Komety [próba biogramu]

   Zespół wokalno-instrumentalny Komety powstał w 1962 r. w Łodzi. Założycielem grupy był Jerzy Krzemiński - akordeon, gitara. Pozostałymi członkami formacji byli: Janusz Płyta - gitara; Jerzy Rybiński - gitara basowa, śpiew; Henryk Stolarski - perkusja; Krzysztof Krawczyk - śpiew; Marian Lichtman - śpiew i Aleksander Kawecki - śpiew. Konferansjerem  w czasie występów Komet był Andrzej Maciejewski. Grupa odbywała próby w Młodzieżowym Domu Kultury w Łodzi.
  Repertuar Komet składał się z utworów instrumentalnych The Shadows i The Ventures oraz piosenek Billa Haleya, Elvisa Presleya, Paula Anki, Neila Sedaki, Roya Orbisona, Cliffa Richarda, The Platters i The Beatles. Zespół grał w MDK, klubie Hermes oraz w innych łódzkich klubach.
  Grupa zakończyła działalność w 1964 r. J. Krzemiński, M. Lichtman i K. Krawczyk znależli się w składzie powstałego wtedy zespołu Trubadurzy.

  Źródło:
"Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku" autor: Dariusz Postolski (wyd. Księży Młyn Dom Wydawniczy, Łódź, 2019 r.)     

  Polecam zakup powyższej książki, gdzie można znaleźć zdjęcia zespołu i sporo informacji o muzykach, a także tzw. "smaczków". 

   Przed powstaniem Komet istniał zespół bez nazwy stworzony na przełomie 1961/1962 przez Jerzego Krzemińskiego. Jego skład tworzyli: J. Krzemiński - akordeon, śpiew, lider; Henryk Stolarski - perkusja; Janusz Przeździecki - pianino; Stanisław (nazwisko nieznane) - klarnet; Iwan (nazwisko nieznane) - śpiew; Krzysztof Sowiński - saksofon i Aleksander Kawecki - śpiew. Jednak jego żywot nie był długi...

  W książce jest biogram zespołu Teenagers. Powstały na podstawie wspomnień grającego na saksofonie Krzysztofa Sowińskiego powtarza skład Komet wraz z paroma dodatkowymi muzykami (m.in. K. Sowińskim). Nie był to jednak opisany nieco wyżej zespół bez nazwy, bo istniał - jak napisano w źródle - w latach 1963-1964, czyli w czasie istnienia Komet. To nie dodaje temu biogramowi wiarygodności...

 

Czarodzieje (łódzcy) [wzmianka]

  Zespół wokalno-instrumentalny Czarodzieje powstał latem 1964 r. w Łodzi. Pierwszy skład grupy tworzyli: Krzysztof Sowiński (eks Teenagers) - saksofon, lider; Krzysztof Marczak - gitara, gitara basowa, śpiew; Janusz Jedliński - gitara, śpiew; Donat Maludziński - gitara, gitara basowa; Bogdan Maciejczyk - perkusja. Formacja pierwsze próby odbywała w Łódzkim Domu Kultury. W okresie wakacji 1964 r. zespół występował w restauracji "Syrena" w Mikołajkach.
  Po wakacjach nastąpiły pierwsze zmiany w składzie. Z grupy odeszli: K. Marczak i B. Maciejczyk. Nowymi muzykami formacji zostali: Jerzy Czapliński - gitara basowa i Jerzy Braszka - perkusja. Czarodzieje przeszli pod opiekę "Siódemek", czyli klubu studenckiego przy Piotrkowskiej 77. W 1964 r. Czarodzieje wystąpili jednorazowo w "Soczewce" i na obozie studenckim w Siófoku na Węgrzech, gdzie zagrali koncert na Budapesztańskim Uniwersytecie Techniczno-Ekonomicznym.
  Po powrocie zespół występuje w soboty w klubie "Pod Siódemkami", a w niedziele po sąsiedzku, w "Czarnym Koniu". K. Sowiński zaczął w tym okresie grać także na organach.
  Wkrótce zaczęły się kolejne zmiany w składzie. J. Braszkę, który dostał zakaz grania od swojej uczelni - łódzkiej "Filmówki", na perkusji zmienili Henryk Stolarski i - następnie - Tadeusz Kawecki. Do zespołu doszedł gitarzysta Andrzej Kaniecki oraz wrócił K. Marczak, a odszedł D. Maludziński.
  W 1965 r. grupa wystąpiła na Festiwalu Zespołów Studenckich w Gliwicach. Formacja zebrała dobre oceny, a występująca z nią wokalistka otrzymała nagrodę. Po tej imprezie zaczął się schyłek zespołu. Grupa miała coraz więcej kłopotów ze składem. Po wakacjach 1966 r. formacja przestała istnieć. 

  Źródło:
"Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku" autor: Dariusz Postolski (wyd. Księży Młyn Dom Wydawniczy, Łódź, 2019 r.)

