane Polskie Nagrania, po niepotrzebnej zmianie właściciela, zarzuciły całkowicie wspaniałą serię "Gwiazdy polskiego big beatu".
  Oby sprzedaż wydawanych przez Kameleona płyt zadowalała włodarzy firmy i zachęcała do dalszej, tak miłej dla serc dla miłośników bigbitu, działalności wydawniczej. I dlatego zachęcam do zakupu oferowanych przez tą firmę płyt, aby były następne...

sobota, 14 października 2017

Rockowisko Trójmiasta - Lata 70. [książka]

  Na początku września 2017 r. Wydawnictwo Bernardinum wydało książkę "Rockowisko Trójmiasta - Lata 70.", której autorami są Stanisław Danielewicz i Marcin Jacobson. Stanowi ona uzupełnienie wydanej kilka lat temu pozycji "Motława-Beat. Trójmiejska scena big-beatowa lat 60-tych", której autorami są Roman Stinzing i Andrzej Icha.
  Autorzy "Rockowiska Trójmiasta" na stronach tej obszernej monografii, w formie dialogu, przedstawiają dzieje rockowej, choć nie tylko, sceny Wybrzeża. Książka dzieli się na siedem rozdziałów - kolejno: Echa ku pamięci (1967-1969); Disco problem; Non Stop i inne takie miejsca; Muzyka Młodej Generacji; Puzzle; Majonez i inne przystawki; Zespoły duże i małe.
  Każdy fan polskiej muzyki młodzieżowej z lat 60-tych i 70-tych znajdzie dla siebie wiele interesujących informacji. Polecam zakup tego wydawnictwa.
  Ze swej strony postaram się skorzystać z informacji tam zawartych, dla uzupełnienia informacji o zespołach opisanych na tym blogu oraz przedstawienia nowych grup.
  Minusem - jak dla mnie - jest nieporęczny format tej pozycji - 25x34 cm.




 

