BIG Beat Land

 BIG Beat Land. Transfer kulturowy zachodnich wzorców muzyki popularnej do PRL-u lat 1959-1973 - książka autorstwa Patryka Mamczura

   W październiku 2026 r. Ośrodek "Pamięć i Przyszłość" wydał książkę autorstwa doktora Patryka Mamczura pt. "BIG Beat Land. Transfer kulturowy zachodnich wzorców muzyki popularnej do PRL-u lat 1959-1973". Jest to ciekawe spojrzenie na polski big beat, skupiające się przede wszystkim na jego inspirowaniu muzyką anglosaską oraz analizą twórczości polskich wykonawców muzyki młodzieżowej w realiach Polski rządzonej przez ekipę Gomułki i wczesnego Gierka.

  Na stronie wydawcy możemy przeczytać: 

Jak rytmy rock and rolla przenikały przez żelazną kurtynę? Dlaczego muzyka młodzieżowa budziła tak wiele emocji w Polsce Ludowej? I w jaki sposób polscy artyści przekształcali zachodnie inspiracje, tworząc własne brzmienie? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań przynosi książka „Big Beat Land. Transfer kulturowy zachodnich wzorców muzyki popularnej do PRL lat 1959–1973” autorstwa dr. Patryka Mamczura, wydana nakładem Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”.
Lata 60. XX wieku to czas muzycznej rewolucji, która na zawsze zmieniła oblicze kultury popularnej. rock and roll, a następnie nowe brzmienia brytyjskich i amerykańskich zespołów, zdobywały serca słuchaczy na całym świecie. Choć Polskę od Zachodu oddzielała żelazna kurtyna, również tutaj docierały najnowsze muzyczne trendy. W realiach socjalistycznego państwa, poddanego politycznej i ideologicznej kontroli, rodziła się rodzima scena bigbeatowa, która stała się ważnym elementem kultury młodzieżowej.
W swojej książce dr Patryk Mamczur przedstawia historię polskiego big beatu z szerokiej perspektywy. Nie ogranicza się do opisu wykonawców i ich twórczości, lecz analizuje również mechanizmy przenikania zachodnich wzorców muzycznych do PRL oraz sposoby ich adaptacji do polskich realiów. Przygląda się przemianom stylistycznym, tekstom piosenek, działalności instytucji państwowych i roli mediów w popularyzowaniu nowej muzyki.
Książka ukazała się dzięki zwycięstwu w V edycji konkursu Ośrodka „Pamięć i Przyszłość” na wydanie naukowej monografii historycznej. Celem konkursu jest wspieranie wartościowych badań historycznych i umożliwianie publikacji prac naukowych, które wnoszą nowe spojrzenie na dzieje Polski.
Dr Patryk Mamczur jest badaczem historii muzyki popularnej, absolwentem historii, muzykologii i amerykanistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2022 roku obronił na tej uczelni rozprawę doktorską poświęconą polskiej muzyce bigbeatowej, która została wyróżniona przez Radę Dyscypliny Historia. Jego praca została następnie doceniona w konkursie na najlepszą pracę doktorską „Nagroda Historyczna IDS”, organizowanym przez Instytut Dziedzictwa Solidarności w Gdańsku, a także zdobyła główną nagrodę w V edycji konkursu na wydanie naukowej monografii historycznej Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”.
Zainteresowania naukowe autora koncentrują się na historii brytyjskiej i amerykańskiej muzyki popularnej lat 60. XX wieku, jej wpływie na polską twórczość bigbeatową oraz relacjach między muzyką a przemianami społecznymi. Dr Mamczur uczestniczy w krajowych i międzynarodowych konferencjach naukowych, publikuje artykuły naukowe i popularnonaukowe oraz jest członkiem International Association for the Study of Popular Music.
Muzyka towarzyszy mu również poza pracą naukową – w wolnym czasie gra na gitarze i gitarze basowej, a także słucha bluesa, jazzu, rocka psychodelicznego i garage rocka.

  Myślę, że warto przeczytać powyższą książkę, aby poznać ciekawe, choć nie zawsze oczywiste, aspekty działalności polskich wykonawców muzyki młodzieżowej lat 60-tych i 70-tych, ze szczególnym uwzględnieniem ich twórczości inspirowanej, podobnie jak na całym świecie, wzorcami z krajów anglosaskich. Dostępność pozycji trzeba sprawdzić na stronie wydawcy albo księgarń internetowych, mających tą książkę w ofercie.

