niedziela, 25 stycznia 2015

Leonard Kaczanowski (szkic biogramu)

  Leonard Kaczanowski - wokalista, pianista, kompozytor, aranżer. Urodził się 7 kwietnia 1949 r. w Nysie. Jest absolwentem Średniej Szkoły Muzycznej w Opolu oraz Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej.
  W latach szkolnych w Brzegu grał w zespole Hewiemalowie, którego nazwa powstała z pierwszych sylab imion członków formacji. W rodzinnym Gródku artysta założył młodzieżową grupę Bleitrama.
  W czasie studiów L. Kaczanowski, oprócz gry na fortepianie, zaczął śpiewać jako wokalista jazzowy. W 1976 r. grał w Grupie Piotra Prońko, gdzie rozpoczęły się pierwsze wokalne występy artysty. Formacja rozpadła się z końcem roku. W maju 1977 r. L. Kaczanowski zdobył II nagrodę na Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych, gdzie zaśpiewał m. in. "A Song for You". W rezultacie tego sukcesu wokalista rozpoczął współpracę z grupą Komand Band, gdzie śpiewał solo (m. in. "Dawno" i "Moje serce ukołysze Cię do snu") i w duecie z Krystyną Prońko (m.in. utwór "W cieniu dobrego drzewa"). Z tą formacją wystąpił m. in. na "Pop-Session '77" . Opócz tego współpracował z uczelnianym Big Bandem PWSM, z którym wystąpił w "Jazz Jamboree '77", III pomorskiej Jesieni Jazzowej i śpiewał na festiwalu "Jazz Ost-West '78" w Norymberdze. W maju 1980 r. piosenka "Tramwaj nr 19" zajęła pierwsze miejsce na Liście Przebojów miesięcznika Non Stop.
  W sierpniu 1982 r. znalazł się w składzie wrocławskiej grupy rockowej - Stalowy Bagaż, gdzie śpiewał i grał na instrumentach klawiszowych. Z zespołem koncertował w kraju,  wystąpił na poznańskiej Rock-Arenie oraz dwukrotnie w RFN na Wystawie Polskiej Sztuki Współczesnej w Heidelbergu (październik 1982 r. i kwiecień 1983 r.). Nagrał kilka utworów dla Polskiego Radia:  "Synowie nocy"; "Morze ognia", "Wielki błąd"; "Oto spowiedź"; "Opera".
  Po rozwiązaniu grupy latem 1983 r. L. Kaczanowski z K. Cwynarem utworzyli zespół Tabu, w skład którego weszli także: Jerzy Kaczanowski (eks CDN) - gitara, Waldemar Mleczko (eks Tapir) - gitara, śpiew i Mirosław Kowalczyk (eks Vincent van Gogh) - perkusja. Żywot formacji był krótki, a zarejestrowała ona tylko kilka nagrań  demo dokonanych w "Piwnicy Świdnickiej".
  Następnie rozpoczął pracę w Domu Kultury w Żabnie oraz w Szkole Muzycznej w Tarnowie. W tym czasie opiekował się miejscowymi zespołami młodzieżowymi - m. in. tarnowskim Ziyo i dąbrowskim Bardzo Orkiestra.
  Następnie koncertował w kraju i za granicą. Współpracował z Marylą Rodowicz przy albumach "Marysia Biesiadna" (aranżacja chórków i śpiew) oraz "Złota Maryla" (aranżacja chórków i śpiew). W połowie lat 90-tych nagrywał z wykonawcami polskiego country: albumy "Tomasz Szwed" i "Tomasz Szwed kierowcom" (instrumenty klawiszowe i chórki); "Johnny Walker" - Słodkie życie (pianista i chórki). Nagrał także utwór "Moja mała nostalgia" (na albumie Krzysztofa Logana Tomaszewskiego "Z potrzeby duszy i serca"; 1999) oraz singiel "Słodkie życie"; 2000).
  W 2000 r. wyemigrował do USA, gdzie zajmuje się tworzeniem muzyki do teatru i pedagogiką muzyczną. Tam zajął się muzyką ilustracyjną. Napisał muzykę do takich sztuk teatralnych jak: "Mały Książę" (2006); "Oberża Pod Czerwonym Makiem" (2007); "Szukamy Stajenki... w Betlejemską Świętą Noc" (2008); "Kaczka i bocian szukają Dziubdziuba, czyli wesoła szkoła" (2008); "Niemcy" (2009).
  W dorobku L. Kaczanowskiego jest ponad 800 aranżacji różnych utworów muzycznych; ponad  120 własnych kompozycji instrumentalnych i napisanie muzyki do kilku sztuk teatralnych.

Leonard Kaczanowski (Jazz Jamboree 1977)

Leonard Kaczanowski i  K Prońko w Koman Band (Warszawa 1979)

Bleitrama (Grodków - 1971)

Hewiemalowie (Brzeg - 1962)


 NAGRANIA PŁYTOWE:

LP SX 1869 Muza (1980) [składanka]
MC CK 304 Muza [składanka]
[RÓŻNI WYKONAWCY] ZAPRASZAMY DO TRÓJKI vol. 3
Twoja to dłoń

LP SX 2774 Muza (1990)
[KRYSTYNA PROŃKO] FIRMA JA I TY
W cieniu dobrego drzewa (wyk. K. Prońko i L. Kaczanowski)

CD (1999)
[RÓŻNI WYKONAWCY] KRZYSZTOF LOGAN TOMASZEWSKI - Z POTRZEBY DUSZY I SERCA - MUZYKA DLA LUDZI ZMĘCZONYCH CYWILIZACJĄ
Moja mała nostalgia

CDS Koman Production (2000)
Słodkie życie



Źródła:
 Materiały prasowe nadesłane przez Pana Leonarda Kaczanowskiego;
 http://pl.wikipedia.org/wiki/Leonard_Kaczanowski
 http://www.bibliotekapiosenki.pl/Kaczanowski_Leonard
 http://www.kppg.waw.pl/person.php?art=3220&nazwa=&prf=2&ruch=200
 http://www.logan-tomaszewski.pl/cd/15/z-potrzeby-duszy-i-serca
 Zdjęcia - nadesłał Pan Leonard Kaczanowski

niedziela, 18 stycznia 2015

Cztery LP zagranicznych wydawców z polską muzyką młodzieżową lat 60-tych i 70-tych