niedziela, 24 września 2017

Ryszardy

  Początki zespołu siegają września 1962 r., gdy grupa uczniów jednej z krakowskich szkół średnich założyła zespół muzyczny. W skład grupy weszli: Jerzy Mondrzyk - trąbka, gitara, pianino; Eugeniusz Grzesiak - perkusja; Ryszard Binias - klawiota, cyja; Ryszard Szczudłowski - gitara. Pierwsze próby zespołu odbywały się w szkole, a pierwsze publiczne występy miały miejsce w sali kinowo-teatralnej nowohuckiego kombinatu. Dużą pomoc w załatwianiu występów dał ówczesny instruktor i menedżer zespołu - Edward Lachowicz, który także grał na skrzypcach.
  W roku następnym formacja nawiązała współpracę z klubem "Violinka" na os.Młodości 1, zyskując salę prób z prawdziwego zdarzenia. W tym klubie, przez prawie cały 1963 r. zespół ćwiczył i grał w składzie: E. Grzesiak, J. Mondrzyk, Jerzy Konieczny, Ryszard Jakubowski, Stefan Rzytki, Eugeniusz Jakubowski, R. Binias, R. Szczudłowski.
  S. Rzytki, E. Jakubowski i R. Jakubowski układali polskie teksty do piosenek Beatlesów, rozpracowywali głosy, pracowali nad aranżacją, uważnie słuchając Radia Luxemburg lub posiadanych pocztówek dźwiękowych. Przez pewien czas grupie towarzyszył artysta plastyk Bogdan Wels, akompaniując na największym instrumencie - kontrabasie. Pełnił on również rolę klubowego instruktora muzycznego.
  Zespół - zafascynowany stylem i muzyką - zmierzał powoli do formacji instrumentalnej - 3 gitary+perkusja - na wzór angielskiej grupy gitarowej The Shadows. Ambicją grających członków zespołu było - grać jak ta grupa. Z kolei dla wokalistów inspracją były piosenki-przeboje różnych wykonawców, w szczególności The Beatles. Wielkim problemem był brak odpowiedniego sprzętu...
  Po niespełnieniu ultimatum kierownictwa klubu "Violinka" (podobno poszło o długie fryzury członków zespołu), grupa straciła miejsce do prób. W drodze powrotnej z ostatniej próby w klubie E Jakubowski zaproponował, aby nadać zespołowi nazwę adekwatną do sytuacji w jakiej znalazła się formacja czyli Bezdomni. Część grupy zdecydowała sie pozostać w "Violince" i także kontynuowała działalność pod nazwą Bezdomni (wywodząc ją... z lektury szkolnej). Ze względu na utarczki z kierownictwem klubu o nazwę, po pewnym czasie zmieniła nazwę na  Wiślanie, wielokrotnie zmieniając w późniejszym czasie skład osobowy.
  Dopiero pod koniec 1964 r. los okazał się łaskwy dla Bezdomnych, którzy odeszli z klubu "Violinka". Grupa w składzie: E. Grzesiak, J. Konieczny, R. Jakubowski, S. Rzytki, E. Jakubowski, R. Binias i R. Szczudłowski znalazła lokum w ZDK Huty im. Lenina i miała możliwość korzystania ze sprzętu, na którym wcześniej grał zespół Czarne Koty. Zaczęły się też publiczne występy - m.in. w hali sportowo-widowiskowej Huty, w Zakopanem, na werandzie schroniska pod Trzema Koronami, w Bukowinie Tatrzańskiej. Formacja grała także na imprezech, rocznicach, wieczorkach tanecznych w sali "Zespołu Pieśni i Tańca", na przemian z grupą Czarne Koty.
  Po pewnym czasie ustalił się kolejny skład zespołu: Ryszard Binias - perkusja; E. Jakubowski- gitar; R. Szczudłowski - gitara; Jerzy Konieczny - gitara basowa i wokaliści: R. Jakubowski i S. Rzytki. Wkrótce do grupy doszedł Marek Jamrozy, były muzyk Czarnych Kotów. Przez kilka miesięcy, od września 1964 r. do końca lutego 1965  r. formacja grała w składzie: M. Jamrozy - gitara; R. Szczudłowski - gitara; J. Konieczny - gitara basowa i R. Binias - perkusja. Ocalało ujęcie  filmowe  z próby zespołu z listopada 1964 r w wymienionym wyżej składzie, odbywające się w sali 28 ZDK. Ujęcie filmowane i wg reżyserii Jerzego Ridana z AKF NOWA HUTA.
  Przełom lat 1964/1965 to praca w ZDK Huty im. Lenina. Okazjonalnie akompaniowano artystom estrady Domu Kultury - m.in. Stanisławowi Florkowi i Czesławowi Popielarczykowi. Było dużo imprez i występów zamawianych przez różne instytucje, a big beat w wykonaniu zespołu dotarł do podziemia kopalni w Wieliczce. W początkowym okresie instruktorem muzycznym był Andrzej Zieliński, zanim odszedł do tworzonych Skaldów. Nieco później odszedł M. Jamrozy - najpierw do Szwagrów, a pożniej do   Skaldów. Po jego odejściu zespół kontynuował pracę w poprzednim składzie.
  Z początkiem 1965 r. do zespołu dołączyła dwójka wokalistów: Joanna Makiej i Czesław Popielarczyk. W poźniejszym czasie grupie na występach i imprezach towarzyszyły siostry: Roma i Jolanta Doniec, wokalistki estrady piosenki ZDK.
