Piotr Puławski - Po godzinach - Nagrania archiwalne z lat 1968-1969 [Kameleon Records KAMCD 139] (CD)

 
  W marcu tego roku w ofercie wydawnictwa Kameleon Records pojawiła sie płyta CD zawierająca nagrania Piotra Puławskiego z lat 1968-1969, powstałe po jego odejściu z supergrupy Polanie. Po raz kolejny Kameleon Records wydał album wykonawcy z utworami zarejestrowanymi przed ponad półwieczem. Niestety, pośmiertnie.
  O płycie możemy przeczytać na stronie wydawcy:

  Komplet solowych, bluesowo-swingujących nagrań Piotra Puławskiego, zrealizowanych w studio Polskiego Radia po jego odejściu od Polan w latach 1968-1969.
  Puławski zarejestrował wówczas (z towarzyszeniem zespołu Janusza Bogackiego), ponad dwadzieścia zachodnich standardów bluesowych okraszonych polskimi tekstami (tłumaczeniami), autorstwa Macieja Zembatego.
  Perfekcyjna jakość dźwięku, wprost z radiowych taśm matek.
  Zestaw uzupełnia jedyne zachowanie nagranie Grupy Piotra Puławskiego – "Tu gdzie jesteś ty" oraz utrwalony półamatorsko, podczas koncertu formacji The Jagiellons, cover kompozycji Jimiego Hendrixa – "Red House".
  Edycja w klasycznym pudełku z rozkładaną na trzy książeczką, zawierająca m.in. świetne, kolorowe fotografie przedstawiające Artystę.
  25 nagrań, ponad 72 minuty muzyki !!!
  Mus dla wszystkich fanów Polan, polskiego beatu, bluesa i rhythm and bluesa.


CD  Kameleon Records  KAMCD 139   (2025)
PIOTR PUŁAWSKI - PO GODZINACH - NAGRANIA ARCHIWALNE Z LAT 1968-1969

  Spis utworów:
 1. Gruźliczy blues   (2:11)
 2. Po godzinach   (2:00)
 3. Nie wierzę, żeby mnie poznała   (1:57)
 4. Jerry   (2:58)
 5. Kłopoty   (2:33)
 6. Gdy wszystko stracisz, nikt cię nie chce znać   (3:57)
 7. Miasto Nowy Jork   (4:00)
 8. Blues o zapaleniu płuc   (2:44)
 9. Miłość, która nie dba o nic   (2:55)
10. Blues o kryzysie   (1:57)
11. Blues o braku szczęścia   (2:04)
12. Blues o wesołym życiu   (2:42)
13. Cegły w poduszce   (2:59)
14. Blues o czarnych i białych   (3:30)
15. Blues o artretyźmie   (4:15)
16. Mieszczański blues   (1:26)
17. Rolniczy blues   (3:00)
18. Pociąg nr 12   (2:45)
19. Niebezpieczna kobieta   (2:35)
20. Blues o opuszczonym domu   (3:10)
21. Blues o głębokim morzu   (1:53)
22. Blues o powodzi   (3:25)
23. Podły blues   (2:45)
24. Tu gdzie jesteś ty   (2:37)
25. Red House   (3:13)
                       Czas łączny:  70:32


  Źródło:
https://www.kameleonrecords.pl/sklep/piotr-pulawski/po-godzinach/

Jedyny album zespołu Wiatraki wydany na płycie CD przez GAD Records

 
  Od 27.03.2026 r. w sprzedaży znajduje się jedyny album grupy Wiatraki. Nieocenione wydawnictwo GAD Records zrobiło znakomity prezent miłośnikom rodzimego bigbitu, a w szczególności wokalnego talentu Katarzyny Sobczyk i Henryka Fabiana. Oraz tajemniczej Jany Tarnowskiej, ówczesnej żony Ryszarda Poznakowskiego i jednej z sióstr Śmietanówien z tercetu wokalnego Kefirki, której spojrzenie nieodparcie kojarzy mi się z Renee Zellweger...
  Niestety, żywot zespołu był krótki. Na tym przykładzie jasno widać, że Pan Ryszard Poznakowski, przynajmniej na scenie muzycznej, działał bez żadnych sentymentów, opuszczając każdą grupę, z którą był związany. Tylko pozazdrościć asertywności.
  O wydanym albumie na stronie kultowenagrania.pl możemy przeczytać:

  Jedyny album beatowej efemerydy prowadzonej przez Ryszarda Poznakowskiego, a złożonej z byłych muzyków Czerwono-Czarnych. Popowe piosenki, kilka zaskoczeń i gościnny udział Jerzego Miliana na wibrafonie. Nowa edycja CD, wzbogacona o dodatkowe nagrania z kompilacji i sesji radiowych.
  W 1970 roku Ryszard Poznakowski, chwilę wcześniej kierownik muzyczny Trubadurów, powołał do życia nową formację. W Wiatrakach spotkały się dwa… małżeństwa: Katarzyna Sobczyk i Henryk Fabian oraz Jana Tarnowska i Ryszard Poznakowski. Wzmocnieni o perkusistę Ryszarda Gromka rozpoczęli w pierwszych miesiącach 1970 roku intensywną wspinaczkę po szczeblach kariery, pojawiając się bardzo często w programach telewizyjnych i radiowych. Błyskawicznie przystąpili też do nagrania debiutanckiego albumu, który wypełniło dwanaście kompozycji lidera. To pełne uroku, beatowe piosenki, które z powodzeniem mogłyby również znaleźć się chwilę wcześniej w repertuarze Trubadurów. Wśród nich nastrojowe ballady i kilka przebojowych utworów, z "Fistaszkami" na czele. Jest także miejsce na… obszerne solo perkusyjne i solowe popisy Jerzego Miliana na wibrafonie.
  "Wiatraki" powracają na CD w nowej, zremasterowanej edycji, przygotowanej z oryginalnych taśm z archiwum Polskich Nagrań. Podstawowy repertuar płyty uzupełniają nagrania z kompilacji oraz niepublikowane wcześniej sesje radiowe. W książeczce krótka historia zespołu i fotosy. Reedycja ukazuje się w ramach współpracy partnerskiej między GAD Records i Polskimi Nagraniami / Warner Music Poland.


CD  GAD Records  GAD CD 389  (2026)
WIATRAKI - WIATRAKI

    Spis utworów:
 1. Polskie wiatraki
 2. Beskidzkie świątki
 3. Nie zapomnę
 4. Nocą
 5. Przy tobie – bez ciebie
 6. Poznańskie dziewczyny
 7. Chochoły
 8. Wiedzą jedynie zakochani
 9. Tuż obok mnie
10. Zakochamy się któregoś dnia
11. Fistaszki
12. Nie przeglądaj się w jeziorze
  BONUS TRACKS
13. Polskie wiatraki (TV version)
14. Tuż obok mnie (first version)
15. Fistaszki (radio session)
16. Zakochamy się któregoś dnia (radio session)
17. Wiedzą jedynie zakochani (radio session)

  W nagraniu płyty udział wzięli:
Katarzyna Sobczyk – śpiew
Jana Tarnowska – śpiew, instrumenty klawiszowe
Henryk Fabian – śpiew, gitara
Ryszard Poznakowski – pianino, organy, śpiew
Ryszard Gromek – perkusja
  oraz gościnnie
Jerzy Milian – wibrafon
Henryk Zomerski – gitara basowa


  Źródło:
https://kultowenagrania.pl/product/wiatraki-wiatraki-cd/

Albumy "So What" i "Zielona łączka" w ofercie wydawnictwa GAD Records

 

  Od 27 marca 2026 r. w ofercie wydawnictwa GAD Records znajdziemy kolejne dwa albumy grupy No To Co: So What (anglojęzycznej płyty z 1970 r.) i Zielona łączka (z 1971 r.). Na każdej płycie, oprócz nagrań zawartych na wydanych ponad pięćdziesiąt lat temu analogowych albumach, znajdą się nagrania dodatkowe!
  O płytach wydawca pisze tak:


CD  GAD Records  GAD CD 388  (2026)
NO TO CO - SO WHAT

No To Co w wersji anglojęzycznej. Album przeznaczony z myślą o promocji zespołu, wypełniony zaskakującą mieszanką coverów oraz kompozycji znanych z wcześniejszych płyt grupy. Nowa edycja CD, zremasterowana i wzbogacona o niepublikowane nagrania z sesji do filmu „Milion za Laurę”.
W 1970 roku No To Co, posiadające w Polsce ugruntowaną pozycję na bigbitowym rynku, próbowało rozwijać swoją karierę także za granicą. Miał im w tym pomóc nagrany we wrześniu 1970 roku album "So What", traktowany jako reklamowa wizytówka zespołu. Wypełniły go aktualne hity grupy (m.in. "Tak daleko stąd do ciebie" z filmu "Milion za Laurę"), wybór utworów z wcześniejszych polskich płyt grupy oraz kilka nie do końca oczywistych opracowań – w tym blues "See See Rider" oraz interesująca wersja "Gimme Some Lovin’". Całość, zaśpiewana po angielsku, nie pomogła zbytnio w podboju zagranicy, ale z biegiem lat stała się ważnym wydawnictwem, które dla wielu odbiorców – także spoza Polski – było pierwszą okazją do zetknięcia się z twórczością No To Co.
"So What" powraca na płycie CD, zremasterowany z oryginalnych taśm z archiwum Polskich Nagrań. Podstawowy materiał uzupełniają utwory przygotowane do filmu "Milion za Laurę", w oryginalnych, niepublikowanych wcześniej wersjach pochodzących z archiwum Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu. W książeczce szkic na temat zagranicznych podbojów grupy oraz zespół w obiektywie Marka Karewicza. Reedycja ukazuje się w ramach współpracy partnerskiej między GAD Records i Polskimi Nagraniami / Warner Music Poland.

    Spis utworów:
 1. Dark blue water
 2. Marketplace Rooster
 3. So Far Away From You
 4. If You Want Me
 5. See, See Rider
 6. Highland Melodies
 7. Brass Bands
 8. Farmer’s Song
 9. Saturday to Sunday
10. Marinka
11. Gimme Some Lovin’
12. Oh, Baby Jane
   BONUS TRACKS
13. To jest ballada
14. Tak daleko stąd do ciebie
15. Opowiadał wróbel strachom
16. Kolorowe szkiełko
17. Tak daleko stąd do ciebie (instrumental)

  Skład zespołu przy nagrywaniu albumu:
Piotr Janczerski – śpiew
Jerzy Krzemiński – gitara, śpiew
Jerzy Grunwald – gitara, śpiew
Bogdan Borkowski – gitara, banjo, harmonijka ustna, voc
Jan Stefanek – pianino, organy, skrzypce, flet, saksofon altowy
Jerzy Rybiński – gitara basowa, śpiew
Aleksander Kawecki – perkusja