  Źródło:
https://sklep.zajezdnia.org/produkt/big-beat-land-transfer-kulturowy-zachodnich-wzorcow-muzyki-popularnej-do-prl/

Kontury [wzmianka]

   Zespół wokalno-instrumentalny Kontury powstał we wrześniu 1967 r. przy Powiatowym Domu Kultury w Koźlu z inicjatywy braci Piotra i Bogdana Filuszów. Wkrótce do grupy dołączyli inni muzycy i pod koniec tego roku formacja występowała w składzie: Piotr Filusz - gitara; Bogdan Filusz - śpiew; Konrad Kokot - gitara; Jacek Wiktor - gitara basowa i Piotr Pietrzyk - perkusja. W tym składzie zespół zagrał na balu sylwestrowym, kończącym 1967 r. Już w 1968 r. w grupie pojawili się: Grzegorz Fuławka - śpiew i Edward Kubiński - instrumenty klawiszowe. W repertuarze Konturów znajdowały się w większości aktualne wtedy przeboje polskich wykonawców.
  Grupa od początku działała przy Powiatowym Domu Kultury w Koźlu, którego kierownikiem był Jan Mazurkiewicz, a instruktorem opiekującym się zespołami muzycznymi był tam Bronisław Pałys, z którego inicjatywy pod auspicjami PDK działały także Vegatony i Taranty. Grupy te nie tylko rywalizowały między sobą, ale także wspólnie występowały na tzw. "Dancingach młodzieżowych" w PDK, które odbywały się w soboty i niedziele, a później także w czwartki. W pierwszej połowie 1968 r. przy PDK w Koźlu miała miejsce trzydniowa Gitariada z udziałem nie tylko miejscowych formacji, ale także zespołów reprezentujących sąsiednie powiaty.
  Już w pierwszej połowie 1968 r. w składzie Konturów nastąpiły zmiany. Odeszli: J. Wiktor (rozpoczęcie studiów) oraz P. Filusz (obowiązkowa służba wojskowa). W składzie grupy zastąpili ich bracia: Bogdan Kalicki - gitara i Henryk Kalicki - gitara basowa. W późniejszym czasie nastąpiły kolejne zmiany w składzie formacji. Po odejściu P. Pietrzyka na perkusji grał Gustaw Drobner (eks Taranty), a po jego rezygnacji w zespole perkusistami byli kolejno: Karol Kulosa i Franciszek Podeszwa (eks Wegatony). Z grupy odszedł także drugi wokalista  B. Filusz. W Konturach w późniejszym okresie na gitarze basowej grał Lucjan Drążkiewicz. 
  Z biegiem czasu formacja dorobiła się swoich charakterystycznych strojów estradowych. Były nimi czarne kurtki ze skaju, imitujące wykonane ze skóry, ozdobione stylizowanymi literami "K" wykonanymi z polerowanej stali nierdzewnej przez wokalistę, G. Fuławkę. 
  We wrześniu 1968 r. muzycy Konturów i innych zespołów z PDK w Koźlu wystąpili podczas Dożynek Centralnych na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie jako... tancerze prezentujący tańce ludowe. Próby do tego występu trwały dwa tygodnie. W występach tanecznych wzięło udział blisko trzy tysiące osób z całej Polski.
  Grupa startowała w eliminacjach do wielu ogólnopolskich festiwali muzycznych. W trakcie wyboru wykonawców do II Młodzieżowego Festiwalu Muzycznego z województwa opolskiego, G. Fuławka zajął drugie miejsce w kategorii wokalistów. Kontury, wraz z innymi zespołami z kozielskiego PDK, często koncertowały nie tylko w swoim mieście, ale uczestniczyły w trasach koncertowych na Opolszczyźnie i w sąsiednich województwach. W repertuarze grupy pojawiły się kompozycje członków zespołu. Jedną z nich była piosenka "Dlaczego", zaliczana do nurtu protest songów. Autorem muzyki tego utworu był Edward Kubiński (kierownik formacji), który tekst napisał razem z perkusistą P. Pietrzykiem.
  Formacja pod koniec istnienia przeniosła się do klubu Spółdzielni Mieszkaniowej "Chemik" w Kędzierzynie. Kontury zakończyły swoją działalność najprawdopodobniej w 1971 r., a część muzyków zespołu zasiliła inne miejscowe grupy.
  Grzegorz Fuławka wrócił do rodzinnego Prudnika, gdzie wszedł w skład znanego wówczas zespołu wokalno-instrumentalnego Ostinato. Z grupą wystąpił na Ogólnopolskim Festiwalu Amatorskich Zespołów Muzycznych w Klubie Kwadrat w Jeleniej Górze w 1972 r. W następnym roku zrezygnował z kariery muzycznej. Od 1986 r. G. Fuławka pracuje jako artysta malarz we własnej pracowni obrazów w Kędzierzynie-Koźlu. 

Kontury

   Źródło:
https://retromuzyka.pl/historia-big-bitu-w-kozlu-z-lat-6070/#comment-4810   (wspomnienia wokalisty zespołu, Grzegorza Fuławki oraz komentarz gitarzysty z pierwszego składu, Jacka Wiktora)

Harnasie [krótka wzmianka]

 
  Zespół wokalno-instrumentalny Harnasie powstał w połowie lat sześćdziesiątych w Kędzierzynie. Założony został przez grupę kolegów z dzielnicy NDM I. Grupa grała w składzie: Jan Olejnik – gitara; Marian Olejnik – gitara basowa; Jan Markiewicz – gitara, kompozytor i autor tekstów  większości utworów formacji; Karol Kulosa – perkusja. Na początku działalności w zespole występowali: Franciszek Miodyński i Henryk Niewiem.  Do grupy dołączyła Teresa Kwiatkowska - śpiew. Formacja działała pod patronatem Domu Kultury „Chemik” w Kędzierzynie.
  Oprócz własnych piosenek w repertuarze zespołu znajdowała się m.in. "Góralka" z repertuaru grupy Passaty, a T. Kwiatkowska śpiewała utwory Haliny Frąckowiak, Katarzyny Sobczyk i Niebiesko-Czarnych.