  Ostatnie dwadzieścia kilka lat, to dla nas, miłośników bigbitu, dobry czas. W naszym kraju na początku lat 90-tych krótko istniejące firmy wydały kilkadziesiąt płyt z polska muzyką młodzieżową lat 60-tych i 70-tych - Digiton (nie tylko reedycje starych albumów); Arston ("Nie wrócą te lata" - seria "Z pocztówki dźwiękowej"); Alcom (wspaniała seria "Popołudnie z młodością") czy Andromeda (cyfrowe zgrania starych winyli oraz dwupłytowy album "Popołudnie z młodością"). Oprócz tego Polskie Nagrania wydawały na CD albumy wykonawców rockowych z lat 60-tych i 70-tych oraz genialną serię - na nośnikach analogowych - "Złote lata polskiego beatu". W nowym wieku do Muzy dołączyło Polskie Radio, które wydało m. in. serię "Z archiwum Polskiego Radia". Stosunkowo niedawno dołączyło wydawnictwo Kameleon Records, które poszerza krąg wydawanych wykonawców w swojej ofercie.
  Oprócz krajowych firm fonograficznych polską muzykę młodzieżową lat 60-tych i 70-tych na - dotychczas - czterech winylowych płytach długogrających wydały firmy zagraniczne: Sixty-Six Records (2 LP "Wrechin' The Wires") i Beat Road Records (2 LP "Workig-Class Devils"). Zestaw wykonawców jest imponujący - od znanych zespołów jak Polanie, Skaldowie, Trubadurzy, Czerwone Gitary w bardziej ambitnym wydaniu poprzez wykonawców mniej znanych jak Szwagry, Dzikusy, Bardowie czy Zdrój Jana po zupełnie zapomniane zespoły: The Phantoms, Birbanci, Filipy czy Sarmaci. Zaskakuje dobór wykonawców na tych albumach i wybrany nośnik, czyli płyta winylowa. Choć może to dobry wybór przy nakładach tych longplay'ów (podobno każdy to 500 szt.).
  Choć dziwnie to brzmi, ale zagraniczni wydawcy zrobili znakomity prezent polskim miłośnikom bigbitu. I bardzo się z tego cieszę!

Wykaz płyt:

LP Sixty-Six Records ‎– 66-5001 (2002)
WRECHIN' THE WIRES
Wild 60's Bloc-busters from Poland

Strona A
1 Dzikusy - Piastelsi
2 Polanie - I'm Crying
3 Bardowie - Rudy Pies
4 Pięć Linii - Jesień
5 Chochoły - Nadążyć chcę
6 Passaty - Nowy wstaje dzień
7 Pesymiści - She's Not There

Strona B
1 Polanie - A Ty pocałujesz mnie
2 Dzikusy - Nie będę z Tobą dłużej
3 Czerwone Gitary - I'm Down
4 Pesymiści - Plotki
5 Bardowie - Stary żółw
6 Chochoły - Uwierz mi
7 Blackout - Daj psu kość



LP Sixty-Six Records ‎– 66-5002 (2004)
WRECHIN' THE WIRES vol. 2
14 Party's Organ-led Curtain-rippers from Poland

Strona A
1 Chochoły - Naście lat
2 Dzikusy - Niefortunny podrywacz
3 Dzikusy - Stale to samo
4 Czarne Golfy - Podrywacze
5 Kawalerowie - Jeszcze nie wiem nic o Tobie
6 The Phantoms - Hey Girl
7 Blackout - Czy znasz ten zwyczaj

Strona B
1 Czerwono-Czarni - Good Lovin'
2 Trubadurzy - Chociaż na chwilę przyjdź do mnie
3 Kawalerowie - Nigdy już nie wołaj mnie
4 Niebiesko-Czarni - Nocny alarm
5 Polanie - Can You Hear Me
6 Czarne Golfy - Osiemnaście lat
7 Pesymiści - Nie powiem Ci już nic



LP Beat Road Records BRLP 7006 (2014)
WORKING-CLASS DEVILS
Subversive Beat, R'n'B and Psych from Poland  (1965-1971)

Strona A
1. Klan - Nie sadźcie rajskich jabłoni
2. Śliwki - Gdy oczy zamknę
3. Polanie - Cool Jerk (radio version)
4. Zdrój Jana - Ballada o nutriońcach
5. Szwagry - Huk puk
6. Bardowie - To nic
7. Birbanci - Jeden z nas
8. Elar - Moloch

Strona B
1. Niebiesko-Czarni - Purple Haze
2. Tarpany - Kwiatki
3. Trubadurzy - Gdy ona mówi tak, myślę nie
4. Krzysztof Klenczon & Trzy Korony - Piosenka o niczym
5. Filipy - Lawina
6. Czarne Golfy - Nie dla Ciebie
7. Skaldowie - Dwudzieste szóste marzenie (radio version)
8. Filipinki - Hej nam hej



LP Beat Road Records BRLP 7007 (2014)
WORKING-CLASS DEVILS  vol. 2
Fuzz, vodka and flowers - Polish psychobeat 1965-1972

Strona A
1. Krzysztof Klenczon & Trzy Korony - Spotkanie z diabłem
2. Niebiesko-Czarni - Can't You See Me
3. Szwagry - Zrobimy huk (Off The Hook)
4. Klan - Automaty
5. Wiślanie - Ballada o Loli Gill
6. Trubadurzy - Duże M
7. Wiślanie 69 - Clear Sun
8. Lancety - Zły dzień

Strona B
1. Zdrój Jana - Pieśń telefoniczna
2. Kawalerowie - Od dzisiaj znowu zacznijmy marzyć (I'm A Lover Not A Fighter)
3. Sygnały 74 - W trąby dąć
4. Chochoły - Zaimki
5. Sarmaci - Na drugim brzegu tęczy
6. Klan - Don't Plant Paradise Trees
7. Birbanci - Zwykły żart
8. Piotr Pastor & Słońce - Fruwam po ziemi


Źródła:
 http://www.discogs.com/Various-Wrenchin-The-Wires-Wild-60s-Bloc-Busters-From-Poland/release/2297799
 http://www.discogs.com/Various-Wrenchin-The-Wires-Vol-2/release/3264776
 zdjęcia (internet)


  Wdzięczny będę za lepszej jakości skany okładek (przód i tył) dwóch pierwszych płyt. Rozważam zakup tych albumów w rozsądnej cenie. Choć części pierwszej nie widziałem ostatnio na żadnym portalu aukcyjnym. Ale może się uda!
  Skany okładek dwóch pozostałych płyt będą w lepszej jakości w niedalekiej przyszłości. Trzeba tylko zeskanować je na odpowiednim skanerze...
  Trochę bełkotliwy tytuł tego wpisu, ale, na razie, nie mam pomysłu na inny...


niedziela, 11 stycznia 2015

Lucyna Owsińska (szkic biogramu)

