My (szczecińscy)

  Zespół wokalno-instrumentalny My powstał w Szczecinie we wrześniu 1965 r. z połączenia grup Topazy i Unikaty. Pierwszy skład formacji tworzyli: Andrzej Szpak - śpiew, skrzypce, harmonijka ustna; Antoni Kujawa - śpiew, gitara; Janusz Łępa - śpiew, gitara; Jerzy Ziębiński - gitara basowa i Ryszard Raś - perkusja. Zespół działał przy Gminnej Spółdzielni Świerczewo - Gumieńce, a instytucja ta zapewniła salę do prób, zakupiła instrumenty muzyczne oraz jednolite, jasne garnitury na publiczne występy. Bardzo życzliwie do działalności grupy odnosił się prezes firmy - pan Mytnik.
  Muzycy kompletowali repertuar, składający się z utworów The Rolling Stones, a także Czesława Niemena, Czerwonych Gitar i Niebiesko-Czarnych oraz własnych piosenek, które przeważnie pisał wokalista, A. Szpak. Pierwszy występ odbył się w świetlicy Gminnej Spółdzielni podczas balu sylwestrowego.
  Pierwszym poważnym publicznym występem zespołu był udział w Szczecińskiej Wiośnie Orkiestr '66. 1 września 1966 r. My wzięli udział w "Wiecu Przyjaźni" na terenie NRD. Potem jeszcze kilkakrotnie reprezentowali województwo szczecińskie na tej imprezie. Pod koniec roku grupa na krótko zawiesiła działalność po kradzieży wszystkich instrumentów.
  W 1967 r. grupa My podczas trzech sesji nagraniowych rejestruje ponad dwadzieścia piosenek, z których do dzisiaj zachowała się jedna: "Stoisz i czekasz". A było wśród nich wiele udanych utworów, by wspomnieć: "Zamaluj to na czarno" (dochodzi do drugiego miejsca na liście Radiowego Studia Północ); "Mój psiak" (przez dwa tygodnie jest na pierwszym miejscu listy Nowości Muzyki Młodzieżowej). Te i inne piosenki grupy są prezentowane w audycji "Grająca szafa" szczecińskiej rozgłośni PR.
  Formacja bierze udział w imprezie "Rytmiczne popołudnia" organizowanej przez Radiowe Studio Piosenki. Zajmuje drugie miejsce w "Gitariadzie 67" zorganizowanej przez Dom Kultury Kolejarza oraz otrzymuje wyróżnienie podczas "Szczecińskiej Wiosny Orkiestr '67". Z końcem kwietnia następuje zmiana gitarzysty basowego - J. Ziębińskiego, powołanego do wojska, zastępuje Bogdan Kardasz.
  Niewątpliwą nobilitacją zespołu jest artykuł w miesięczniku "Jazz", w dodatku "Rytm i Piosenka". Grupa My uczestniczy w cyklicznej imprezie "Spotkanie z Piosenką", która odbywa sie w kinie Colosseum. Występują na 110, 115 i 121 Spotkaniu z Piosenką dochodząc do finału imprezy, który odbywa się 29 maja 1967 r. na kortach tenisowych. Formacja zajęła tam drugie miejsce (ex aequo z Pięć Smutnych Spojrzeń, a pierwsze miejsce przypadło Następcom Tronów).
  W czerwcu zespół otrzymuje od opiekującej się nim Gminnej Spółdzielni nowy sprzęt muzyczny, co znakomicie podnosi jakość koncertów grupy. 14 października 1967 r. następuje otwarcie Klubu Sympatyków Zespołu My - NOTOS, którego honorowym przewodniczącym został red. Leon Jarzębowski (PR Szczecin), a honorowymi członkami: Czesław Cupak (przewodniczący Związku Muzyków w Szczecinie) i Zygmunt Rychter (Państwowy Teatr Muzyczny w Szczecinie). Klub zrzeszał ok. 200 członków, sympatyków zespołu My ze Szczecina i sąsiednich województw. Organizowano spotkania z członkami grupy, zapraszano na koncerty formacji, a raz w miesiącu red. Ryszard Łukuć redagował i wysyłał zainteresowanym gazetkę pod nazwą "Euterpe".
  W listopadzie i grudniu zespół występuje na imprezie "Popołudnie Nastolatków", odbywającej się w restauracji Klubowa na ul. Bohaterów Warszawy.
  Na początku 1968 r. grupa występuje na imprezach studniówkowych. Wtedy, na krótko, do formacji dołączyła wokalistka, Barbara Włodarczyk oraz basista, Ryszard Kostański. W marcu 1968 r. My występują na wznowionych 127 "Spotkaniach z Piosenką". Zespół zajmuje drugie miejsce podczas kolejnej "Szczecińskiej Wiosny Orkiestr '68. 1 maja grupa występuje na stadionie w Policach, a kilka dni później zajmuje drugie miejsce na "Gitariadzie '68". Formacja występuje także w Zakładzie Poprawczym w Krzekowie. W tym roku następują kolejne zmiany w składzie. Powołanego do wojska perkusistę R. Rasia zastępuje na krótko Jacek Mirski, a jego z kolei Waldemar Dziedzic. Na gitarze basowej B. Kardasza zmienia Jan Brzoza. '
  W 1969 r. zespół wiele występuje w kraju i za granicą. Grupa otrzymuje wyróżnienie na III Festiwalu Zespołów Muzycznych - Tarnów 1969, bierze udział w III Dekadzie Kultury Czechosłowackiej oraz kolejny raz występuje podczas "Wiecu Przyjaźni" w NRD. Formacja zwycięża podczas Szczecińskiej Wiosny Orkiestr '69 oraz daje koncert dla Telewizji Polskiej.
  Grupa My zostaje gospodarzem cyklu imprez "Jacy jesteśmy, jakimi chcemy być", zorganizowanych przez kuratorium i ZHP, gdzie młodzież prezentowała swoje artystyczne osiągnięcia. W tym samym roku formację zasila wokalista i gitarzysta, Wojciech Charzyński.
  W 1970 r. zespół zajmuje pierwsze miejsce na "Gitariadzie" w Koszalinie, rozpoczyna współpracę ze Szczecińskim Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych. Jako laureat "Spotkań z Piosenką" daje cykl koncertów na terenie województwa szczecińskiego. W tym roku grupę opuszcza W. Charzyński, którego zmienia wokalistka Ewa Szklarz (później Wołoszyn), współpracująca z formacją w okresie wrzesień 1970 r. - luty 1971 r.
  Po odejściu A. Kujawy do pracy w Telewizji Szczecin i wyjazdach za granicę innych członków zespołu, w czerwcu 1970 r. grupa zawiesza działalność, co skutkuje rozwiązaniem formacji.
  Z byłych członków grupy My, do dzisiaj czynnie muzyką zajmują się wokaliści: A. Szpak i E. Wołoszyn, występujący ze swoimi formacjami w kraju i za granicą. 
 
 
    Źródło:
 "Mocne uderzenie po szczecińsku" - autor: Wojciech Rapa (wyd. Szczecińska Agencja Artystyczna; Szczecin, 2013 r.)