  Źródła:
https://retromuzyka.pl/historia/
https://retromuzyka.pl/w-chemiku-graja/harnasie-z-chemika/
https://www.facebook.com/reel/1051439311570787 (film) (źródło fotografii)

Ślężanie (kozielscy) [krótka wzmianka]

 
  Zespół wokalno-instrumentalny Ślężanie działał przy Powiatowym Domu Kultury w Koźlu w końcu lat 60-tych i na początku lat 70-tych. Grupę tworzyli: Roman Kruk – gitara, śpiew; Mieczysław Kruk – gitara basowa, śpiew; Edward Smykała – gitara i Zdzisław Łoza – perkusja. W repertuarze formacji znajdowały się m.in. przeboje Skaldów, Czerwonych Gitar i grupy Blackout. Ówczesny dyrektor kozielskiego PDK, Jan Mazurkiewicz, zapewnił zespołowi dostęp do instrumentów i aparatury nagłaśniającej, a także ubrał muzyków w stroje sceniczne. 

Ślężanie

  Źródło:
https://retromuzyka.pl/ballada-o-romku-kruku/

Trapiści (próba biogramu)

 
  Zespół wokalno-instrumentalny Trapiści zaczął swoją działalność w 1965 r. w Podkowie Leśnej, jeszcze jako grupa bez nazwy. Inicjatorem powstania formacji był ksiądz Leon Kantorski, proboszcz z Podkowy Leśnej. Pierwszy skład zespołu tworzyli: Bogdan Szpak - gitara; Janusz Konarski – gitara;  Stanisław Burakowski – gitara; Andrzej Całka – gitara basowa; Maciej Derpiński – perkusja. W tym pierwszym składzie grupa akompaniowała do wieczornej mszy św. 8 grudnia 1965 r..
  W czerwcu 1966 r. powstaje nowy zespół w składzie: Dariusz Borowski – gitara; Andrzej Nawrocki – gitara; Roman Kęszycki – gitara; Zdzisław Karwat – gitara basowa; Wojciech Szatkowski – perkusja. Muzycy przyjęli nazwę Trapiści i zagrali w czasie uroczystości Bożego Ciała. Nieco później do grupy dołączają mi.in. Jerzy Czechowicz - pianino, gitara, perkusja, flet, aranżer i kompozytor; Jacek Łocz - śpiew, gitara, flet, kompozytor. J. Łocz przez długie lata był jedynym wokalistą formacji. Funkcję akustyka zespołu najpierw pełnił Zygmunt Fit, a następnie został nim Leszek Kałuża, który był także konstruktorem sprzętu dla formacji, a w późniejszym okresie także konferansjerem zespołu.
  Krótką relację z mszy św. z udziałem Trapistów pokazała w grudniu 1966 r. Polska Kronika Filmowa. Spowodowało to zainteresowanie grupą przez zagraniczne telewizje, m.in. z Niemiec, Włoch, Austrii, Holandii, Japonii i Brazylii.
  W tym czasie Trapiści przechodzą kolejną zmianę składu. Zespół tworzą: Szymon Zapała – śpiew, perkusja; Jerzy Jaworski – organy; Bogdan Szpak – gitara; Witold Fit - gitara; Jacek Zabłocki – gitara basowa; Wojciech Szatkowski – perkusja. Po krótkim czasie Jerzy Czechowicz zastąpił W. Fita na gitarze, a Zdzisław Karwat J. Zabłockiego na gitarze basowej.
  W 1967 r. ks. Leon Kantorski poprosił znaną kompozytorkę Katarzynę Gärtner o stworzenie kilku piosenek dla grupy. W rezultacie powstała msza beatowa "Pan przyjacielem moim", do której słowa napisali Kazimierz Grześkowiak i Joanna Kulmowa. Oficjalna premiera mszy beatowej w wykonaniu zespołu Czerwono-Czarni odbyła się w kościele w Podkowie Leśnej 14 stycznia 1968 r. Grupa ta nagrała mszę beatową na płycie długogrającej (Polskie Nagrania Muza XL 0475).
  W 1968 r. nastąpiła kolejna zmiana składu formacji. Grupę tworzyli: Tomasz Kijewski – śpiew; Dariusz Eksanow – gitara; Andrzej Iskrzyński – gitara; Piotr Jakubik – gitara basowa; Piotr Koper – perkusja. Ten skład utrzymał się przez rok.
  W 1969 r. zespół przeszedł kolejną reorganizację. Grupę Trapiści tworzyli wtedy: Piotr Ciechanowski – śpiew, Krzysztof Domaszczyński – gitara, Piotr Tofil – gitara basowa; Jan Bednarski – organy; Marek Tofil – perkusja. Ten skład okazał się stabilniejszy. Do czasu zawieszenia działalności formacji w 1978 r. nastąpiły niewielkie zmiany: Jacek Rydzewski - śpiew zastąpił P. Ciechanowskiego; Jan Bednarski został basistą, a organach zastąpił go Wojciech Kozłowski; Piotr Tofil został perkusistą.