  Lucyna Owsińska - wokalistka. Urodziła się 12.02.1951 r. w Łodzi. Śpiewać zaczęła w wieku 13 lat w łódzkim klubie „Klakson”. Później współpracowała z Grupą R istniejącą przy DK "Lokator". Pierwszy sukces osiągnęła w 1970 r. zajmując drugie miejsce na VII Przeglądzie Piosenkarzy i Zespołów Amatorskich w Jeleniej Górze. Na tym samym festiwalu pierwsze miejsce w kategorii zespołów zajęła grupa Pro Contra. Wkrótce L. Owsińska została jedną z wokalistek tej formacji. W 1971 r. L. Owsińska odniosła kolejny sukces w postaci indywidualnego wyróżnienia na II Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych (Pro Contra na tej imprezie otrzymała wyróżnienie zespołowe).
 Grupa wystąpiła na kolejnych festiwalach w Opolu, Sopocie i Kołobrzegu, koncertowała w Bułgarii, ZSRR, Czechosłowacji, NRD i Rumunii. W wielu utworach L. Owsińska wykonywała partie solowe, w tym w ówczesnych przebojach zespołu : "Kochajmy orkiestry wojskowe" i "Jeszcze dzionek zaczekam".
  Na początku 1975 r. artytka opuściła Pro Contrę i śpiewała z Jackiem Lechem i Nową Grupą (L. Owsińska i J. Lech byli w tym czasie małżeństwem - wzięli ślub 3 sierpnia 1974 r.). Nową Grupę wtedy tworzyli: Henryk Pella (eks-Trubadurzy) – gitara basowa, śpiew; Dariusz Śnieżko-Błocki – gitara; Bogdan Miś – perkusja, instrumenty perkusyjne i Kurt Moszny – fortepian, akordeon.
  W 1975 r. wokalistka wystąpiła na II Polskich Targach Estradowych, gdzie wykonała dwie piosenki: „Wracaj” i „Czy będzie ci ze mną dobrze” (obie spółki autorskiej  R. Poznakowski – B. Olewicz). Rok później piosenkarka wystąpiła na koncercie "Premiery" podczas XIV KFPP w Opolu, gdzie z Krystyną Prońko i Jadwigą Strzelecką wykonała utwór "Tyle było już słów". W 1977 r. L. Owsińska wystąpiła ponownie na Polskich Targach Estradowych w Łodzi, gdzie wykonała utwór "Tak zbierałam świat". Artystka koncertowała kilkakrotnie w USA (1977, 1979, 1980).
  Na początku lat 80-tych L. Owsińska rozpoczęła samodzielną karierę (po rozwodzie z J. Lechem). W 1983 r. nagrała dla PR w Łodzi kilka utworów:  „Bar i jego świat”, „Maj odmieni nas”, „Po słowie”, „Świat miał być nasz” (spopularyzowała ją Telewizyjna Lista Przebojów), „Po prostu przed siebie” (przebój "Lata z Radiem"). W tym samym roku wraz z Katarzyną Sobczyk i Januszem Gabarą występowała w programie estradowym "Anioł, diabeł i on". W listopadzie tego roku TVP wyemitowała recital wokalistki pt. "Czy to się uda?".
  W latach późniejszych artystka coraz mniej zaznaczała swoją obecność na krajowej estradzie, by w końcu zrezygnować z kariery wokalnej.
  L. Owsińska pojawiła się na benefisie B. Sołtysika  4 października 2009 r.

Lucyna Owsińska


Lucyna Owsińska


NAGRANIA PŁYTOWE:

LP SX 1565 Pronit (1978)
IDĘ PRZEZ ŚWIAT
Idę przez świat / Może z tobą / Klucz / W tym pewien urok jest / Stworzeni dla siebie / Oddam wszystko co mam (duet z J. Lechem) // Tak zbierałam świat / Wyruszymy w cztery strony świata / Jakby en między nami / Siadł na tronie zimny drań / Telefon zaufania

SP S-502 Muza
Czy będzie ci ze mną dobrze / Wracaj

SP S-619 Muza
Kto kupi szczęście / Jak zbierałam świat

SP SS-732 Muza (1978)
Idę przez świat / Oddam wszystko co mam (duet z J. Lechem)

PD R0701 KAW (1976)
[LUCYNA OWSIŃSKA, KRYSTYNA PROŃKO, JADWIGA STRZELECKA] OPOLE '76
Tyle było słów

PD R0720 Tonpress (1977)
[JACEK LECH, LUCYNA OWSIŃSKA]
Oddam wszystko co mam

PD R0660-II Tonpress
Idę przez świat / Tak zbierałam świat

LP SX 1219 Muza (1976)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLSKIE TARGI ESTRADOWE - ŁÓDŹ '75
Kto kupi szczęście

LP SXL 1320 Pronit (1976)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PIOTR FIGIEL MUSIC
Tak zbierałam świat

LP SX 1357 Muza (1976)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PREMIERY - OPOLE '76
L. Owsińska, K. Prońko, J. Strzelecka - Tyle juzbyło słów

LP Z-SX 0654 Muza
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLSKIE TARGI ESTRADOWE - ŁÓDŹ '77
Tak zbierałam świat

LP SX 1630 Pronit (1978)
[RÓŻNI WYKONAWCY] ANDRZEJ JANUSZKO I JEGO PIOSENKI
Oddam wszystko co mam  (duet z J. Lechem)

PD R0381-II KAW (1975)
Czy będzie ci ze mną dobrze

PD R0394-II KAW (1975)
Kto kupi szczęście

MC NK-509 Wifon
[RÓŻNI WYKONAWCY] PLEBISCYT STUDIA GAMA - 2
Idę przez świat

CD PNCD 548 PN Muzat (2001)
[RÓŻNI WYKONAWCY] ANDRZEJ JANUSZKO - KOMPOZYTOR
Oddam wszystko co mam  (duet z J. Lechem)


Źródła:
  http://www.art.intv.pl/Owsi%C5%84ska_L./   (tekst i zdjęcia)
  http://www.kppg.waw.pl/person.php?art=1277&ruch=200
  "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. Rock Serwis Kraków, 1995);
  Ryszard Wolański - "Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej" (wyd. Agencja Artystyczna MTJ - Warszawa 2003)
  http://pl.wikipedia.org/wiki/XIV_Krajowy_Festiwal_Piosenki_Polskiej_w_Opolu

niedziela, 4 stycznia 2015

Elżbieta Jagiełło (szkic biogramu)

  Elżbieta Jagiełło - wokalistka.   W styczniu 1970 r. znalazła się w nowo założonym przez Bernarda Sołtysika zespole wokalnym Pro Contra, gdzie śpiewały także: Elżbieta Ostojska, Elżbieta Wysocka i Bogda Pawłowska. Z grupą zdobyła 1 miejsce na VII Przeglądzie Piosenkarzy i Zespołów Amatorskich w Jeleniej Górze, VI FPR w Zielonej Górze oraz wyróżnienie na II Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych (4-6.06.1971).  Pro Contra wzięła udział w filmie "Milion za Laurę" (reż. Hieronim Przybył, prem. 8.06.1971) - gdzie zaśpiewała utwór "Walc pielęgniarek". Grupa wystepowała na na kolejnych festiwalach, głównie w Opolu i Kołobrzegu, koncertowala w Bułgarii, ZSRR, Czechosłowacji, NRD i Rumunii. Wokalistka nagrała z formacją dwa ówczesne przeboje zespołu: "Kochajmy orkiestry wojskowe" i "Świat starych filmów" (1974-1975).
  W 1975 r. E. Jagiełło odeszła z grupy Pro Contra i została wokalistką Trubadurów. Z Trubadurami nagrała m. in. przebojowe "Kiedy dzień za nocą goni", wystąpiła na XIII KFPP w Opolu i IX FPŻ w Kołobrzegu. W tym samym roku wystąpiła w filmie TV "Mała sprawa" (reż. Janusz Kondratiuk, prem. 24.09.1980).
  W styczniu 1976 r. piosenkarka znalazła się w składzie formacji Bang. Zespół tworzyli: E. Jagiełło - śpiew; Marian Sulerz (eks Regenci, Hagaw, Trubadurzy) - perkusja; Zbigniew Brzeziński (eks Homo Homini) - gitara, skrzypce; M. Leszczyński - gitara basowa, harmonijka ustna, śpiew i Jerzy Król (eks Fair) - puzon, instrumenty perkusyjne, śpiew. Grupa, pomimo trzech lat działalności, nie wylansowała żadnego przeboju.
  Pod koniec lat 70-tych wokalistka znalazła się w ostatnim składzie No To Co, gdzie grali także: Bogdan Borkowski - gitara; Jan Stefanek - organy; Czesław Mogiliński - gitara basowa i Aleksander Kawecki - perkusja.
  Po rozpadzie zespołu w 1980 r. E. Jagiełło rozpoczęła karierę solową. W latach 80-tych wystąpiła kilkakrotnie na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie śpiewała piosenki: "Lekarstwo na katar" (1982): "Żołnierskie uniwersytety" (1983); "Przyjaciel sen" (1984) za który wokalistka otrzymała główną nagrodę - "Złoty Pierścień"; "Cały ten wasz męski świat" (1987).
  W połowie lat 80-tych znalazła się w zespole Trubadurzy '85, reaktywowanego przez S. Kowalewskiego i R. Poznakowskiego. (*) Grupa wylansowała tylko dwa utwory; "Dżyngis chan" i "Rokoko rock".
  W 1990 r. E. Jagiełło zagrała samą siebie w filmie "Rozmowy o miłości" (reż. Mirosław Gronowski, prem. 11.06.1991), gdzie zaśpiewała utwór "Zakochani są wśród nas".
  Potem artystka znikła z ogólnopolskiej estrady. Pojawiła się na benefisie B. Sołtysika  4 października 2009 r.