  Grupa występowała początkowo jako zespół muzyczny Domu Kultury Huty im. Lenina. W 1965 r. przyjęła nazwę Ryszardy od znaczącej części członków zespołu o tym imieniu czyli od Ryszardów: Biniasa, Jakubowskiego i Szczudłowskiego. Pozostali członkowie tego zespołu to J. Konieczny - gitara basowa i E. Jakubowski -gitara, a  wokalistami byli: R. Jakubowski i S. Rzytki.
  4 kwietnia 1965 r. w hali sportowo-widowiskowej w Nowej Hucie odbył się międzyszkolny konkurs zespołów muzycznych. W tym konkursie Ryszardy zajęły pierwsze miejsce, a drugie miejsce zespół Czarne Diamenty.
  W końcu 1965 r. nastąpiły kolejne zmiany składu. W październiku do wojska odszedł Eugeniusz Jakubowski. W Domu Plastyka na ul. Krowoderskiej w Krakowie odbyła się Giełda Piosenki w której zespół zaprezentował piosenkę "Moja czarownica" wg słów Wiesława Dymnego i muzyki - najprawdopodobniej - Romualda Ortela. Ciekawostką jest fakt, że ten sam utwór, ale do muzyki A.Zielińskiego zaśpiewali Skaldowie zdobywając I miejsce.
  Do Ryszardów doszedł grający wcześniej w Domu Kultury im. Korczaka (Domu Harcerza) Konrad Ratyński, który zastąpił E. Jakubowskiego. Nowym wokalistą formacji został Ryszard Murak (eks Wiślanie). W listopadzie 1965 r. Ryszardy wzięły udział w Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów w Płocku, gdzie zespół otrzymał trzecią nagrodę. Zespoły biorące udział w festiwalu wykonywały też koncerty w terenie - Ryszardom przypadł Sierpc. Duży sukces odnieśli wokaliści: J. Makiej i R. Murak.
  K. Ratyński okazał się bardzo dobrym kompozytorem i autorem tekstów, a jego piosenki włączono do repertuaru zespołu. Grupa Ryszardy grała dla młodzieży na wieczorkach tanecznych - w każdą niedzielę od 16.00 - 19.00 - w Sali Zespołu Pieśni i Tańca ZDK. Wcześniej czyniły to Czarne Koty, a przed nimi Kon-Tiki.
    W popularnej imprezie "Mikrofon dla wszystkich" sukces odniosła wokalistka grupy - J. Makiej wykonując utwór "Woskowa laleczka". Wkrótce nastąpiła kolejna zmiana składu. Do zespołu Szwagry odszedł J. Konieczny, a nowym gitarzystą basowym został Jerzy Szwejkowski (eks Wiślanie). Po krótkim odszedł także wokalista - Stefan Rzytki.
  Letni sezon zaczął się występami nad zalewem w Nowej Hucie. Okazje to Dni Młodości, Dzień Hutnika. Dotychczasowe sukcesy zakwalifikowały zespół do wyjazdu na międzynarodowy obóz młodzieży krajów nadbałtyckich ("Internazionalles Sommer Zelt Lager") w Graal Mueritz koło Rostocku [NRD]. We wrześniu 1966 r. odszedł R. Szczudłowski, a jego miejsce w zespole zajął Marek Pawlak (eks Wiślanie) - gitara. Na jesieni do wojska odszedł R. Binias a jego miejsce na perkusji przejął Zenon Rybarczyk.
  W dniach od 17-19.03.1967 r. odbył się Ogólnopolski Przegląd Zespołów Instrumentalnych, Wokalistów i Piosenkarzy w Tychach i Łaziskach Średnich. Ryszardy zajęły tam III miejsce.  W wymienionym wcześniej składzie zespół pracował do jesieni, zmieniając nazwę na Popioły. Tą nazwę wymyślił K. Ratyński, grając m.in. z Z. Rybarczykiem w D.K.im.Korczaka. Ponieważ z Ryszardów w zespole został tylko Ryszard Murak - K. Ratyński przywrócił ją, zmieniając nazwę Ryszardy na Popioły. Z kolei Z. Rybarczyk - po późniejszym odejściu z zespołu - przeniósł ją na Pięciu znad Wisły. Na jesieni 1967 r. Z. Rybarczyka na perkusji zastąpił Eugeniusz Górski. Również jesienią odszedł K. Ratyński- najpierw do Szwagrów a później do Skaldów; a do zespołu Pięciu znad Wisły odszedł Z. Rybarczyk - przenosząc jednocześnie nazwę Popioły dla tego zespołu.
  Z Ryszardów / Popiołów pozostali: R. Murak i M. Pawlak. W klubie "Violinka" na os. Młodości nastąpiło połączenie grających tam Bezdomnych, a poźniejszych Wiślan z pozostałymi muzykami Popiołów. Odtworzyła się ponownie grupa Ryszardy w składzie: Jerzy Mondrzyk - gitara; Jacek Woś - gitara basowa; Ryszard Murak - gitara; E. Grzesiak -perkusja i M. Pawlak - śpiew. Ten skład osobowy zamknął pod koniec roku historyczną działalność zespołu Ryszardy / Popioły / Bezdomni, po rozwiązaniu go przez J. Mondrzyka.
  J. Mondrzyk odszedł w jesieni do Centralnego Zespołu Wojska Polskiego. Do Telstaru a pożniej Dżambli i Waweli odszedł M. Pawlak. E. Grzesiak poszedł do zespołu Bardowie, a R. Murak utworzył zespół Nikt Nic Nie Wie.