 Polecam zakup powyższej książki, gdzie można znaleźć zdjęcia zespołu i sporo informacji o muzykach, a także tzw. "smaczków". Co ciekawe, w książce biogram zespołu wraz ze zdjęciami to siedem stron. Pomijając fotografie - ok. dwie i pół strony, to tyle udało mi się wycisnąć informacji z czterech i pół strony druku... 

W książce nie podano nazwiska laureatki nagrody na gliwickim festiwalu studenckim.

Brzdęk!, Rodzina Pastora, Jerzy Grunwald & En Face i SBB na pięciu CD z wydawnictwa GAD Records

   Na 23 października 2020 r. wydawnictwo fonograficzne GAD Records zaplanowało premierę pięciu (!) płyt CD zawierających utwory polskie muzyki młodzieżowej lat 60-tych i 70-tych. Na stronie wydawnictwa możemy przeczytać o nich (opis wydawnictwa kursywą):

[Różni wykonawcy] Brzdęk! Instrumentalne przygody bigbitowców (GAD Records GAD CD 139) [CD]

  "W latach 60. muzyków na całym świecie urzekło czyste, śpiewne brzmienie gitary Hanka Marvina, który z The Shadows lansował przebój za przebojem. Triumfy święcili także The Ventures, The Tornadoes, a w Polsce także – znany z kompilacji „Prywatka u Marioli” – The Spotnicks. Nie trzeba było długo czekać, by rodzimi artyści zaczęli próbować swoich sił w świecie instrumentalnego bigbitu.
  Oprócz kilku zespołów, które zaczęły się w takiej stylistyce specjalizować (prym wiodły Tajfuny i Czterech), dla większości wykonawców były to wyprawy okazjonalne. Było ich jednak sporo – śladem Brytyjczyków szli i Czerwono-Czarni, i Niebiesko-Czarni (z Krzysztofem Klenczonem), i warszawskie Chochoły, ale też cała plejada lokalnych zespołów z każdego zakątka Polski: bydgoskie Classicum 69, wrocławskie Fortony czy lubelski Tramp. Niniejsza płyta zaprasza na spacer śladem radośnie brzęczących gitar. Część materiału pochodzi z singli i wydanych w latach 60. ubiegłego stulecia kompilacji, część zaś z archiwów radiowych i prywatnych – wiele z nich swoją premierę miało w ubiegłych latach w radiowej audycji „Ze szpulowca bigbitowca” Michała Owczarka.
  Wszystkie nagrania, jakie trafiły na kompilację „Brzdęk!” zostały zremasterowane z najlepszych dostępnych źródeł. Materiał ukazuje się na płycie CD, wzbogacony o obszerną książeczkę z notkami o każdym zespole i unikatowymi zdjęciami."

   Spis utworów:
 1. Niebiesko-Czarni – Gdy odlatują bociany
 2. Tramp – Zemsta samuraja
 3. Classicum 69 – Kołysanka
 4. Okularnicy – Kanion
 5. Czterech – Śpiew wiosny
 6. Żaki – Shazam
 7. Błękitni – W olszynie
 8. Nastolatki – Pozdrowienia od synka
 9. Pięć smutnych spojrzeń – Improwizacja spokojnego brzmienia
10. Tajfuny – Nie jestem pewien czy mnie kochasz
11. Chochoły – Ondraszek
12. Pesymiści – Szklana góra
13. Zespół Zbigniewa Antoszewskiego – Wiosenny dzień
14. Nimfy – Wrocław – moje miasto
15. Tuzin-tony – Na perskim rynku
16. Czerwono-Czarni – Horyzont
17. Beani – Sawanna nocą
18. Szkwały – Melodia (sygnał zespołu)
19. Golderousi – Surf pod Jeleniem
20. Fortony – Prząśniczka


Rodzina Pastora – Biegnijmy w słońce (GAD Records GAD CD 140) [CD]

  "Subtelne ballady, folkowe przeboje, psychodeliczne odloty, a nawet szalony cover Led Zeppelin. Rodzina Pastora na początku lat 70. była jedyna w swoim rodzaju. Czas, by przypomnieć ten fenomen i razem z Dominikiem Kutą i Piotrem Pastorem Buldeskim pobiec w słońce.
  W czasach, gdy większość szukała inspiracji w soulu, rocku progresywnym czy hard rocku, Rodzina Pastora sięgała do najlepszych folk-rockowych wzorów. Zespół, prowadzony w latach 1971-72 przez utalentowanego multiinstrumentalistę Dominika Kutę i legendę polskiej sceny folkowej, Piotra Pastora Buldeskiego, wędrował tropem m.in. Crosby, Stills, Nash & Young. Czarowali pełnym i szlachetnym brzmieniem dwunastrostrunowych gitar akustycznych oraz ciekawymi harmoniami wokalnymi. Niedługo po rozpadzie zespołu ukazała się jedyna jego czwórka, sygnowana nazwą Grupa Dominika. Niniejszy zbiór przypomina ją w całości, uzupełniając o pozostałe zachowane nagrania – zarówno radiowe sesje z 1972 roku, jak i pierwszą sesję zrealizowaną dla Telewizji Polskiej jesienią 1971 roku, z Marią Figiel w roli wokalistki. Całość uzupełnia jedyne zachowane koncertowe nagranie zespołu.
  „Biegnijmy w słońce” zostało zremasterowane z oryginalnych taśm z archiwum Polskich Nagrań, Polskiego Radia oraz Telewizji Polskiej. Album uzupełnia książeczka ze zdjęciami grupy oraz szkicem na temat działalności Rodziny Pastora."