Elżbieta Jagiełło (1974)


NAGRANIA PŁYTOWE SOLOWE:

MC CK-433 PN Muza
[RÓŻNI WYKONAWCY] PRZYGODY TOMASZKA POGODY
Lekarstwo na katar

MC CK-439 PN Muza (1984)
[RÓŻNI WYKONAWCY] KOŁOBRZEG PREMIERY '84
Już weselni goście jadą

CD PNCD-819 PN MUZA
[RÓŻNI WYKONAWCY] OD PRZYGODY DO PRZYGODY
Lekarstwo na katar

NAGRANIA PŁYTOWE SESYJNE:

EP N-0697 Muza (1972)
[PRO CONTRA]
Walc pielęgniarek / A ja wciąż nie wierzę / Winni miłości / Zapalę światło ciepłych słów
 Skład: L. Owsińska - śpiew; E. Jagiełło - śpiew; E. Ostojska - śpiew; N. Ikonomu - śpiew oraz Kanon Rytm

SP SM-19 Tonpress (1975)
[RÓŻNI WYKONAWCY]
[TRUBADURZY]
Kiedy dzień za nocą goni
 Skład: E. Jagiełło - śpiew; M. Tamulski - gitara; S. Kowalewski - gitara basowa, śpiew; T. Rostkowski - skrzypce; M. Sulerz - perkusja

PD R-0566 Ruch (1974)
[PRO CONTRA]
Kochajmy orkiestry wojskowe

PD R-0591 Ruch (1974)
[PRO CONTRA]
Świat starych filmów

PD R-0656 Ruch (1975)
[PRO CONTRA]
Mój mężczyzna musi mieć swój styl

PD R-0661 Tonpress (1975)
[PRO CONTRA]
Czasem pragnę

PD R-0140-II Ruch (1972)
[PRO CONTRA]
Jeszcze dzionek zaczekam

PD R-0169-II Ruch (1973)
[PRO CONTRA]
Każdej coś obiecam

PD R-0173-II Ruch (1973)
[PRO CONTRA]
Połów

PD R-0179-II Ruch (1973)
[PRO CONTRA]
Pierwszy rejs

PD R-0215-II Ruch (1973)
[PRO CONTRA]
Chcecie to wierzcie

LP XL 0673 Pronit (09.1970)
[RÓŻNI WYKONAWCY] DISCORAMA (1)
[PRO CONTRA]
Nie mów mi kocham

LP XL/SXL 0948 Muza (1973)
[RÓŻNI WYKONAWCY] KOŁOBRZEG 1973
[PRO CONTRA]
Pierwszy rejs / Jeszcze dzionek zaczekam

LP XL/SXL 0954 Muza (1973)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PREMIERY OPOLE 1973 (1)
[PRO CONTRA]
Połów

LP XL/SXL 0965 Muza (07.1973)
[RÓŻNI WYKONAWCY] CZTEREJ PANCERNI I PIES
[PRO CONTRA]
Zaloty radiowe

LP SX 1213 Muza (1974)
[RÓŻNI WYKONAWCY] DYSKOTEKA (8)
[PRO CONTRA]
Ostatnie tango tej jesieni

LP SX 1219 Muza (1974)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLSKIE TARGI ESTRADOWE - ŁÓDŹ 1975
[PRO CONTRA]
Świat starych filmów



Źródła:

 "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCN 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. Rock Serwis Kraków, 1995) (tekst i zdjęcie);
http://www.kppg.waw.pl/person.php?art=5394&ruch=200
http://www.art.intv.pl/Owsi%C5%84ska_L./Wywiady/
https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=11&cad=rja&uact=8&ved=0CE8QFjAK&url=http%3A%2F%2Fwww.siewierz.pl%2Fsiewierz%2F3%2Finformacja%2F464%2F&ei=RhepVMv3FarD7gaIiYDwDg&usg=AFQjCNHMDJi2fYStlwJy0ylPpnGkFO2uAA&sig2=zn6r55aCJJhqLxLH6uJtqg
https://www.youtube.com/watch?v=zNFq4rEgQCg
http://forum.o2.pl/temat.php?id_p=5566713&start=930
http://pl.wikipedia.org/wiki/Trubadurzy_(zesp%C3%B3%C5%82_muzyczny)



(*) O udziale E. Jagiełło w reaktywowanych w latach 80-tych Trubadurach podaje strona http://pl.wikipedia.org/wiki/Trubadurzy_(zesp%C3%B3%C5%82_muzyczny)  Natomiast inne źródła piszą, że duet S. Kowalewski - R. Poznakowski uzupełniała Danuta Poznakowska. Być może były różne składy tego zespołu. Trudno mi rozstrzygnąć ten dylemat.



niedziela, 28 grudnia 2014

Zofia Borca (szkic biogramu)