Ryszardy (1965)
Od lewej: Stefan Rzytki, Eugeniusz Jakubowski Eugeniusz, Jerzy Konieczny, Ryszard Binias, Ryszard Szczudłowski
Źródło:
  http://ryszardy.pl/


Polecam wymienioną  jako źródło stronę http://ryszardy.pl/  Napisany wyżej biogram powstał to streszczenie historii grupy Ryszardy napisanej przez twórcę tej strony - Pana Ryszarda Szczudłowskiego. Strona ta zawiera także biogramy wielu innych krakowskich zespołów z lat 60-tych i 70-tych. Naprawdę warto ją odwiedzić!

niedziela, 3 września 2017

Casus (wycinki prasowe)

  Poszukując, niestety bezskutecznie, jakichkolwiek informacji o polskim zespole Taxi 3032, natrafiłem w archiwalnym numerze tygodnika Panorama na ten plakat i wywiad z zespołem Casus.


wtorek, 15 sierpnia 2017

Schemat (poznański)

  Zespół wokalno-instrumentalny Schemat powstał w maju 1973 r. w Poznaniu. Grupę tworzyli: Grzegorz Krawczyński - pianino, śpiew, lider; Maciej Szewczyk - gitara, śpiew; Piotr Kołodziejczyk - gitara basowa i Krzysztof Marciniak - perkusja. Wcześniej muzycy występowali na amatorskich przeglądach muzycznych pod nazwami Progres i Poll-Rock.
  Na początku 1974 r. muzycy rozpoczęli współpracę z Karin Stanek. Z wokalistką formacja nagrała dla Polskiego Radia Poznań cztery utwory: "Uśmiechnij sie"; "Wierny wiatr"; "Milion gwiazd" i "Podmuch wiosny". Z piosenkarką Schemat wystąpił w kwietniu tego roku podczas I Polskich Targach Estradowych POLTEST w Łodzi.
  O późniejszych losach zespołu dostępne mi źródła milczą.

Schemat (1974)

Grzegorz Krawczyński, wokalista, pianista i lider Schematu

 Źródła:
   "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK'N'ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski,  Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. ROCK-SERWIS, Kraków 1995)
   "Malowana lala" - aut. Karin Stanek (wyd. Dom Wydawniczy Szczepan Szymański, Warszawa 1993 r.)
   archiwalne numery miesięcznika Non Stop (nr 1/1974 i 5/1974) (tekst i zdjęcia)

Uzupełnienie biogramu mile widziane!

niedziela, 30 lipca 2017

Płyty CD z nagraniami grupy No To Co w ofercie wydawnictwa Kameleon Records

Płyty CD z nagraniami grupy No To Co w ofercie wydawnictwa Kameleon Records

  Całkiem niedawno Kameleon Records wydał pierwszą płytę CD z planowanej sześciopłytowej serii zawierającej – w ogromnej większości – nigdy niepublikowane nagrania (radiowe, telewizyjne, filmowe, zagraniczne, koncertowe, prywatne) grupy No To Co, zrealizowane w latach 1967-1976.