   W latach 1971–1974 grał też inny skład zespołu: Jacek Rydzewski – śpiew; Leszek Andrych – gitara, Krzysztof Stępień – organy ; Jacek Tofil – gitara basowa; Roman Andrych – perkusja. I ten skład nie był stabilny - nowymi muzykami formacji zostali: Jan Gołąb - śpiew; Marek Szpejankowski - organy; Jacek Namięta - gitara basowa. Podwójny skład był podyktowany - jak wspominają członkowie zespołu - m. in. występami grupy w innych kościołach w Polsce oraz za granicą - w Berlinie Zachodnim (1972) i Dortmundzie (1975).
  Choć dzieje zespołu są ściśle związane z Podkową Leśną, to część historii grupy jest związana z Pruszkowem. Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych muzycy przenieśli swoją działalność m.in. do pruszkowskiej willi „Pod Bocianem”. Tam zaangażowali się w pomoc oraz współtworzenie środowiska Pruszkowskiego Stowarzyszenia Rodzin Abstynenckich SOCJUS.
  Zespół wielokrotnie reaktywował się na przestrzeni lat, aby grać koncerty i msze intencyjne. 
  17 stycznia 1993 r. - z okazji 25-lecia premiery mszy beatowej "Pan przyjacielem moim" -  w Kościele św. Krzysztofa Trapiści zagrali w składzie: Małgorzata Lewandowska – śpiew; Katarzyna Łocz – śpiew;  Jacek Rydzewski – śpiew;  Michał Śniadowski – instrumenty klawiszowe;  Krzysztof Domaszczyński – gitara, śpiew;  Jarosław Bączkowski – gitara basowa;  Zdzisław Karwat – gitara basowa;  Leszek Teligowski – trąbka;  Wojciech Szatkowski – perkusja. Realizatorem dżwięku był Leszek Kałuża.
  W  1998 r. - w trzydziestą rocznicę pierwszego wystawienia mszy beatowej - Trapiści nagrali płytę „Pan przyjacielem moim”. Zespół dokonał nagrania w składzie: Dorota Dyksowska–Tyszka – śpiew; Eliza Mięgoć – śpiew; Anna Kruszyńska – śpiew; Jacek Łocz – śpiew; Małgorzata Mięgoć – wiolonczela; Dariusz Majewski – śpiew; Zbigniew Andruszaniec – flet; Jarosław Bączkowski – gitara basowa; Krzysztof Kamiński – gitara; Michał Śniadowski - organy; Dariusz Połubiec – perkusja.
  W lutym 2003 r. w kościele w Podkowie Leśnej odbyła się msza św. z udziałem  grupy transmitowana w Programie TVP3 oraz TV Polonia. Trapiści wystąpili w składzie powiększonym o chórek dziewczęcy. W czerwcu tego roku formacja wystąpiła podczas premiery "Mszy Paschalnej" Jerzego Czechowicza, uzupełniona pełną sekcją instrumentów dętych.
  W 2004 r. zespół wziął udział w nabożeństwie w bieszczadzkiej cerkiewce w Łopience, gdzie z towarzyszeniem tylko gitar akustycznych Trapiści wyśpiewali także utwory poetyckie. Piętnastominutowy materiał z tej uroczystości zamieściła na swojej antenie Telewizja Rzeszów.
  W 2006 r. wydano płytę "Trapiści z Podkowy Leśnej" zawierającą pięć utworów. W nagraniu płyty wzięli udział: Urszula Blaszyńska - śpiew; Łukasz Szemraj - śpiew, akordeon; Piotr Bajus - gitara; Krzysztof Domaszczyński - gitara; Jacek Zabłocki - gitara akustyczna; Arkadiusz Murawski - organy Hammonda; Rafał Pluta - gitara basowa; Marcin Piszczorowicz - perkusja; Irena Gałązka - chórki.
  Ja pisze Pan Leszek Kałuża: "W ciągu 40 lat działalności zespołu w różnych składach pracowało ponad 100 osób. Byli wśród nas śpiewacy i tancerze (!) z pobliskiego zespołu pieśni i tańca „Mazowsze"."
  Wytłumaczeniem tego faktu moze być inny cytat z artykułu Pana Leszka: "(...) zespół nasz, choć tak znany w Polsce, formalnie nie istniał, gdyż nie był zarejestrowany jako grupa muzyczna w żadnej z instytucji wydających świadectwa prawomyślności, choćby np. w ZAIKS-ie. Konsekwencją tego był brak możliwości oficjalnego wyjazdu za granicę, toteż każdy z nas wyjeżdżał indywidualnie i dopiero za granicą zbijaliśmy się w grupę, niezbyt legalną z punktu widzenia polskich władz, które dopiero za granicą mogły pochwalić się religijną grupą muzyczną (...)"