CD  GAD Records  GAD CD 387  (2026)
NO TO CO - ZIELONA ŁĄCZKA

Najbardziej ambitne przedsięwzięcie No To Co w swojej płytowej odsłonie. Album, na którym folkowe inklinacje zespołu zaistniały w najpełniejszej i najbardziej dojrzałej formie. Nowa edycja CD, zremasterowana i wzbogacona o niepublikowane nagrania dodatkowe.
Przygotowywany od początku 1971 nowy program koncertowy No To Co szybko ewoluował w znacznie większy koncept. Nagrana w listopadzie 1971 roku płyta starała się – na ile pozwalała objętość winylowego krążka – zaprezentować zamysł całości. "Zielona łączka" oparta była na ludowych tekstach sięgających wstecz aż do XVII wieku, opracowanych głównie przez Piotra Janczerskiego i Jana Wilczka. Strona muzyczna to przede wszystkim dzieło Jerzego Krzemińskiego, któremu wydatnie w całym procesie pomagał Adam Sławiński. Powstała przekrojowa całość, łącząca akustyczne odcienie psychodelii (piosenka tytułowa), błyskotliwe partie gitar ("A w niedzielę gorzałeczka") i organów Hammonda ("Z tamtej strony jezioreczka") z utworami o bardziej zabawowym pochodzeniu.
"Zielona łączka" powraca na płycie CD, zremasterowana z oryginalnych taśm z archiwum Polskich Nagrań. Oryginalny materiał uzupełnia niepublikowana wcześniej w całości ścieżka dźwiękowa do filmu "Spojrzenie na plakat", będąca nieco wcześniejszą (1968) próbą kompozytorską Jerzego Krzemińskiego i pochodząca z archiwum Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi. W książeczce tekst o powstawaniu całego projektu i zdjęcia z epoki. Reedycja ukazuje się w ramach współpracy partnerskiej między GAD Records i Polskimi Nagraniami / Warner Music Poland.

    Spis utworów:
1. Zielona łączka
2. Hej widział ja zbójników
3. A w niedzielę gorzałeczka
4. Kum i kuma
5. Pijecie, pijecie
6. Ballada o Magdalence
7. Kasia i gąsior
8. Dokąd jedziecie panie Michale?
9. Prosił ci ją
10. Z tamtej strony jezioreczka
11. Alboż mi potrzeba żony
12. Smolidupka
   BONUS TRACKS
13. Spojrzenie na plakat I
14. Spojrzenie na plakat II
15. Spojrzenie na plakat III
16. Spojrzenie na plakat IV
17. Spojrzenie na plakat V
18. Spojrzenie na plakat VI

  Skład zespołu przy nagrywaniu albumu:
Piotr Janczerski – śpiew
Jerzy Krzemiński – gitara, śpiew
Bogdan Borkowski – gitara, banjo, harmonijka ustna, śpiew
Jan Stefanek – pianino, organy, skrzypce, flet, saksofon altowy
Jerzy Rybiński – gitara basowa, śpiew
Aleksander Kawecki – perkusja

Jerzy Grunwald – gitara (13-18) [nagrania bonusowe]


   Źródła:
https://kultowenagrania.pl/product/no-to-co-so-what-cd/
https://kultowenagrania.pl/product/no-to-co-zielona-laczka-cd/

Seweryn Trio i koniec Czerwonych Gitar - przykład prasowej dezinformacji

 
  Dziś przykład prasowej dezinformacji, wydrukowanej w ogólnopolskiej prasie. W 41 numerze tygodnika "Na Przełaj" z 14.10.1973 r. autor niepodpisanej notatki prasowej zatytułowanej "Pożegnanie" stwierdził, że "w ubiegłym miesiącu odbył się w Gdańsku koncert zespołu Seweryn Trio." Dalej napisał, że "w ten sposób zakończyły żywot Czerwone Gitary." 

  Dopiero po sześciu tygodniach, w 47 numerze tego tygodnika z 25.11.1973 r. pojawiła się krótka notatka podpisana (bk) pt. "Zespół Czerwone Gitary istnieje nadal!". Zaczęła się tak: "Nie tylko istnieje w składzie - Dornowski, Krajewski, Skrzypczyk, koncertuje, nagrywa i... w całym komplecie odwiedził ostatnio naszą redakcję."
  Nie było to typowe dementi prasowe, lecz rodzaj "cichego" sprostowania. Widocznie autor pierwszego "strusia dziennikarskiego", bo raczej nie "kaczki", nie chciał przyznać się do błędu wynikłego - jak mi się wydaje - ze swej naiwności.
  

 

  W tej drugiej notatce jest jeszcze jedna ciekawa informacja. Autor podaje, że wśród pięciu piosenek nagranych dla Polskiego Radia w listopadzie 1973 r. znalazł się utwór "Szeptem" (J. Abratowski, J. Korczakowski). Zastanawia mnie, czy to taka sama "prawda", jak ta przekazana w pierwszej notatce o powstaniu grupy Seweryn Trio i końcu Czerwonych Gitar?
  Choć nagranie tego utworu jest wymienione w spisie nagrań radiowych Czerwonych Gitar w 1973 r. ... 