 O pierwszym dysku serii możemy przeczytać na stronie wydawcy m.in:
  "Fantastyczny zbiór w większości nigdy niepublikowanych na CD, radiowych i zagranicznych nagrań zespołu No To Co z lat 1970-1972.
  Prawdziwie progresywno-eksperymentalna uczta muzyczna, wypełniona po brzegi soczystymi brzmieniami organów Hammonda, intrygującymi partiami gitar oraz odlotowymi frazami skrzypiec i saksofonu.
  Płyta zawiera 20 nagrań czyli ponad 77 minut muzyki formacji z okresu kiedy No To Co odeszło od folk-rocka w stronę mocniejszego inspirowanego brzmieniem głównie amerykańskich zespołów rocka i rocka progresywnego. Album pełen jest ostrzejszych dźwięków gitar, partii organów Hammonda oraz rozimprowizowanych fragmentów instrumentalnych. Płyta zawiera rozbudowany utwór "Pilnuj swoich spraw", ponad 9 minutową instrumentalną – "Hana na betonie", czy "A w niedzielę gorzałeczka" w hendrixowskim stylu, które wprawią w zdumienie wszystkich, którzy kojarzą zespół jedynie z lekkim folk-rockiem. Album zawiera także bardziej tradycyjną, typową dla No To Co melodykę z nowszym brzmieniem, którą łączą znakomicie kompozycje: "Widzę cię w zieleni pól", "Czerwona ruta", "Koniec przyjaźni", czy "Jesień bez deszczu". Poza kilkoma wyjątkami (zamieszczonymi na – wydawanych już w erze płyt CD – kompilacjach), materiał ten - w większości dostępny kiedyś na płytach winylowych poza granicami naszego kraju - nigdy nie miał swojej polskiej premiery. Wszystkie utwory zostały zremasterowane z oryginalnych taśm matek.
  Album uzupełnia szesnastostronicowa, kolorowa książeczka, która zawiera m.in. mnóstwo unikatowych zdjęć oraz notkę Jerzego Krzemińskiego.
  Wydawnictwo przygotowane pod patronatem i przy współpracy z byłym leaderem zespołu – Jerzym Krzemińskim."


No To Co - Widzę cię w zieleni pól (Kameleon Records KAMCD 60)


   Spis utworów:
 1. Widze cię w zieleni pól    (2'21)
 2. Pilnuj swoich spraw    (6'24)
 3. Poszedłem górą    (5'02)
 4. A w niedzielę gorzałeczka (wersja radiowa)    (3'41)
 5. Taki czas     (2'30)
 6. Z tamtej strony jezioreczka (wersja czechosłowacka)    (4'12)
 7. Twój dzień    (3'01)
 8. Nie pisałem do ciebie od roku (wersja radiowa)    (2'54)
 9. Hana na betonie    (9'06)
10. Wspaniała noc    (3'10)
11. Jesień bez deszczu    (2'26)
12. Moje wspomnienia    (3'15)
13. Czerwona ruta (wersja radiowa)    (3'02)
14. Zielony mosteczek (wersja czechosłowacka)    (5'19)
15. Koniec przyjaźni    (2'38)
16. Dimi (wersja radiowa)    (2'53)
17. Gdy gaśnie dzień    (4'13)
18. Igraszki księżycowe    (3'23)
19. Wuj Hieronim     (3'25)
20. Nie płacz synku najmilejszy     (3'32)

   Źródło:
 http://www.kameleonrecords.pl/sklep/no-to-co/ostatni-kosmyk-nocy-kopia/
 

niedziela, 2 lipca 2017

Jerzy Malota (szkic biogramu)