Trapiści i ksiądz Leon Kantorski 
od lewej: Jerzy Czechowicz, Jerzy Jaworski, Szymon Zapała, ks. Leon Kantorski,  Wojciech Szatkowski, Bogdan Szpak, Zdzisław Karwat
(fot. @„Brat Lew”, wyd. TPMOPL 2018)

NAGRANIA PŁYTOWE:

CD Lumen  01  (1999)
PAN PRZYJACIELEM MOIM - BOŻONARODZENIOWA MSZA BEATOWA
     Spis utworów:
1. Ewangelia
2. Introitus (Pieśń na wejście)
3. Kyrie (Panie zmiłuj sie nad nami)
4. Gloria (Chwała na wysokości)
5. Graduale (Pieśń rozważania)
6. Alleluja
7. Homilia
8. Credo (Wierzę w Boga)
9. Sanctus (Święty)
10. Agnus Dei (Baranku Boży)
11. Communio (Płonie gwiazda)
12. Słowo ks. Leona
13. Cicha noc
14. Ciemno tej nocy Betlejemskiej było
15. Mizerna cicha
16. Wędrowali trzej królowie
17. Panna Pszeniczna
18. Aria na strunie G (J. S. Bach)
    Skład: 
Dorota Dyksowska–Tyszka – śpiew; Eliza Mięgoć – śpiew; Anna Kruszyńska – śpiew; Jacek Łocz – śpiew; Małgorzata Mięgoć – wiolonczela; Dariusz Majewski – śpiew; Zbigniew Andruszaniec – flet; Jarosław Bączkowski – gitara basowa; Krzysztof Kamiński – gitara; Michał Śniadowski - organy; Dariusz Połubiec – perkusja.


CD  ARTVOX  AV M&P -1  (2006)
TRAPIŚCI Z PODKOWY LEŚNEJ
     Spis utworów:
 1. Dopnij nam skrzydła 
 2. Czy muszę rzucić kamieniem
 3. Leć, biały gołębiu
 4. Życie jest muzyką
 5. Dopnij nam skrzydła (finale)
    Skład:
Urszula Blaszyńska - śpiew; Łukasz Szemraj - śpiew, akordeon; Piotr Bajus - gitara; Krzysztof Domaszczyński - gitara; Jacek Zabłocki - gitara akustyczna; Arkadiusz Murawski - organy Hammonda; Rafał Pluta - gitara basowa; Marcin Piszczorowicz - perkusja; Irena Gałązka - chórki.


  Źródła:
https://www.podkowalesna-tppl.pl/aktualnosci/zespol-big-beatowy-trapisci-w-podkowie-lesnej/   (autor: Hanna Gradkowska) (dostęp: 2026-09-06)
http://wspolnypowiat.pl/publicystyka/wydarzenia-i-wspomnienia/id/213  (tytuł: "Trapiści z.... Milanówka", autor: Leszek Kałuża) (dostęp: 2026-09-06)
https://www.discogs.com/release/19939360-Trapi%C5%9Bci-Pan-Przyjacielem-Moim-Bo%C5%BConarodzeniowa-Msza-Beatowa
https://www.facebook.com/groups/1758559544456359/posts/3430192947293002/   (wykaz nagrań z płyty z 1999 r.)
https://allegro.pl/produkt/trapisci-z-podkowy-lesnej-cd-bbb90259-667a-4004-8d4e-652d949e5ddf?offerId=16261442396   (dostęp: 2026-09-06)
informacje od Pana Janusza


  Składy zespołu wymieniłem za artykułem Pani Hanny Gradkowskiej. Podane tam kolejne mutacje grupy są wyszczególnione chronologicznie, a zarazem "domykają się" w latach 1965-1978. Artykuł Pana Leszka Kałuży w kwestii składów formacji różni się od podanych przez Panią Hannę i prezentuje historię zespołu z punktu widzenia... Milanówka.

  Pan Leszek Kałuża pisze w swoim artykule:
"Jeszcze w 1969 r. "Trapiści" zaproszeni do studia Polskiego Radia nagrali dla potrzeb Programu dla Zagranicy (obecnie „Radio Polonia"[1]) dwa fragmenty mszy „Pan przyjacielem moim" - introitus i kyrie, oraz kolędy z udziałem wybitnej śpiewaczki Krystyny Szostek-Radkowej." Jak podejrzewam, ze strony Polskiego Radia potwierdzenia tej informacji raczej się nie doczekamy. Może ktoś wie o tej sesji i tytułach kolęd śpiewanych przez Panią Krystynę?

  Ze swojej strony wyrażam podziw dla księdza Leona Kantorskiego. Bardzo odważny człowiek. Nie wahał się "wprowadzić" bigbitu do swego kościoła, mimo, że nie było to na rękę ani ówczesnym władzom PRL, ani Jego zwierzchnikom i "katolickim tradycjonalistom". To kolejna ilustracja faktu, że pionierzy zawsze muszą pokonać opory władz i społeczeństwa...