  Zofia Borca (wł. Zofia Poborca) - wokalistka. Urodziła się 22 stycznia 1948 r. w Steblewie (woj, gdańskie). W 1966 r. ukończyła Technikum Ekonomiczne w Tczewie, gdzie przez kilka lat występowała jako solistka w szkolnym zespole Płomyki. Później była słuchaczką gdańskiego Studia Piosenki Polskiego Radia i Telewizji, prowadzonego przez pianistkę, pedagoga i kompozytorkę Renatę Gleinert (1938-2009). Śpiewała także w Zespole Estradowym Marynarki Wojennej "Flotylla".
  Pod koniec 1969 r. Z. Borca znalazła się w zespole Respekt, gdzie śpiewała w grupie wokalnej wraz z Krystyną Prońko i Elżbietą Linkowską. Z grupą nagrała kilka nagrań radiowych i "czwórkę" dla Polskich Nagrań. Piosenkarka wystąpiła 27 czerwca 1970 r. w koncercie "Premiery" podczas VIII KFPP w Opolu.(*) Po krajowej trasie koncertowej Respektu, która odbywała się wspólnie z grupą Czesława Niemena, zakończonej w czerwcu 1970 r., Z. Borca i obie wokalistki zespołu zostały zaangażowane do towarzyszącego piosenkarzowi tercetu wokalnego.  Z Cz. Niemenem występowały podczas koncertów (m. in. seria występów "Niemen przedstawia"), a w grudniu zaśpiewały na płycie Niemen Enigmatic (PN Muza XL/SXL 0710). Następnie śpiewała w chórkach Skaldów.
  W styczniu 1972 r. wokalistka znalazła się w składzie zespołu Rodzina Pastora. Grupę tworzyli: Z. Borca - śpiew; Piotr "Pastor" Buldeski - gitara basowa; Marek Migdalski - gitara, gitara dwunastostrunowa, śpiew i Dominik Kuta - gitara, flet. Formacja nagrała kilka utworów dla radia i "czwórkę" dla Polskich Nagrań, wydaną pod szyldem Grupa Dominika. (**)
  Współpraca wokalistki z formacją nie trwała długo i artystka zdecydowała się na karierę solową. Rozpoczęła współpracę z Gdańską Agencją Artystyczną BART, występując z grupą wokalno-instrumentalną Atlas. Telewizyjne Studio 13 przyniosło jej sukces piosenką "Do złotej doliny" (II nagroda i nagroda publiczności). Z. Borca koncertowała w kraju i za granicą - NRD, ZSRR i USA - gdzie przebywała jesieni 1977 r. do stycznia 1979 r. Brała udział w krajowych festiwalach - w Opolu - KFPP Opole 1974 (koncert "To śpiewa młodość"); KFPP Opole 1976 (koncert "Tip-Top, czyli zamiast dyskoteki", gdzie wykonała dwie piosenki: "A ja wierzyłam ci" i "Z miłością trzeba w zgodzie żyć") oraz w Kołobrzegu - FPŹ Kołobrzeg 1974 - piosenka "Zostań moim adiutantem" i FPŻ Kołobrzeg 1975, gdzie zaśpiewała piosenkę "Gdybym była generałem".
  Piosenkarka występowała na estradzie do 2004 r.

Zofia Borca




NAGRANIA PŁYTOWE:

NAGRANIA PŁYTOWE SOLOWE:

PD R0099-II Ruch (1972)
Do złotej doliny

PD R0668 KAW (1975)
Z miłością trzeba w zgodzie żyć

PD R/a-72a Tonpress (1975)
Z miłością trzeba w zgodzie żyć

NAGRANIA PŁYTOWE SESYJNE:

LP SX 1234 PN Muza (1975)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PREMIERY - KOŁOBRZEG '75
Gdybym była generałem

EP N0611 Pronit (1970)
RESPEKT
Cały maj / Górnik gola // Dziura / Daleko przed siebie

LP SXL 0710 PN Muza (1971)
[CZESŁAW NIEMEN I ENIGMATIC] NIEMEN
Człowiek jam niewdzięczny / Italiam, Italiam / Enigmatyczne impresje

LP SX 4005 PN Muza (2009)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLISH FUNK 4
Respekt - Daleko przed siebie

MC CK 1289 PN Muza (1993)
[RÓŻNI WYKONAWCY] ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1971 VOL. 1
Czesław Niemen i Enigmatic - Italiam, Italiam

MC CK 1372 PN Muza (1995)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PRZEBOJE MARKA GASZYŃSKIEGO
Respekt - Cały maj

CD PNCD 248 PN Muza (1993)
[RÓŻNI WYKONAWCY] NIE ZADZIERAJ NOSA... PRZEBOJE MARKA GASZYŃSKIEGO
Respekt - Cały maj

CD  1222 PN Muza (2009)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLISH FUNK VOL. 4
Respekt - Daleko przed siebie

CD PNCD 1248 PN Muza
CD J0411-RPK Agora
[CZESŁAW NIEMEN] NASZ NIEMEN
Czesław nIEMEN I eNIGMATIC - Człowiek jam niewdzięczny

CD PNCD 1273 PN Muza (2009)
[RÓŻNI WYKONAWCY] LATA 70. 40 PRZEBOJÓW
Czesław Niemen i Enigmatic - Italiam, Italiam

CD PNCD 1574 PN Muza (2014)
[CZESŁAW NIEMEN I ENIGMATIC] NIEMEN
Człowiek jam niewdzięczny / Italiam, Italiam / Enigmatyczne impresje


SPIS UTWORÓW SOLOWYCH (sporządzony na blogu :  http://marcin23-s.blogspot.com/ ):
1. Do złotej doliny
2. Z miłością trzeba w zgodzie żyć
3. Złote wspomnienia
4. A ja wierzyłam Ci
5. Tak naprawdę żyć
6. Gram va banque
7. A czas ucieka
8. Smak goryczy
9. Gdybym była generałem
10. Głupiś Ty
11. Młody bez brody
12. Za miastem mieszka cisza
13. W życiu szkoda każdej chwili
14.Zostań moim adiutantem
15.Wszystkie sny


Źródła:
 http://www.zse.tcz.pl/?akcja=text&dzial=wybitni_absolwenci
 http://marcin23-s.blogspot.com/2010/10/zofia-borca.html
 http://marcin23-s.blogspot.com/2011/01/spotkanie-z-zofia-borca.html
 http://marcin23-s.blogspot.com/2010/12/zofia-borca-post-scriptum.html (zdjecie)
 http://pl.wikipedia.org/wiki/Zofia_Borca
 http://pl.wikipedia.org/wiki/VIII_Krajowy_Festiwal_Piosenki_Polskiej_w_Opolu
 http://pl.wikipedia.org/wiki/XII_Krajowy_Festiwal_Piosenki_Polskiej_w_Opolu
 http://pl.wikipedia.org/wiki/XIV_Krajowy_Festiwal_Piosenki_Polskiej_w_Opolu
 http://www.kppg.waw.pl/person.php?art=2949&ruch=200
 "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. ROCK-SERWIS, Kraków 1995)
 archiwalny egzemplarz miesięcznika Non Stop (NS 3/1972) (Rodzina Pastora) (tekst i zdjęcie)


Dużo informacji i zdjęć Pani Zofii można znaleźć w trzech odsłonach na blogu  http://marcin23-s.blogspot.com . Polecam zajrzeć na tą stronę.

(*) W internetowych źródłach podane jest, że Pani Zofia brała udzial w festiwalu opolskim jako solistka. Mnie wydaje się, że uczestniczyła w tej imprezie jako wokalistka grupy Respekt. Niestety, ale nie ma potwierdzenia żadnej tezy...
(**) Nie mam "czwórki" Grupy Dominika, więc nie mogę powiedzieć, czy Pani Zofia śpiewała na tym mini albumie. Może ktoś wie?