 Jerzy Malota - wokalista.
 Urodził się 8 stycznia 1941 r. w Krakowie.
 Piosenkarz na scenie ogólnopolskiej pojawił się na przełomie czerwca i lipca 1962 r. znajdując się w Złotej Dziesiątce wokalistów I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, obok m. in.  Czesława Niemena, Karin Stanek, Heleny Majdaniec. Na Festiwalu wokalista wykonał piosenki: "Wędrowne ptaki" (w rytmie slowrocka), opartą na motywach muzyki do baletu Piotra Czajkowskiego "Jezioro łabędzie" oraz standard jazzowy "Lullaby of Birdland".
 Po tym sukcesie J. Malota, wraz z innymi laureatami festiwalu, odbył dwumiesięczną trasę koncertową z Czerwono-Czarnymi. Już w październiku 1962 r. dołączył do zespołu Luxemburg Combo, gdzie śpiewali także: Anna Cewe, Sława Mikołajczyk, Toni Keczer, Janusz Godlewski i Józef Ledecki. Po rozpadzie zespołu w sierpniu 1963 r., gdy z grupy odszedł Zbigniew Podgajny, J. Malota wraz z T. Keczerem zasilili na krótko szczecińskie Temperamenty.
 Po reaktywacji Luxemburg Combo w końcu 1963 r., J. Malota został jego wokalistą. Występy zespołu ograniczały się praktycznie do Częstochowy, a definitywny koniec grupy nastąpił po kilku miesiącach działalności. Współpraca z zespołem została utrwalona dwoma nagraniami radiowymi: "Poluszko, pole" i "Co mówi wiatr".
  W latach 1964-1968 piosenkarz pracował z zespołami  Tadeusza "Errolla" Kosińskiego (wrocławski pianista jazzowy) i grupą "Czarne Koty" trębacza Piotra Kotta (który później był muzykiem sesyjnym w nagraniach zespołu ABBA). W tym okresie przez pól roku występował z zespołem Mirosława Wójcika (były saksofonista Czerwono-Czarnych), gdzie występowali także:Hanna Rek, Bogusław Wyrobek oraz czeski "Teatr Cieni - Cerne Divadlo ". W tym czasie wystąpił w ok. 20 programach TV i Interwizji.
 W 1968 r. wokalista związał się zespołem Bez Atu, który wtedy akompaniował m.in. Filipinkom. Artyści występowali we wspólnych programach estradowych w kraju i za granicą, współpraca został udokumentowana dwoma piosenkami na wspólnej "czwórce" (N-0573) . Z grupą Bez Atu współpracował, z przerwami, w Polsce i USA do 1981 r. Po zakończeniu współpracy z Filipinkami, Bez Atu przygotowało widowisko muzyczne "Sen o Szpadzie i Chlebie", gdzie partie wokalne, obok J. Maloty, wykonywali Danuta Bogaczyk, Danuta Majewska i Roman Remelski. W spektaklu, bodajże pierwszy raz po wojnie,  wykonywano piosenki AK-owskie.W drugiej części programu dołączali m.in.. Joanna Rawik, Wanda Polańska, Grażyna Brodzińska, Mieczysław Czechowicz, Marek Perepeczko, Ewa Śnieżanka i inni. Widowisko wykonano ponad 800 razy. W 1980 r. przez rok występował z Bez Atu w USA w klubach polonijnych w Chicago i Nowym Jorku, gdzie jako gwiazdy wieczoru występowali Czesław Niemen, Maryla Rodowicz, Krzysztof Krawczyk.
  W latach 1975-76 pracował w Skandynawii z zesp. Leszka Dudziaka (brata Urszuli Dudziak).
  Artysta wziął udział w czterech Krajowych Festiwalach Polskiej Piosenki w Opolu, w tym w pierwszej edycji tej imprezy w 1963 r
 J. Malota jest autorem tekstów wielu piosenek, które napisał pod pseudonimem Marek Kilarski. Dla Filipinek stworzył słowa do piosenek "Nie wierz chłopcom" i "On jest tu", a także do "Pali się, moja panienko" i "To my nieznajomi", które śpiewał z towarzyszeniem Filipinek i Bez Atu.
 J. Malota mieszka obecnie we Wrocławiu.