  Spis utworów:
 1. To tak jak sen
 2. Gdy pełnoletnia będę Tom
 3. Ten kawałek świata
 4. Trochę wiosny, trochę lata
 5. Ucieczka w deszcz
 6. Biegnijmy w słońce
 7. Whole Lotta Love
 8. A gdy leci głaz
 9. Ogon pawia
10. Zawsze humor mam
11. Uśmiech trzeba mieć
12. Musisz w drodze być
13. Płoną ognie w nocy ciemnej
14. Musisz w drodze być (live)
  Skład: Piotr Buldeski – śpiew, gitara basowa; Dominik Kuta – Śpiew, gitara, flet, instrumenty klawiszowe; Marek Migdalski – gitara, śpiew; Maria Figiel – śpiew i Zofia Borca – śpiew.


Jerzy Grunwald & En Face – Sennym świtem (GAD Records GAD CD 141) [CD]

  "Czasami nie potrzeba zbyt wiele. Dobry głos, akustyczna gitara, ciekawa melodia, przemyślana aranżacja. I z tej niewielkiej ilości składników powstaje całość doskonała. Jeden z najważniejszych albumów w historii polskiego folk-rocka po raz pierwszy na płycie CD.
  Jerzy Grunwald – po kilku latach spędzonych z No To Co oraz współpracą z Katarzyną Gaertner przy śpiewogrze „Na szkle malowane” – założył w 1971 roku zespół En Face. Występował z nim do końca 1975 roku, wymieniając kilkakrotnie jego skład. Podczas nagrań albumu „Sennym świtem” obok lidera tworzyli go muzycy katowickiej formacji Apokalipsa: Ireneusz Dudek, Maciej Radziejewski (znany też z zespołów Czesława Niemena) oraz późniejsza sekcja rytmiczna Breakout: Krystian Wilczek i Marek Surzyn. Razem przygotowali doskonały, piosenkowy album wypełniony po brzegi zapadającymi w pamięć utworami. Echa dokonań The Byrds czy Crosby, Stills, Nash & Young splatają się tutaj z śląskim brzmieniem zespołu, tworząc jedną z najciekawszych propozycji jaka pojawiła się na polskiej scenie w latach 70. „Przyjdziesz sennym świtem”, „Człowiek od lat” czy „Dogonić ciszę”, będące wówczas dużymi przebojami, do dzisiaj robią duże wrażenie.
  „Sennym świtem” ukazuje się pierwszy raz na płycie CD, remasterowane z oryginalnych taśm z archiwum Polskich Nagrań. Program oryginalnej płyty winylowej uzupełniają pełne wersje instrumentalnych miniatur „Preludium” i „Memoriał” oraz znany tylko z czwórki utwór „Ten srebrzysty ptak”. W książeczce znalazły się teksty utworów i mało znane zdjęcia artysty."

 

  Spis utworów:
 1. Preludium
 2. Człowiek od lat
 3. Przyszłaś znikąd
 4. Nasz horoskop
 5. Odłóż sprawę
 6. Przyjdziesz sennym świtem
 7. Zamykam oczy, by widzieć cię z bliska
 8. Gałąź wiśni
 9. Nie zaszkodzi trochę snów
10. Jeden znamy świat
11. Sto imion masz
12. Dogonić ciszę
13. Memoriał
14. Ten srebrzysty ptak (bonus track)
15. Preludium (pełna wersja) (bonus track)
16. Memoriał (pełna wersja) (bonus track)
  Skład: Jerzy Grunwald – Śpiew, gitara, gitara akustyczna; Krystian Wilczek – gitara basowa, śpiew; Ireneusz Dudek – harmonijka ustna, conga, śpiew; Maciej Radziejewski – gitara i Marek Surzyn – perkusja.


SBB – Nowy horyzont (GAD Records GAD CD 136) [CD]

  "Pulsująca gitara basowa, rozpędzona perkusja i drapieżna gitara. Syntezatory, szumy, szmery. Jedna z najbardziej progresywnych płyt w historii polskiego rocka – ukochana przez Stevena Wilsona i członków grupy Opeth – powraca w zremasterowanej, definitywnej wersji.
  W 1974 roku rozpoczęło rozmowy z niemieckim oddziałem CBS. Do współpracy nie doszło, ale nagrania przygotowane z myślą o tym zachodnim albumie stały się podstawą pierwszego studyjnego wydawnictwa grupy, jakie wydano w Polsce. SBB, znane dotąd z niezwykle energetycznych koncertów, łączących bluesowe korzenie grupy z fascynacją dokonaniami Mahavishnu Orchestra i Jimi Hendrix Experience, zamknęło swoje pomysły w bardziej zwartych, przemyślanych aranżacyjnie formach („Na pierwszy ogień”, „Błysk”), uzupełniając program płyty psychodeliczną melodeklamacją („Ballada o pięciu głodnych”) i rozbudowaną suitą z frenetycznymi popisami solowymi i cytatem z Chopina na koniec („Wolność z nami”).
  „Nowy horyzont” został na nowo zremasterowany z oryginalnej taśmy z archiwum Polskich Nagrań i uzupełniony o cztery nagrania studyjne z tego samego okresu, w tym popularne „Cięcie”, znane z programu telewizyjnego Studio 2. Definitywna edycja CD z nową książeczką."