Uzupełnienie biogramu mile widziane!

niedziela, 21 grudnia 2014

Elżbieta Linkowska (szkic biogramu)

  Elżbieta Linkowska - wokalistka, pianistka.
 Swoje pierwsze doświadczenia wokalne zdobywała w żeńskiej grupie wokalnej Elżbietki. Formację tworzyły cztery Elżbiety: Linkowska, Metzler, Marciniak i Stobnicka. Był to kwartet wokalny działający w gdańskim klubie "Na poddaszu" zakładu Urządzeń Okrętowych "Hydroster", a wokalistki zostały wybrane w konkursie spośród pięćdziesięciu kandydatek. Na scenie grupie wokalnej akompaniował gdański zespół Meteory. W 1966 r. Elżbietki zdobyły II miejsce na ogólnopolskim przeglądzie zespołów artystycznych ZMS. Rok później zajęły I miejsce na festiwalu kulturalnym związków zawodowych w kategorii zespołów wokalnych. W 1968 r. dwukrotnie zdobyły I miejsce w gdańskich giełdach piosenek. W 1969 r. Elżbietkom przypadła główna nagroda gdańskiego festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca - Złoty Klucz Wiolinowy.
 Pod koniec 1969 r. E. Linkowska znalazła się w składzie rzeszowskiego Respektu, gdzie grupę wokalną tworzyły także Krystyna Prońko i Zofia Borca. Formacja nagrała kilka utworów dla Programu III PR. W 1970 r. wyruszyła w trasę koncertową po kraju, zakończoną w czerwcu w Warszawie. Wspólne występy z Czesławem Niemenem zakończyły się zaangażowaniem trzech wokalistek do towarzyszącego mu zespołu wokalnego. Z Cz. Niemenem występowały podczas koncertów (m. in. seria koncertów "Niemen przedstawia"), a w grudniu zaśpiewały na płycie Niemen Enigmatic (PN Muza XL/SXL 0710).
   Z początkiem 1974 r. E. Linkowska znalazła się w składzie żeńskiej grupy wokalnej Pro Contra. Współpraca nie trwała długo, bo jeszcze w tym roku piosenkarka występowała w Bractwie Kurkowym 1971, by na przełomie 1974/1975 odejść, wraz ze Zbigniewem Nowakiem - do powstającego zespołu Happy End.
  W kwietniu 1977 r. znalazła się w składzie nowo powstałego łódzkiego zespołu Metro-77. W skład grupy wchodzili: E. Linkowska - śpiew, instrumenty klawiszowe; Mirosław Kusiakowski - gitara basowa, śpiew; Jerzy Kowalski (eks Projekt) - gitara dwunastostrunowa, śpiew; Ireneusz Traczyk - gitara, instrumenty klawiszowe i Sławomir Chudzyński - perkusja. Formacja nagrała dla radia kilka piosenek, m. in. "Komu mogę dać tę miłość", "Sen o tobie" i "Układ z panem X".
 I to wszystkie - jak na razie - znalezione przeze mnie informacje o tej interesującej piosenkarce.

Elżbieta Linkowska
(okładka tygodnika Panorama 47/1976)


Elżbieta Linkowska (1974)

Metro-77 (NS 11/1977)


Źródła:
 "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. ROCK-SERWIS, Kraków 1995) (tekst i zdjęcie);
 "Motława - Beat. Trójmiejska scena big-beatowa lat 60-tych" - autorzy: Roman Stinzing, Andrzej Icha;
 archiwalny egzemplarz miesięcznika Non Stop (NS 11/1977);
 archiwalny numer tygodnika Panorama (nr 46/1976)

 Zdjęcie okładki Panoramy, z którego pochodzi wyżej publikowana ilustracja, nie zawiera żadnych informacji o piosenkarce. W opisie zdjęcia jest napisane: "Elżbieta Linkowska - piosenkarka grupy Exodus" (zdjęcie Antoni Labryga). Innych informacji brak. Czy chodzi o grupę Exodus braci Puczyńskich? Nie wiem. W biogramie zespołu w wikipedii nie ma informacji o udziale Pani Elżbiety w składzie formacji. Grupa powstała na jesieni 1976 r. , co wskazywało by na tą formację... Ale to tylko moje domysły.

 W sumie to niewiele znalazłem informacji o Pani Elżbiecie. Niestety, w internecie informacji o piosenkarce jest bardzo mało.
 Mnie zastanawia to, że artystka przeważnie śpiewała w wieloosobowych chórkach, a nie postawiła na karierę solową.
 Uzupełnienie biogramu mile widziane!

niedziela, 14 grudnia 2014

Renata Lewandowska (szkic biogramu)

  Renata Lewandowska - wokalistka. Na estradzie debiutowała w 1965 r. w skierniewickim zespole Błękitni. W trakcie studiów na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Warszawie solistka wystąpiła na VIII Kiermaszu Piosenki Studenckiej w stołecznym klubie "Medyk". Wokalistka związała się ze Studiem Piosenki  i zespołem Rh- działającym przy tym klubie. Na festiwalu studenckim "FAMA '69" w Świnoujściu otrzymała nagrodę za kulturę wykonawczą prezentowanych przez siebie piosenek. W tym roku weszła w skład zorganizowanej przez Juliusza Loranca i Bolesława Krasuckiego grupy Quorum. Z formacją wystąpiła na VIII KFPP w Opolu (1970), gdzie sukces odniosła piosenka "Ach, co to był za ślub!". W tym roku z grupą Quorum wystąpiła w polskim filmie "Milion za Laurę" (reż Hieronim Przybył, prem. 8.06.1971 r.), a także śpiewała w filmie "Pięć i pół Bladego Jóżka" (reż. Henryk Kluba, film "półkownik"). W lutym 1971 r. wokalistka zdobyła nagrodę za debiut w Zimowej Giełdzie Piosenki Studenckiej w Opolu. Po rozwiązaniu Quorum R. Lewandowska rozpoczęła samodzielną karierę. Podczas koncertu "Debiutów" X KFPP w Opolu (1972) zaśpiewała, wyróżnioną później, piosenkę "Olbrzymi twój cień".
  We wrześniu 1973 r. wokalistka znalazła się, w założonym przez J. Loranca, wokalnym zespole Grupa I. Z formacją wystąpiła w roku następnym na XII KFPP w Opolu, gdzie zaśpiewała, wyróżnioną Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki, piosenkę "Radość o poranku".
  Po rozwiązaniu Grupy I (1976) artystka kontynuowała karierę solową. Koncertowała w Polsce i za granicą. Wystąpiła na XV KFPP Opole 1977 wykonując piosenkę "Nie myśl kochanie o tym jak mogło być". Na przełomie maja i czerwca 1978 r. wystąpiła na XIII Festiwalu "Bratysławska Lira" w Czechosłowacji. W tym samym roku R. Lewandowska nagrała swoją pierwszą - i niestety ostatnią - płytę - singla z piosenkami "Dotykiem chcę dziś poznać wszystko" i "Odkąd ciebie z głowy mam" (Tonpress S-212).
  O dalszych losach tej utalentowanej wokalistki dostępne mi źródła milczą.