NAGRANIA PŁYTOWE

EP N-0573 Pronit (1969)
[BEZ ATU] BEZ ATU
Znajoma z kolejki / Pali się, moja panienko

 CD  Instytut Wydawniczy Latarnik (2017)
[FILIPINKI & BEZ ATU] NIE WIERZ CHŁOPCOM
Pali się, moja panienko

NAGRANIA RADIOWE

1962:
Wędrowne ptaki

1963:
Poluszko, pole (z zesp. Luxemburg Combo); Co mówi wiatr (z zesp. Luxemburg Combo)

Nieokreślony rok:
 Tam, gdzie chodzi wicher spać; Daleko stąd; Gdzie szumi wielki las; Pali się, moja panienko; To my nieznajomi; Dokąd mam iść (z ork. Bogusława Klimczuka); Zza siedmiu wspomnień (z ork. Bogusława Klimczuka)


A oto kilka zdjęć z archiwum Pana Jerzego:

Koncert finałowy laureatów akcji "Czerwono-Czarni szukają Młodych Talentów" - Warszawa, 1962 r.


Jerzy Malota, Czerwono-Czarni i Luxemburg Combo (I KFFP Opole 1963)
 
Jerzy Malota i Luxemburg Combo

Jerzy Malota i zespół Tadeusza Kosińskiego

Jerzy Malota i zespół Mirosława Wójcika

Jerzy Malota i Filipinki

Jerzy Malota i Bez Atu (skład z czasu widowiska "Sen o Szpadzie i Chlebie"}

Jerzy Malota na próbie widowiska "Sen o Szpadzie i Chlebie" ( Polska Kronika Filmowa)
Jerzy Malota w klubie Milford Lounge, Chicago, Sylwester 1980/1981
Jerzy Malota i Krzysztof Krawczyk (New Jersey, USA, 1981 r.)

Jerzy Malota i Czesław Niemen

 Źródła:

 Informacje nadesłane drogą mailową przez Pana Jerzego Malotę
 "Filipinki - to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu" - autor Marcin Szczygielski (wyd. IW Latarnik, OW AS, Agora SA; Warszawa, 2013 r.)
 "Wczoraj błyszczały gwiazdy" - autor Janusz Świąder (wyd. Polihymnia; Lublin, 2014 r.)
 "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK'N'ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski,  Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. ROCK-SERWIS, Kraków 1995)
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=6089&ruch=200
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=13603&ruch=200
 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=815590558574797&set=picfp.100003715817725.815590541908132&type=3&theater  (zdjęcie)


Pragnę gorąco podziękować Panu Jerzemu Malocie za nadesłane informacje oraz dokonanie korekty informacji, zawartych w wymienionych powyżej źródłach, a także za nadesłane zdjęcia i zgodę na ich zamieszczenie tutaj.
Składam podziękowania dla Pana Andrzeja Łabudzkiego za pomoc w stworzeniu biogramu.

sobota, 24 czerwca 2017

Bigbitowe premiery 2017 roku

Bigbitowe premiery 2017 roku

  W tym miejscu sygnalizuję pojawienie się nowych pozycji płytowych (raczej CD), które zostały zauważone podczas pobytu w sklepie muzycznym albo poszukiwań w sieci. Za pomoc z góry dziękuję!


 CD KAMCD 60 Kameleon Records (2017)
NO TO CO - WIDZĘ CIĘ W ZIELENI PÓL
Widzę cię w zieleni pól / Pilnuj swoich spraw / Poszedłem górą / A w niedzielę gorzałeczka (wersja radiowa) / Taki czas / Z tamtej strony jezioreczka (wersja czechosłowacka) / Twój dzień / Nie pisałem do ciebie od roku (wersja radiowa) / Hana na betonie / Wspaniała noc / Jesień bez deszczu / Moje wspomnienia / Czerwona ruta (wersja radiowa) / Zielony mosteczek (wersja czechosłowacka) / Koniec przyjaźni / Dimi (wersja radiowa) / Gdy gaśnie dzień / Igraszki księżycowe / Wuj Hieronim / Nie płacz synku najmilejszy 

       Premiera: 23.06.2016 r. 
 http://www.kameleonrecords.pl/sklep/no-to-co/ostatni-kosmyk-nocy-kopia/
   [zamieszczono 24.06.2017 r.]     
  