 
  Spis utworów:
 1. Na pierwszy ogień
 2. Błysk
 3. Nowy horyzont
 4. Ballada o pięciu głodnych
 5. Wolność z nami
 6. Cięcie (bonus track)
 7. Waldie (bonus track)
 8. Na pierwszy ogień (full version) (bonus track)
 9. Wyjątek z “Wolności” (bonus track)
   Skład: Józef Skrzek – śpiew, gitara basowa, syntezator, instrumenty klawiszowe, harmonijka ustna; Apostolis Antymos – gitara; Jerzy Piotrowski – perkusja, instrumenty perkusyjne


SBB – Ze słowem biegnę do ciebie (GAD Records GAD CD 137) [CD]

  "Progresywna uczta, która w oryginale miała być nagrana z orkiestrą. Zabrakło funduszy, ale dzięki temu powstała kosmiczna podróż między zielonymi i niebieskimi planetami, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji i ponadczasowych syntezatorów Mooga. Teraz w definitywnej, zremasterowanej edycji.
  Nagrany wiosną 1977 roku czwarty krajowy album SBB wypełniły tylko dwa utwory – każdy trwający niemal dwadzieścia minut. To wielowątkowe, progresywne suity, w których SBB wtedy czuło się najlepiej. Józef Skrzek, Apostolis Antymos i Jerzy Piotrowski zawarli tutaj esencję swoich ówczesnych poszukiwań. To muzyka uniwersalna, w której elementy rocka i fusion zderzają się z góralskim folklorem, funkiem i fascynacją możliwościami brzmieniowymi syntezatorów.
  „Ze słowem biegnę do ciebie” zostało na nowo zremasterowane z oryginalnej taśmy z archiwum Polskich Nagrań i uzupełniony o radiową wersję suity „Odejście” oraz temat „Zima” z spektaklu „Malczewski”, będący bazą pierwszej części suity „Ze słowem…”. Definitywna edycja CD z nową książeczką."

 
  Spis utworów:
 1. Ze słowem biegnę do ciebie
 2. Przed premierą
 3. Odejście (radio version) (bonus track)
 4. Zima (ballet music) (bonus track)
    Skład: Józef Skrzek – śpiew, syntezator, instrumenty klawiszowe; Apostolis Antymos – gitara; Jerzy Piotrowski – perkusja, instrumenty perkusyjne


  Wspomniane powyżej pięć płyt kompaktowych zawiera zróżnicowany materiał.
  Pierwsza z wymienionych to wspaniałe gitarowe utwory polskich grup bigbitowych począwszy od Czerwono-Czarnych i Niebiesko-Czarnych na Szkwałach i Fortonach kończąc. Wspaniała gratka dla miłośników zespołów z lat 60-tych, a ja takie granie lubię najbardziej.
  Drugi krążek to "debiutancki" album zespołu Rodzina Pastora z materiałem sprzed blisko pięćdziesięciu lat. Wspaniały prezent dla miłośników zespołu, talentów Piotra Buldeskiego i Dominika Kuty, jak i fanów muzyki sprzed pięćdziesięciu lat. Jak tu się nie cieszyć, że są ludzie jak szef GAD Records, którzy wytrwałością i samozaparciem wydobywają z archiwalnych zbiorów takie perełki. Wielkie dzięki Panie Michale.
  Pozostałe trzy anonsowane płyty zawierają materiał znany uzupełniony o utwory dodatkowe. Płyta Jerzego Grunwalda & En Face znana dotychczas z edycji winylowej po raz pierwszy pojawi się na krążku CD. Obie płyty supergrupy SBB są klasą w sobie.
  Polecam uwadze opisane płyty. Myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie.