Renata Lewandowska



Źródła:
  "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. ROCK-SERWIS, Kraków 1995);
  http://zespolblekitni.blogspot.co.uk/ ;
  archiwalne numery miesięcznika Non Stop (7/1978; 8/1978);
  http://marcin23-s.blogspot.com/2011/03/renata-lewandowska.html (zdjęcie)
  https://www.youtube.com/watch?v=yVCGP4Xg918
  http://filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1136157


Uzupełnienie biogramu mile widziane!

niedziela, 7 grudnia 2014

System (wycinek prasowy)


  Na temat tego zespołu znalazłem tylko ten wycinek, najprawdopodobniej to artykuł Pana Dariusza Michalskiego zamieszczony w Sztandarze Młodych. Zamieścił go kiedyś na jednym z wielu swoich blogów Jego imiennik ze Szczecina.
  Nie mając do dyspozycji więcej materiałów, nie silę się na stworzenie biogramu tego zespołu. Przedstawiam ten materiał, a jeśli gdzieś pojawi się informacja o późniejszych losach formacji, to spróbuję opracować szkic biogramu.
  Żywot grupy nie był chyba zbyt długi, bo Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej podaje, że jesienią 1972 r. w Grupie ABC znalazł się W. Chróst, a w 1974 r. w zespole Breakout grali, wspomniany, W. Chróst i W. Morawski. Wiosną 1975 r. w Grupie Dominika pojawia się R. Czystaw, a w styczniu 1977 r. W. Bruślik gra w Świadectwie Dojrzałości.
  Strona http://www.kppg.waw.pl/ nie podaje żadnych informacji o nagraniach płytowych zespołu, co pozwala zaryzykować twierdzenie, że grupa takowych nie miała.

niedziela, 30 listopada 2014

Crash (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Crash powstał we Wrocławiu we wrześniu 1976 r. z inicjatywy Zbigniewa Czwojdy. Pierwszy skład grupy tworzyli: Z. Czwojda – trąbka, lider; Władysław Kwaśnicki – saksofon altowy, saksofon sopranowy; Juliusz Mazur – fortepian; Stanisław Zybowski (1953 - 2001) – gitara; Andrzej Pluszcz (1948 - 2005) – gitara basowa; Adam Bielawski – perkusja. Muzycy formacji poprzednio związani z zespołami: Spisek Sześciu (z. Czwojda, A. Bielawski, A. Pluszcz), Integracja (S. Zybowski), Jumbo Jazz Band i Big Band Wrocław. Crash wykonywał muzykę jazz-rockową, będąc w czołówce polskich grup wykonujących fusion jazz.
  W październiku 1976 r. zespół udanie zadebiutował na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej "Jazz Jamboree" w Warszawie. Grupa wystąpiła na wielu imprezach jazzowych, w tym na festiwalach - w Polsce (m.in. w Kaliszu, Krakowie, Lublinie, Warszawie, Wrocławiu) i za granicą (San Sebastian w Hiszpanii oraz w Danii, RFN i Szwecji). Na koncertach zespół chętnie wykonywał kompozycje Chicka Corei.
  W lipcu 1977 r. Crash zdobył I nagrodę na II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w San Sebastian w kategorii zespołów jazzu nowoczesnego, a basista formacji - A. Pluszcz uznany został najlepszym instrumentalistą imprezy. Rok później zespół wystąpił tam w roli gościa.
  W 1977 r. nastąpiły pierwsze zmiany personalne - nowym perkusistą grupy został Zbigniew Lewandowski (eks Sami Swoi), a wiosną 1978 r. do formacji dołączyła wokalistka Grażyna Łobaszewska. W koncertach głównych festiwalu "Jazz nad Odrą'78" Crash wystąpił z nową solistką oraz z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Tadeusza Chałaja i wykonał utwór pt. "Baśń o brzydkim kaczątku" (komp. Z. Czwojda). Ponownie na tym festiwalu zespół wystąpił w 1981 r.
  W 1978 r. G. Łobaszewska wraz grupą Crash otrzymała III nagrodę na KFPP w Opolu za wykonanie piosenki "Zwierciadło czasu". W 1979 r. formację opuścił jej założyciel Z. Czwojda, a zespół stał się kwintetem. W roku następnym Z. Lewandowskiego zastąpił Wojciech Morawski. Okresowo z zespołem współpracowali także perkusiści Ryszard Kupidura (eks Maanam), Jose Torres i Marek Surzyn.
  Menedżerem formacji był Maciej Partyka, a akustykiem Andrzej "Anzelm" Knapczyński.
  Grupa zakończyła działalność w 1983 r.

Crash (lata 70-te)
od lewej: S. Zybowski, A. Pluszcz, Z. Czwojda, J. Mazur, W. Kwaśnicki, Z. Lewandowski.




NAGRANIA PŁYTOWE I KASETOWE:

MC NK-529 Wifon (1978)
CRASH
Końcówka banderoli / Kakadu / Nocna zabawa // Baraqua / Trzy po cztery / Akele
  Skład: Z. Czwojda - trąbka, kierownik muzyczny; W. Kwaśnicki - saksofon altowy i sopranowy; S. Zybowski - gitara; A. Pluszcz - gitara basowa; J. Mazur - fortepian, instrumenty klawiszowe; Z. Lewandowski - perkusja, instrumenty perkusyjne

LP SX-1782 Muza (1979)
MC CK-359  Muza
SENNA OPOWIEŚĆ JANA B.
Chociaż niewiele, ale zawsze / Senna opowieść Jana B. / Niespokojny duszek // Rysopis na wszelki wypadek / W jednej chili / W najprostszych gestach
  Skład: G. Łobaszewska - śpiew (2, 4, 6); A. Pluszcz - gitara basowa,lider; W. Kwaśnicki - saksofona altowy i sopranowy; S. Zybowski - gitara; J. Mazur - instrumenty klawiszowe; Z. Lewandowski - perkusja

LP 005 Ja & Ro (1981) [RFN]
EVERY DAY A TRIAL
Half a Piece / Check Please / Every Day a Trial / Wpadka Władka / Good Message / In My Shelter / Little Sad Story
 Skład: G. Łobaszewska - śpiew; W. Kwaśnicki - saksofon; J. Mazur - instrumenty klawiszowe; A. Pluszcz - gitara basowa; S. Zybowski - gitara; W. Morawski - perkusja

LP 4115 Ja & Ro (1983) [RFN]
SOMETHING BEAUTIFUL BUT NOT EXPENSIVE
Needle Of Love / Flowering Sky / Rockin`n`Bopin` / Yellow Party / Be Aware Of... / The Happy Sanitary Man / Koliflower /  Trio / Something Beautiful But Not Expensive / Chicharera
  Skład: G. Łobaszewska - śpiew (1 - 4); W. Kwaśnicki - saksofon; J. Mazur - instrumenty klawiszowe; A. Pluszcz - gitara basowa, akordeon; S. Zybowski - gitara; W. Morawski - perkusja; J. Torres - instrumenty perkusyjne; R. Kupidura - perkusja (2, 9)

MC STC 1008 Rogot (1983)
LIVE IS BRUTAL
Needle of Love / Flowering Sky / Rockin' and Boppin' / Be Aware Of... // The Happy Sanitary Man / Koliflower / Trio / Something Beautiful But Not Expensive / Chicharera
  Skład: G. Łobaszewska - śpiew; J. Mazur - instrumenty klawiszowe; W. Kwaśnicki - saksofon; S. Zybowski - gitara, śpiew; A. Pluszcz - gitara basowa, akordeon; W. Morawski - perkusja; R. Kupidura - perkusja; J. Torres - instrumenty perkusyjne
 Nagrano na żywo w "Teatrze Stu" w Krakowie