Kompaktowa reedycja płyty Alibabek - Zagrajmy w kości jeszcze raz wydana przez GAD Records

 
  W końcu sierpnia br. firma fonograficzna GAD Records wydała na płycie CD reedycję LP "Zagrajmy w kości jeszcze raz", drugiego albumu grupy wokalnej Alibabki. 
  Na swojej stronie wydawca o płycie pisze tak:

  Polski wzorzec wybitnej płyty pop. Drugi studyjny album Alibabek to piękne kompozycje, wysmakowane aranżacje, dobre teksty – i fenomenalne, perfekcyjne wykonanie zespołu wokalnego, bez którego polska muzyka byłaby o wiele uboższa. Pierwsza edycja CD uzupełniona o trzy nagrania bonusowe.
  Choć Alibabki powstały na początku lat 60., to wydana w 1977 roku płyta "Zagrajmy w kości jeszcze raz" była dopiero drugim autorskim albumem zespołu. Wypełniły go doskonałe piosenki przygotowane przez absolutną czołówkę polskich kompozytorów (m.in. Wojciech Trzciński, Aleksander Maliszewski, Jacek Mikuła) i autorów tekstów (m. in. Wojciech Młynarski, Maria Czubaszek czy Agnieszka Osiecka), a wykonane z towarzyszeniem dużego zespołu instrumentalnego pod dyr. Jana Ptaszyna Wróblewskiego (wśród muzyków m.in. Wojciech Karolak i Czesław Bartkowski). Całość potwierdza, że pięknie brzmiące, aksamitne głosy sześciu doskonałych wokalistek mogą nie tylko być tłem dla popularnych solistek, piosenkarzy czy zespołów, ale równie dobrze radzą sobie same. To polski pop najwyższej klasy – feeria pięknych melodii, mądrych tekstów i aranżacji, o których dziś można tylko pomarzyć.
  "Zagrajmy w kości jeszcze raz" pojawia się pierwszy raz na płycie CD, zremasterowane przez Damian Lipińskiego z oryginalnych materiałów z archiwum Polskich Nagrań. Oryginalny program płyty uzupełniają dwa nagrania z kompilacji z cyklu "Zapraszamy do Trójki" oraz wczesna wersja utworu "Samotna rękawiczka" przygotowana do programu "Interdisco". W książeczce obszerna historia powstawania płyty (wraz ze wspomnieniami Jana Ptaszyna Wróblewskiego) oraz zdjęcia. Reedycja ukazuje się w ramach współpracy partnerskiej między GAD Records i Polskimi Nagraniami / Warner Music Poland.

CD  GAD Records  GAD CD 405  (2026)
ALIBABKI - ZAGRAJMY W KOŚCI JESZCZE RAZ

     Spis utworów:
 1. Odkładana miłość
 2. Pani ty jesteś urocza
 3. Zbierać kolory
 4. Muzykalny zegar
 5. Samotna rękawiczka
 6. Była sobie para
 7. Dom w malwy malowany
 8. Czy to ładnie leniem być
 9. Zagrajmy w kości jeszcze raz
10. Łagodny pan feeling
11. Kto się boi salonowych lwów (bonus track)
12. Rosołek (bonus track)
13. Samotna rękawiczka (wersja telewizyjna) (bonus track)

  Zespół wokalny Alibabki w składzie:
Wanda Borkowska
Anna Dębicka
Ewa Dębicka
Agata Dowhań
Krystyna Grochowska
Sylwia Krajewska

Akompaniują:
Orkiestra pod dyr. Jana Ptaszyna Wróblewskiego (1-10)
Grand Standard Orchestra pod dyr. Jana Ptaszyna Wróblewskiego (11)
Zespół pod dyr. Jana Ptaszyna Wróblewskiego (12)

Jan Ptaszyn Wróblewski – saksofon, śpiew (11)
Wojciech Karolak – organy
Paweł Jarzębski – gitara basowa
Czesław Bartkowski – perkusja


   Źródło:
https://kultowenagrania.pl/product/alibabki-zagrajmy-w-kosci-jeszcze-raz-cd/

To ziemia - jedyny album grupy Bizony wydany na płycie CD przez GAD Records

 
  Ostatniego dnia lipca firma GAD Records przekazała do sprzedaży kompaktową reedycję jedynego albumu zespołu Bizony pt. "To ziemia". Nie tylko mnie - jak mniemam - cieszy fakt, że GAD Records wydaje coraz więcej płyt polskich grup bigbitowych.
  O tej płycie wydawca pisze tak:  