CD GAD Records GAD CD 056 (2017)
STALOWY BAGAŻ - CIEŻKI ROK
Nie idź do opery / Wojna słów / List emigranta / Bądź sobą / Ciężki rok / Jak zacząć / Po co tu przychodzisz / Za cichy świat / Krzywda / Mój powrót // Hamuj, hamuj (radio session) (bonus track) / Baczność, baczność (radio session) / Riki Tiki (radio session) (bonus track) / Pożegnanie pychy (radio session) (bonus track)
     Premiera: 21.04.2017 r.
     Materiał zarejestrowany w grudniu 1981 r. na album formacji.
  http://www.empik.com/ciezki-rok-stalowy-bagaz,p1140600079,muzyka-p
     Dziwne jest to, że dziś, tj. 2.04.2017 r na stronie wydawcy nie ma słowa o premierze tego albumu.
[Edycja 26.04.2017 r.] http://gadrecords.pl/katalog/stalowy-bagaz-ciezki-rok
    [zamieszczono 2.04.2017 r.] 




CD KAMCD 53 Kameleon Records (2017)
NIEBIESKO-CZARNI - OSTATNI KOSMYK NOCY - NAGRANIA ARCHIWALNE Z LAT 1971-1974
Nicolaus  / Cienie na wietrze / Zostań marzeniem / Naga (wersja radiowa)  / O nagiej prawdzie szukaj pieśni (wersja niemiecka)  / Song przeciwieństw (wersja niemiecka) / Tańcz wolna wyspo (wersja niemiecka) / Na pagórkach ciszy (wersja niemiecka) / Naga (wersja niemiecka) / Opowiesz nam mały boy (wersja niemiecka) / Them Changes / Przyjaciół poznaje się w słońcu / Ostatni kosmyk nocy / Tu jest świat / Musisz się zakochać / Komunikat - proszę odprowadzić / Pochwała śpiewania / Gdybyś ty mi kupił
     Premiera: 28.03.2017 r.
  http://www.kameleonrecords.pl/sklep/niebiesko-czarni/na-betonie-kwiaty-nie-rosna-kopia/
  http://allegro.pl/niebiesko-czarni-ostatni-kosmyk-nocy-1971-1974-cd-i6766654504.html#thumb/4
    [zamieszczono 2.04.2017 r.] 




CD  Instytut Wydawniczy Latarnik (2017)
FILIPINKI & BEZ ATU - NIE WIERZ CHŁOPCOM
Cały mój świat / Dam ci wszystko, co zechcesz / Leśne nastroje / Piąta pora roku / On jest tu / Jurek i ja / Pali się, moja panienko  / Nie wierz chłopcom / Nic nie wraca / Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym / Za dużo wrażeń, za mało marzeń / Białe muszelki / Piosenka o północnym wietrze / Jacht kapitana Teligi / Odmienił się wiatr / Własny świat / Nie powtarzaj się / Nie ma go / O dziesiątej  / Dlaczego płaczesz, mały  / Tłok na plaży (live) / Weselmy się (live) / Wiosna majem wróci (live) / Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym (live)  / Ze mną od dziś
     Premiera: 14.02.2017 r.
      Materiał zarejestrowany w 1970 r. na album formacji i dotychczas nie wydany.
  https://www.olesiejuk.pl/product/182653-nie-wierze-chlopcom-digipack#prettyPhoto
  http://allegro.pl/filipinki-bez-atu-nie-wierz-chlopcom-cd-i6718265533.html
     [zamieszczono 2.04.2017 r.]