Źródła:
https://gadrecords.pl/portfolio/va-brzdek-instrumentalne-przygody-bigbitowcow-cd/
https://gadrecords.pl/portfolio/rodzina-pastora-biegnijmy-w-slonce-cd/
https://gadrecords.pl/portfolio/jerzy-grunwald-en-face-sennym-switem-cd/
https://gadrecords.pl/portfolio/sbb-nowy-horyzont-cd/
https://gadrecords.pl/portfolio/sbb-ze-slowem-biegne-do-ciebie-cd/



PS.
  W tym tygodniu ukazał się inny "debiutancki" album. Trzy wydawnictwa wydały pierwszy, premierowy LP Renaty Lewandowskiej - Dotyk. Zainteresowanych tym albumem odsyłam do mojego lipcowego wpisu: http://polskibigbitinietylko.blogspot.com/2020/07/renata-lewandowska-dotyk-lp.html

Wędrujmy (GAD Records GAD CD 128) [CD]

 Dziś informacja o płycie wydawnictwa fonograficznego GAD Records:

[Różni wykonawcy] Wędrujmy. Wakacyjny przewodnik po polskiej psychodelii i folk-rocku (GAD Records GAD CD 128) [CD]

  "Psychodeliczno-folkowa wyprawa do przełomu lat 60. i 70., z akompaniamentem gitar akustycznych, fletów i poruszających melodii. Przeboje Jerzego Grunwalda i Czerwonych Gitar, zapomniane perły Skaldów czy No To Co oraz niepublikowane nagrania Pastora Buldeskiego czy formacji ST-44. Bieszczady, słońce i deszcz.
  „Wędrujmy” to absolutnie subiektywny wybór dwudziestu utworów, które na polskim gruncie zdradzały fascynacje folk-rockiem oraz psychodelią. To jednocześnie zbiór, który – poza kilkoma popularnymi piosenkami – pokazuje przede wszystkim kompozycje mniej znane, zapomniane, głównie ukryte w cieniu przebojów na singlach i katalogowych albumach. Jedyna i niepowtarzalna okazja, by posłuchać bluesowo zabarwionego Jerzego Grunwalda, odkryć Trzy Korony bez Krzysztofa Klenczona przy mikrofonie, poetycką (choć odważną instrumentalnie) grupę Boom czy wędrującego (po górach, po chmurach) Andrzeja Rybińskiego. Ozdobą płyty są także niepublikowane nigdy wcześniej nagrania Piotra Pastora Buldeskiego z Rodziną Pastora i zespołem Słońce oraz słupskiej formacji ST-44. A wszystko po to, by łatwiej się wędrowało – i po górach, i po własnych myślach.
  Nagrania zebrane na płycie pochodzą z archiwów Polskich Nagrań, Polskiego Radia, Telewizji Polskiej oraz zbiorów prywatnych. Wszystkie zostały zremasterowane z oryginalnych taśm. Całość uzupełnia obszerna książeczką z notkami o wszystkich utworach."

  Spis utworów:
 1. No To Co – Tak daleko stąd do ciebie
 2. Trubadurzy – Przy dolnym młynie
 3. Andrzej i Eliza – Wstawanie wczesnym rankiem
 4. Jerzy Grunwald i En Face – Przyjdziesz sennym świtem
 5. Wawele – Która to godzina
 6. Rodzina Pastora – Ucieczka w deszcz
 7. Tadeusz Woźniak – Zatrzymała się godzina
 8. Portrety – O Tobie, jesieni i innych rzeczach
 9. Grzegorz Andrian i Trzy Korony – Już nie czas
10. Piotr Pastor i Słońce – Zbudź się i słuchaj
11. Bractwo Kurkowe 1791 – Polskie dzwony
12. Grupa Boom – Ciepło
13. Czerwone Gitary – Płoną góry, płoną lasy
14. Skaldowie – Zajęczym tropem
15. Mira Kubasińska i Breakout – Miałam cały świat
16. Andrzej Rybiński – Czekałem na ciebie
17. ST–44 – Niosę ogień
18. Marek Ałaszewski – Płyną łzy
19. Niebiesko–Czarni – Skończyły się wakacje
20. Dwa plus Jeden – Śpij baju baj

  Przeglądając ofertę GAD Records z okazji planowanej na 23 października premiery pięciu (!) albumów z muzyką młodzieżową lat 60-tych i 70-tych zauważyłem także tą kompilację. Płyta miała premierę - jak podaje wydawca - 14 sierpnia 2020 r. Krążek zawiera utwory czołówki bigbitowej (Czerwone Gitary, Skaldowie, Trubadurzy, No To Co, Breakout, Dwa Plus Jeden, Andrzej i Eliza), jak i wykonawców nieznanych zupełnie: Grupa Boom, ST-44, czy zespoły Piotra Buldeskiego...
  Zachęcam do kupienia i posłuchania tej interesującej płyty.

Dwa tygodnie później miała premierę płyta CD jazz-rockowej grupy Crash z materiałem znanym dotychczas z kasety (Wifon NK-529) i uzupełnionym czterema nagraniami radiowymi z tamtego okresu: Crash - Crash (GAD Records GAD CD 125) [CD]. Także zachęcam do nabycia i wysłuchania tego materiału!