  Choć Bizony istniały zaledwie dwa lata, to w udany sposób wykraczały pod koniec lat 60. poza ramy bigbitu. Ich debiutancki album to jedyny w swoim rodzaju spacer dziką plażą, pełną wielkich przebojów i soulowych perełek zaśpiewanych przez Stana Borysa. Nowa, zremasterowana edycja z nagraniami dodatkowymi.
  Bizony powstały na początku 1968 roku z inicjatywy Zbigniewa Bizonia, cenionego saksofonisty, mającego za sobą współpracę m.in. z Czerwono-Czarnymi. Zaprosił do współpracy ostatni skład Tajfunów, dodatkowych muzyków grających na instrumentach dętych, a także Stana Borysa – doskonałego wokalistę, który miał za sobą staż w grupie Blackout. Zespół proponował bigbitowy mariaż soulu, popu i rocka, w którym mieściły się zarówno lekkie, przebojowe formy ("Spacer dziką plażą"), jak i bardziej ekspresyjne szaleństwa (sfuzzowane "Nie pójdę z tobą").
  "To ziemia" powraca po ponad dwudziestu latach jako nowa edycja CD, wzbogacona o nagrania z małych płyt i kompilacji. W książeczce historia zespołu i zdjęcia. Reedycja ukazuje się w ramach współpracy partnerskiej między GAD Records i Polskimi Nagraniami / Warner Music Poland.


CD  GAD CD 404  GAD Records  (2026)
BIZONY [STAN BORYS I BIZONY] - TO ZIEMIA

    Spis utworów:
1. To ziemia
2. Wiatr od Klimczoka
3. Zostań tam gdzie ja
4. Na wierchach wieje wiatr
5. Nie wiem czy to deszcz czy płacz
6. Spacer dziką plażą
7. Siła kwiatów
8. Nie pójdę za tobą
9. Nasze wędrowanie
10. Żeby uciec trzeba mgły
11. Kto odpowie mi
12. Nie spada z nieba los (bonus track)
13. Patrzą na mnie twoje oczy (bonus track)
14. Czarna woda, biały wiatr (bonus track)
15. Annabelle (bonus track)
16. I Don’t Care Who Knows (bonus track)


   Skład:
Stan Borys – śpiew (1-12)
Zdzisława Sośnicka – śpiew (13, 14)
Dempsey Knight – śpiew (15, 16)
Zbigniew Bizoń – saksofon
Wiesław Eyssymont – trąbka (1-11)
Janusz Mieszek – tb
Bohdan Kendelewicz – gitara
Krzysztof Bańkowski – gitara basowa
Jerzy Tumidajski – perkusja (1-11)
grupa wokalna Alibabki – chórki
Paweł Manfred Niezgoda – trąbka (12-14)
Ryszard Gromek – perkusja (12, 15, 16)
Krzysztof Lipczyński – perkusja (13, 14)
Henryk Kowalski – skrzypce (15, 16)


  Źródło:
https://kultowenagrania.pl/product/bizony-to-ziemia-cd/

Kwadrat - Mechanizm - płyta CD wydawnictwa GAD Records

 
  Na przełomie lipca i sierpnia 2026 r. w ofercie niezmordowanego wydawnictwa GAD Records znalazła się płyta CD "Mechanizm" katowickiej grupy Kwadrat. Grupa na przełomie lat 70-tych i 80-tych znalazła się w kręgu zespołów skupionych pod szyldem Muzyki Młodej Generacji.
  Na swojej stronie wydawca tak reklamuje album:

  Progresywne fusion rodem z Katowic! Kwadrat to zespół, który w nurcie Muzyki Młodej Generacji proponował mariaż jazzu i rocka, pełen karkołomnych tematów i błyskotliwych partii solowych. „Mechanizm” zbiera – pierwszy raz w całości – studyjne nagrania zespołu z początku działalności formacji, w tym utwory znane z jedynego singla grupy.
  Prowadzony przez Teodora Danysza zespół to – z dzisiejszej perspektywy – supergrupa: w składzie zarówno przyszłe gwiazdy Dżemu (Adam Otręba, Michał Giercuszkiewicz), jak i Jacek Gazda, basista mający na koncie współpracę z Krzakiem i Czesławem Niemenem. Doskonale zgrani muzycy zaznaczyli w 1979 roku swoją obecność na drugim przeglądzie zespołów Muzyki Młodej Generacji podczas sopockiego festiwalu Pop Session. Wypadli doskonale, wymieniani przez dziennikarzy jednym tchem obok Kasy Chorych i ZSN Mech. Po powrocie na Śląsk zrealizowali pierwsze nagrania radiowe, a w 1980 roku ukazał się debiutancki singiel zespołu. Zawartość tej małej płyty otwiera „Mechanizm”, uzupełniając ją o pozostałe nagrania z pierwszych studyjnych sesji grupy. To Kwadrat w swoim najbardziej brawurowym, szaleńczym, jazzrockowym pędzie, pełnym karkołomnych, melodyjnych tematów i błyskotliwych partii solowych.
  "Mechanizm" został zremasterowany z oryginalnych taśm z archiwum Polskiego Radia Katowice. W książeczce krótki szkic na temat historii zespołu oraz archiwalne zdjęcia. Płyta jest pierwszym z czterech wydawnictw dokumentujących historię grupy. W przygotowaniu wersja winylowa.