SP S-137 Tonpress (1978)
Michałek" / "Pejzaże

SP 35-4192 Ja & Ro (1983) [RFN]
Needle of Love"/ "Trio

LP Z-SX-0648 Poljazz (1977)
[RÓŻNI WYKONAWCY] JAZZ NAD ODRĄ '77 - LAUREACI
Akalei

MC NK-507 Wifon (1978)
[RÓŻNI WYKONAWCY] OPOLE 78
Zwierciadło czasu

LP 9115 0871-72 Opus (1980)
[RÓŻNI WYKONAWCY] BRATISLAVSKE DZEZOVE DNI
God Bless The Child  / Ka-Ka-Du

LP 001/002 ZPR (1984)
[RÓŻNI WYKONAWCY] MUSIC FROM POLAND '84
Needle Of Love"

LP SX 4006 Muza (2008)
CD PNCD 1223 Muza (2008)
[RÓŻNI WYKONAWCY] WHY NOT SAMBA
W najprostszych gestach

CD PNCD 1337 (2011)
[RÓŻNI WYKONAWCY] OFF SEASON
Chociaż niewiele, ale zawsze


Źródła:
 https://www.facebook.com/pages/Grupa-Crash/182909888435646 (tekst i zdjęcie)
 http://pl.wikipedia.org/wiki/Crash_%28zesp%C3%B3%C5%82_muzyczny%29
 http://www.kppg.waw.pl/person.php?art=1887&ruch=200


Uzupełnienie biogramu mile widziane!

niedziela, 23 listopada 2014

Heam (szkic biogramu)

  Zespół instrumentalny Heam powstał w lipcu 1975 r. w Poznaniu. Nazwa grupy powstała od pierwszych liter imion członków pierwszego składu zespołu, którymi byli: Henryk Tomczak (eks Stress) - gitara basowa);  Eugeniusz Parzyński  - perkusja; Andrzej Modrzejewski - elektronik-akustyk formacji i  oraz Marek Biliński - instrumenty klawiszowe, lider. Zespół działał przy studenckim klubie "Nurt", a zrzeszony był w Wielkopolskim Klubie Jazzowym. Twórczość grupy zawierała elementy rocka, jazzu, muzyki poważnej i elektronicznej.  Formacja zdobyła I nagrodę - Złotego Kameleona - na VI Wielkopolskich Rytmach Młodych - Jarocin '75. Nagrodą była sesja nagraniowa  studiu Giełda w Poznaniu (zarejestrowano suitę "Przedwiośnie"). Wkrótce w zespole nastąpiły pierwsze zmiany - na perkusji E. Parzyńskiego zastąpił Marek Olszak-Dobosz. W 1976 r. Formacja wystąpiła - obok SBB i Scorpio - podczas 22 Musicoramy Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego oraz gościnnie - obok Apokalipsy i Ergo Bandu - na WRM - Jarocin '76. W tym samym roku Heam został jednym z laureatów I Wałbrzyskiej Jesieni Estradowej.
  Zespół występował m. in. z SBB i Czesławem Niemenem. Grupa zaczęła zmierzać w kierunku muzyki elektronicznej spod znaku Klausa Schulze czy Keitha Emersona. Przykładem tego typu twórczości jest trzydziestominutowa suita pt. "Komedia ludzka", w której pojawiają się muzyczne cytaty z Jana Sebastiana Bacha, Nikołaja Rimskiego-Korsakowa, Fryderyka Chopina, a także fragment kompozycji innego tuza muzyki elektronicznej Jana Hammera.
  W czerwcu 1977 r. do grupy dołączyli: Wojciech Hoffmann - gitara oraz Przemysław Pahl (eks Stress) - perkusja. W tym samym roku zespół wystąpił na imprezie "Maraton Jazzowy" wspólnie z zespołem Warsztat., a także gościnnie - obok Wojciecha Kordy i jego Hordy oraz Homo Homini - na VII Wielkopolskich Rytmach Młodych - Jarocin '77. W 1978 r. Heam pojawił się na imprezach: Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu i  Pop Session '78 w Sopocie, gdzie wystąpił razem z Haliną Frąckowiak. Współpraca z wokalistką zaowocowała wspólnymi koncertami podczas tournee po ZSRR - od połowy października do połowy grudnia 1978 r. - w czasie którego zespół zanotował 66 występów. Muzycy specjalnie na tę trasę zmienili aranżacje utworów z płyty "Geira" (nagranej przez wokalistkę z grupą SBB), ale wykonywali także utwory instrumentalne z własnego repertuaru. Po powrocie do Polski grupa zarejestrowała w Studiu Polskiego Radia w Lublinie pięć utworów. W lipcu 1979 r. Heam wystąpił podczas Muzycznego Campingu w Lubaniu, obok m.in. grup Exodus, Irjan, Kombi, Krzak, Porter Band, Bogdana Gajkowskiego i jego Magicznej Maszyny. Muzyka formacji zyskała bardziej rockowe brzmienie, czego wyrazem była zmiana nazwy na Krater, a następnie na Krater Rock Band. Pod nową nazwą zespół działał w składzie: M. Biliński - instrumenty klawiszowe, fortepian; H. Tomczak - gitara basowa; W. Hoffmann - gitara i P. Pahl - perkusja. Grupa wystąpiła 14 grudnia 1979 r. w Poznaniu na imprezie Muzyka Młodej Generacji - Rock 1979 (obok grup: Kasa Chorych, Krzak, Porter Band, Kombi i Exodus). Wkrótce drogi muzyków się rozeszły i na przełomie 1979/1980 zespół zakończył działalność (autor notki biograficznej w wikipedii podaje datę 3 stycznia 1980 r.).
  M. Biliński założył nową formację Arbiter Elegantiarum z wokalistą Włodzimierzem Grzesikiem, a następnie trafił do popularnej grupy Bank, by nieco później rozpocząć karierę solową.  H. Tomczak i W. Hoffmann założyli heavy metalowy zespół Turbo.

Heam (1976 r.).
Od lewej: M. Biliński, M. Olszak-Dobosz i H. Tomczak

Zdjęcie Marek Radzikowski (Panorama nr 48/1976)


Źródła:
 http://pl.wikipedia.org/wiki/Heam
 http://www.jarocin-festiwal.com/historia/popsession/1978/folder/mmg2.html
 http://sbbfanblog.blogspot.com/2011_12_01_archive.html (tekst i zdjęcie)
 http://neptun-gdansk.w.interia.pl/wyw_z_mb.html
 http://www.zl.xn--luba24-leb.pl/1,3558,1,item.html
 archiwalne numery miesięcznika Non Stop ( 12/1976; 1/1978; 8/1978; 11/1978; 10/1979; 12/1979)


1. Biogram grupy Heam w wikipedii jest bodaj najlepiej opracowanym opisem działalności mało znanej formacji dla której brak ogólnie dostępnych źródeł. Brawa dla autora.
2. Moja notka oparta jest na biogramie z wikipedii, zweryfikowanym wiadomościami z Non Stopu. Choć czytając informacje z tego pisma trzeba mieć świadomość, że jego autorzy popełniali sporo błędów...