  Źródła:
https://gadrecords.pl/portfolio/wedrujmy-wakacyjny-przewodnik-po-polskiej-psychodelii-i-folk-rocku-cd/
https://gadrecords.pl/portfolio/crash-crash-cd/

 Stanisław Wenglorz - Nie widzę ciebie w swych marzeniach - Kolekcja nagrań archiwalnych z lat 1975-1981 [Kameleon Records KAMCD 98] (CD)

  Na stronie wydawnictwa możemy przeczytać:

  "Po raz pierwszy w historii. Wybór najciekawszych nagrań radiowych Stanisława Wenglorza z lat 1975-1981. Jest to zarazem pierwsza oficjalna płyta kompaktowa w dyskografii wokalisty, wydana ponad 50 lat (!!!) od jego scenicznego debiutu.
  Ten naprawę kapitalnie zredagowany album powinien spodobać się zarówno fanom rocka progresywnego, jak i bardziej ambitnego pop rocka, a przede wszystkim wielbicielom wybornego i wciąż zdecydowanie niedostatecznie docenionego głosu Stanisława Wenglorza.
  W zestawie m.in. nagrania dokonane z zespołami: Skaldowie, Budka Suflera oraz Ryszardem Sygitowiczem a także dwie kompozycje Seweryna Krajewskiego. Wszystkich znających twórczość wokalisty tylko pobieżnie, zadziwią dwie rozbudowane i ciążące zdecydowanie w stronę progresywną kompozycje "Podróż I" i "Podróż II" (jeśli ktoś chciałby poszukać jakiś nawiązań do wokalizy ze słynnego "Child In Time" – Deep Purple w polskiej muzyce rockowej, to właśnie w tym nagraniu). Kompletnym zaskoczeniem będzie odlotowy, brzmiący niczym nieznane nagranie SBB utwór – "Klątwa". Jaka szkoda że realia rynkowe nie pozwoliły kontynuować Artyście tego kierunku muzycznego. Mega-hit "Nie widzę ciebie w swych marzeniach" zarejestrowany ze Skaldami prezentujemy w oryginalnej wersji radiowej, a wielbicieli Skaldów może też zainteresować niepublikowana wersja kompozycji Andrzeja Zielińskiego "Kim ty jesteś, jak cię zwą" zarejestrowana z zespołem Monastyr. Na płycie znalazły się także dwa najciekawsze nagrania pochodzące z legendarnej sesji wokalisty z zespołem Budka Suflera. Ciekawostką są dwie kompozycje Seweryna Krajewskiego: kompletnie nieznane "Czy widzisz to jest życie" oraz słynne "Nie spoczniemy", którego pierwszym wykonawcą był właśnie Stanisław Wenglorz. W części pop-rockowej znajdziemy wiele kompozycji z naprawdę bardzo dobrymi melodiami i świetnymi aranżacjami, z ponad siedmiominutowym nagraniem "To miejsce na świecie" na czele. Płytę zamyka nowy singiel Stanisława Wenglorza – "Wybacz mi", bardzo udanie nawiązujący do jego najlepszych dokonań sprzed lat.
  Cały materiał został zremasterowany z oryginalnych taśm matek i brzmi wybornie. Płyta zawiera 18 nagrań, czyli ponad 79 minut muzyki!
  Ekskluzywne wydanie w laminowanym, rozkładanym card sleevie z 12-stronicową, kolorową książeczką (zawierającą opis wszystkich utworów przygotowany przez Stanisława Wenglorza i masę nieznanych fotografii) oraz specjalną kopertą na płytę."

  W e-mailu informującym o wydanej płycie, autor informuje:
  "Album jeszcze przedpremierowo uzyskał status "Płyty Tygodnia" Programu Pierwszego Polskiego Radia."

   Spis utworów:

 1. Podróż I (1975)   (5'47)
 2. Czy widzisz to jest życie (1975)   (3'37)
 3. Podróż II (1976)   (4'50)
 4. Klątwa (1976)   (6'30)
 5. Mój warszawski dzień (1976)   (4'18)
 6. Nie spoczniemy (1976)   (3'46)
 7. Nie widzę ciebie w swych marzeniach (1977)   (5'34)
 8. Kula nocnego światła (1978)   (5'17)
 9. Ślady na piasku (1978)   (4'50)
10. To miejsce na świecie (1978)   (7'02)
11. Czy piekło to czy raj (1979)   (3'07)
12. Dom ze snów (1979)   (3'59)
13. Goniąc miłość (1979)   (3'05)
14. Kim ty jesteś jak cię zwą (1979)   (3'50)
15. Zgubiłem się (1979)   (4'37)
16. Z nieba zejdź (1980)   (3'47)
17. W złym teatrze (1981)   (2'31)
18. Wybacz mi (2020)   (3'02)

  Stanisławowi Wenglorzowi w poszczególnych nagraniach towarzyszą:
Zespół instrumentalny p/d Wojciecha Bolimowskiego (1, 2)
System (3)
Projekt (4)
Zespół instrumentalny Studio Piosenki p/d Waldemara Parzyńskiego (5)
Zespół instrumentalny p/d Mariusza Jelińskiego (6)
Skaldowie (7)
Budka Suflera (8, 9)
Orkiestra PRiTV Studio S1 p/d Andrzeja Trzaskowskiego (10)
Zespół instrumentalny p/d Jerzego Suchockiego (11, 12)
Monastyr (13, 14)
Komand Band (15)
Orkiestra PRiTV w Łodzi p/d Wojciecha Zielińskiego (16)
Zespół instrumentalny p/d Marka Stefankiewicza (17)
Zespół instrumentalny (18)


  Od siebie mogę tylko polecić zakup i wysłuchanie tego albumu. Wspaniały prezent dla fanów Stanisława Wenglorza i polskiej piosenki!
  W ostatnim okresie Kameleon Records wydał sporo ciekawych płyt - zapraszam do zajrzenia na stronę wydawcy.