CD  GAD CD 390  GAD Records  (2026)
KWADRAT - MECHANIZM

     Spis utworów:
 1. Polowanie na leśniczego
 2. Quasimodo
 3. Brodacz
 4. Mechanizm
 5. Krzaczek
 6. Boy Friend
 7. Ładna pogoda w Sopocie
 8. Adaś
 9. Wasz beret
10. Polowanie na leśniczego (wersja II) [bonus track]
11. Krzaczek (wersja II) [bonus track]

   Skład:
Teodor Danysz – instrumenty klawiszowe
Ryszard Węgrzyn (Górka) – gitara
Adam Otręba – gitara (8-11)
Jacek Gazda – gitara basowa
Michał Giercuszkiewicz – perkusja
Wiesław Susfał – skrzypce (1-7)


  Źródło:
https://kultowenagrania.pl/product/kwadrat-mechanizm-cd/

Juliusz Wystup (wzmianka)

  Juliusz Wystup (wł. Ludwik Juliusz Wystup) - wokalista. Urodził się 1 lipca 1947 roku w Łodzi. 
  W połowie lat 60-tych śpiewał w zespole Czarty, działającym pod patronatem Klubu Przyjaciół Muzyki Młodzieżowej "Juzyk", istniejącym przy Studium Nauczycielskim w Warszawie przy ul. Jezuickiej 4. Rozpoznawalność przyniosły mu nagrania płytowe, gdzie akompaniowały mu warszawskie grupy bigbitowe: Chochoły, Dzikusy, Kawalerowie, Krystynki i Warszawskie Smyczki oraz nagranie ballad marynarskich (czyli szant, jak dzisiaj określilibyśmy te utwory). 
 Jednocześnie studiował technologię motoryzacyjną w Warszawie. W 1971 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Tam pracował najpierw jako mechanik samochodowy, a następnie menedżer, specjalizując się w markach samochodowych: Mercedes-Benz i Volkswagen. Poza muzyką jego wielkimi pasjami były żeglarstwo, nurkowanie oraz narciarstwo.
  Juliusz Wystup zmarł 9 stycznia 2015 r. w Burlington (Massachusetts - USA).


NAGRANIA PŁYTOWE:

EP V-325 Veriton (1965)
Wiatr aksamitny / Nadeszły wakacje // Księżyc nad Soliną / Dwóch chłopców
 Skład: J. Wystup (śpiew - 1, 3) i Krystynki, Chochoły i Warszawskie Smyczki

EP V-339 Veriton
BALLADY MARYNARSKIE
Opuszczamy krypę / Co się zdarzyło jeden raz // Bramy Meksyku / Brzeg wysoki jest w Dundee
 Skład: J. Wystup (śpiew) i zespół wokalno-instrumentalny

LP XL 0435 PN Muza (1967)
Z MŁODOŚCIĄ NA TY
Dlaczego jesteś smutny / Królewna kruków
 Skład: J. Wystup (śpiew) i Tajfuny

LP SXV 803 Veriton (1979)
[RÓŻNI WYKONAWCY] Z ARCHIWUM VERITONU (3) NASZE DEBIUTY - SOLIŚCI
Bramy Meksyku
 Skład: J. Wystup (śpiew) i zespół wokalno-instrumentalny

LP SX 3052 PN Muza (1991)
[RÓŻNI WYKONAWCY] ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1967 VOL. 2
Królewna kruków
 Skład: J. Wystup (śpiew) i Tajfuny

CD PNCD 1466 PN Muza (2012)
[TAJFUNY]  GWIAZDY POLSKIEGO BIG BEATU
Królewna kruków / Dlaczego jesteś smutny
 Skład: J. Wystup (śpiew) i Tajfuny

CD PNCD 1467 PN Muza (2013)
[CHOCHOŁY] GWIAZDY POLSKIEGO BIG BEATU
Nadeszły wakacje / Wiatr aksamitny / Księżyc nad Soliną
 Skład: J. Wystup (śpiew) i Chochoły

CD PNCD 1470 PN Muza (2013)
[DZIKUSY] GWIAZDY POLSKIEGO BIG BEATU
Droga do El Paso
 Skład: J. Wystup (śpiew) i Dzikusy

Źródła:
informacje uzyskane od syna wokalisty, Pana Louisa Wystupa 
http://kppg.waw.pl/person.php?art=3005&ruch=200
 http://kppg.waw.pl/person.php?art=3565&ruch=200
http://www.discogs.com/artist/3287753-Juliusz-Wystup (zdjęcia okładek płyt)
 "Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (wyd. Rock Serwis Kraków, 1995)


 Jakiekolwiek informacje o karierze muzycznej Juliusza Wystupa bardzo mile widziane!

Biogram pierwotnie opublikowany 12 lipca 2015 r.
Aktualizacja - uzupełnienie biogramu o informacje uzyskane od Pana Louisa Wystupa - 26 lipca 2026 r.

Drive [artykuł z czasopisma]

   W tygodniku Panorama (śląska) w numerze 45 z 1978 r. (z datą 5 listopada 1978 r.) ukazał się obszerny materiał o krakowskim zespole Drive. 

 

Może ktoś zna inne informacje o zespole w postaci artykułów prasowych (choćby krótkich notek) albo wspomnienia muzyków formacji.

Każda informacja o grupie mile widziana!