  Źródło:
https://www.kameleonrecords.pl/sklep/stanislaw-wenglorz/nie-widze-ciebie-w-swych-marzeniach/

Dzieci Kwiatów (szkic biogramu)

   Zespół wokalno-instrumentalny Dzieci Kwiatów powstał w Łodzi w 1967 r. na bazie istniejącej od 1963 r. harcerskiej grupy muzycznej bez nazwy. Pierwszy skład formacji tworzyli: Krzysztof Matusiak - gitara, flet, harmonijka ustna, śpiew; Marek Sowa - gitara; Wiesław Sowa - gitara; Henryk Pawlik - gitara basowa; Andrzej Pietrzak - śpiew, instrumenty perkusyjne; Janusz Skalmierski - perkusja i Wiesław Ojrowski - śpiew.
  Dzieci Kwiatów zadebiutowały 8 marca 1967 r. (Dzień Kobiet) w Domu Kultury przy ul. Sopockiej w Łodzi. W 1968 r. zespół wziął udział w Festiwalu Muzyki Rytmicznej w Domu Kultury "Energetyk" i otrzymał nagrodę za własne kompozycje. Teksty utworów pisał głównie A. Pietrzak, a muzykę tworzyli K. Matusiak i W. Sowa. W Przeglądzie Muzyki Młodzieżowej grupa zaprezentowała dwie piosenki: "Nim zamkniesz drzwi" i "Słowo o rzece". W tej imprezie formacja zajęła trzecie miejsce i otrzymała specjalną nagrodę jury dla najlepiej śpiewającej grupy muzycznej. Innym efektem tego przeglądu była sesja nagraniowa dla Radia Łódź. Jednak zarejestrowane nagrania nie były udane, a w czasie radiowej audycji wyemitowano tylko jeden utwór.
  Grupa przez pewien czas występowała w Kolumnie (dziś dzielnicy Łasku). Wzajemne animozje spowodowały zakończenie istnienia zespołu w 1969 r.
  A. Pietrzak, K. Matusiak i J. Ojrowski założyli w 1969 r. formację pod długą nazwą Kolej Żelazna Łódzko-Fabryczna 1866 (czasem używano innej nazwy: Towarzystwo Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej 1866), która rozpadła sie w roku następnym. Bracia M. i W. Sowa grali w kraju i za granicą do 2000 r.

  Źródło:
"Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku" autor: Dariusz Postolski (wyd. Księży Młyn Dom Wydawniczy, Łódź, 2019 r.) 

 Polecam zakup powyższej książki, gdzie można znaleźć zdjęcia zespołu i sporo informacji o muzykach.

Impulsy (szkic biogramu)

   Zespół wokalno-instrumentalny Impulsy powstał w Łodzi w 1966 r. Pierwszy skład grupy tworzyli: Wojciech Spryszyński - gitara; Marek Jackowski - gitara; Maciej Zudlicki - gitara basowa; Eugeniusz Ponczek - klawiset i Tadeusz Kowalczyk - perkusja. Formację, która działała przy Akademiku nr 3 na Lumumbowie, założyli studenci Uniwersytetu Łódzkiego z czterech kierunków: historii, socjologii, anglistyki i polonistyki.
  W późniejszym czasie do zespołu doszedł nowy wokalista, Mirosław Ponczek, młodszy brat Eugeniusza. W trakcie istnienia grupy nastąpiły zmiany w składzie: na perkusji T. Kowalczyka zastąpił Andrzej Twardzik, a na gitarze basowej M. Zudlickiego zmienił Krzysztof Skudziński.
  Impulsy wystartowały w Przeglądzie Młodzieżowych Zespołów Studenckich w Częstochowie, gdzie zajęły drugie miejsce. Najczęściej grały na imprezach organizowanych w Akademiku nr 3. Pewnego razu na koncercie w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych gościnnie z grupą wystąpił Bogusław Mec.
  Trudno ustalić koniec działalności formacji. Najprawdopodobniej w 1968 r. zmieniła nazwę na Vox Gentis, bo pierwszy skład tego zespołu pokrywał się ze składem Impulsów.
  M. Jackowski związał się później z grupą Anawa, później zorganizował Ossian, wreszcie Maanam. M. Ponczek (pod artystycznym nazwiskiem Milejski) występował później w łódzkiej grupie Bumerang, a także w teatralnej inscenizacji śpiewogry Katarzyny Gaertner i Ernesta Brylla "Na szkle malowane".

  Źródła:
"Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku" autor: Dariusz Postolski (wyd. Księży Młyn Dom Wydawniczy, Łódź, 2019 r.)
http://wikizaglebie.pl/wiki/Miros%C5%82aw_Ponczek

Nasz Zwariowany Świat [wzmianka]

  Zespół wokalno-instrumentalny Nasz Zwariowany Świat działał w Krakowie w latach 1971-1972. Grupę założyli byli członkowie formacji Ab Ovo. Zespół tworzyli: Adam Poręba - gitara; Janusz Langenfeld - gitara; Marek Patrzałek - gitara basowa; Ryszard Idzi - perkusja; Wiesław Kubas - śpiew.

 

Nasz Zwariowany Świat (1971)
Od lewej: J. Langenfeld, W. Kubas, (za filarem chowa się.. elektryk/akustyk ZDK Edward Biskup)

  Źródło:
http://ryszardy.pl/   (tekst i zdjęcie)

Hot Dog [wzmianka]

   Zespół wokalno-instrumentalny Hot Dog istniał krótko na przełomie lat 60-tych i 70-tych w Szczecinie. Założycielem grupy był Zbigniew Ciesielski (eks Pięć Smutnych Spojrzeń), który obok muzyki zajmował się malarstwem. Formację tworzyli: Z. Ciesielski - śpiew, conga, flet; Wojciech Rapa - gitara, śpiew; Ryszard Oskiera - perkusja; Jerzy Lipczyński - fortepian oraz Bogdan Kardasz - gitara basowa, którego wkrótce potem zmienił Jerzy Wasylik.
  Zespół działał przy Klubie Młodych na ul. Robotniczej w Szczecinie. Grupa regularnie grywała w piątki i soboty w rodzimym klubie. Formacja wiernie kopiowała Led Zeppelin i Carlosa Santanę, a wkrótce pod wpływem muzyki tych wykonawców zaczęła tworzyć własny repertuar.

     Źródło:
 "Mocne uderzenie po szczecińsku" - autor: Wojciech Rapa (wyd. Szczecińska Agencja Artystyczna; Szczecin, 2013 r.)

Ex Aequo (szczeciński) [szkic biogramu]

   Zespół wokalno-instrumentalny Ex Aequo powstał w pierwszej połowie 1968 r. w Szczecinie z inicjatywy Wojciecha Rapy. Grupę tworzyli: W. Rapa - gitara, śpiew; Zygmunt Wasylik - gitara, śpiew; Jerzy Wasylik - gitara basowa, flet, śpiew; Leszek Anuktowicz - perkusja. Formacja działała pod skrzydłami Domu Kultury w Dąbiu. Repertuar zespołu składał się z utworów inspirowanych twórczością Jimiego Hendrixa i grupy Cream: "Hej Jan"; "Do słońca bliżej"; "Wagarowy rock"; "Tarczowa piła" oraz piosenek wykonawców anglosaskich.
  Formacja regularnie występowała na wieczorkach tanecznych dla młodzieży w Dąbiu. Grupa wygrała Gitariadę zespołów młodzieżowych w Szczecińskim Zarządzie Portu (drugie miejsce zajęła grupa Ryszardowie). Na tej imprezie nagrodę dla najlepszego instrumentalisty otrzymał W. Rapa. Skutkiem tego udanego występu było zainteresowanie się formacją przez znanego kompozytora i perkusistę, Czesława Cupaka, który wspólnie ze Szczecińską Agencją Artystyczną  zorganizował kilka koncertów połączonych z konkursami w kinie Colosseum, gdzie muzycy ubrani byli w kolorowe fraki, wypożyczone ze szczecińskiej Operetki.
   W okresie wakacyjnym grupa występowała w ośrodkach wczasowych Dziwnowa i Dziwnówka, a kierownikiem organizacyjnym formacji był Wojciech (nazwisko nieznane), który bardzo skutecznie zapewniał zespołowi koncerty. Do grupy dołączył Jerzy Lipczyński - pianino, śpiew.
  Formacja zakończyła działalność wraz z zakończeniem wakacji. 

  Dla porządku dodajmy, że po opuszczeniu Świętych, a przed założeniem opisywanego dziś Ex Aequo, W. Rapa przez krótki czas grał w zespole pod nazwą Człowiek z Brodą. Grupa, występująca pod opieką Domu Rybaka, grała w składzie: Oskar Blonder - perkusja, leader; W. Rapa - gitara, śpiew; Ryszard Kostański - gitara basowa oraz Grzegorz Szczepaniak - fortepian, śpiew, który dał się poznać później przebojem "Asfaltowe łąki", nagranym z Grupą ABC Andrzeja Nebeskiego.

    Źródło:
 "Mocne uderzenie po szczecińsku" - autor: Wojciech Rapa (wyd. Szczecińska Agencja Artystyczna; Szczecin, 2013 r.)

  Jeśli ktoś miałby możliwość kupienia wymienionej jako źródło książki, to gorąco polecam. Nie brakuje w niej opisu muzycznych i pozamuzycznych przypadków Pana Wojciecha, a także zdjęć grup i muzyków opisywanych przez autora...