  Źródła:
 Na Przełaj nr 41 (1973-10-14) [Muzykorama]
 Na Przełaj nr 47 (1973-11-25) [Muzykorama]

Utwór "Zdarta płyta" w wykonaniu Dariusza Boniewicza - premiera po półwieczu

  Dziś przedstawiam internetową premierę utworu "Zdarta płyta" w wykonaniu Dariusza Boniewicza. Dodam, że premiera ma miejsce po ponad pół wieku od rejestracji w studiu.
  Utwór został nagrany na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych w studiu Jerzego Kosseli i przy jego dużej pomocy.
  Taśma z utworem była w fatalnym stanie, ale udało się go zgrać i zremasterować przez syna Pana Dariusza.
  Pan Dariusz obdarzył mnie zaufaniem i przysłał mi cyfrowe zgranie piosenki. Dadatkowo przysłał kilka zdjęć ze swojego prywatnego archiwum.
  W miarę swoich możliwości zrobiłem "klip" do tego utworu z nadesłanych zdjęć.
  Piosenki można posłuchać pod adresem:

  https://www.youtube.com/watch?v=ReuBKLhBgIk

  Zapraszam do posłuchania utworu i obejrzenia zdjęć z archiwum Pana Dariusza!

Krokusy (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny powstał w czerwcu 1965 r. we Wrocławiu, przy MDK na ul. Kołłątaja. Grupę tworzyli: Aleksander Mokrzycki - gitara, śpiew; Adam Birnbaum - gitara, organy, śpiew; Krzysztof Birnbaum - gitara basowa, Andrzej Sztrajt - perkusja, lider.  W swoim repertuarze formacja miała bigbitowe transkrypcje muzyki klasycznej, m.in. preludiów Fryderyka Chopina i utworów Jana Sebastiana Bacha. W niektórych utworach grupie towarzyszył kwartet smyczkowy.
  W 1966 r. zespół został laureatem I Młodzieżowego Turnieju Zespołów Muzyki Rytmicznej we Wrocławiu  i zdobywcą pucharu przechodniego ZD ZMS Wrocław-Śródmieście. W 1967 r. otrzymał wyróżnienie na IV Dorocznym Przeglądzie Piosenki i Muzyki w Jeleniej Górze. Formacja koncertowała w NRD i Czechosłowacji. Krokusy w 1968 r. wzięły udział w Wiosennym Przeglądzie Muzyki Rytmicznej Wrocław '68 zorganizowanym w klubie ZMS Piwnica Świdnicka.
  

Krokusy (1967)
od lewej: A. Birnbaum, A. Sztrajt (w głębi), K. Birnbaum, A. Mokrzycki

Krokusy
od lewej: A. Birnbaum, K. Birnbaum

Krokusy
od lewej: K. Birnbaum, A. Mokrzycki

Krokusy
od lewej: A. Birnbaum, K. Birnbaum

Powyższe zdjęcia pochodzą z IV Dorocznego Przeglądu Piosenki i Muzyki w Jeleniej Górze (1967)


Źródła:
  Rock we Wrocławiu (1959-2000) (autor: Bogusław Klimsa) [wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław - 2016 r.]
  informacje przesłane przez Panią Barbarę Birnbaum 
  fotografie nadesłane przez Panią Barbarę Birnbaum 


  W tekście książki jako basista zespołu wymieniony jest Henryk Nieradko. Pani Barbara pisze, że w opisywanym okresie istnienia formacji, Pan Henryk nie grał w grupie Krokusy. Nadesłane zdjęcia to potwierdzają. Dlatego w powyższym biogramie jest stwierdzenie, że na gitarze basowej w zespole grał Pan Krzysztof Birnbaum.

 Oczywiście, każda informacja o zespole w dalszym ciągu mile widziana!

 

Pasaty [wzmianka]

 
  Zespół wokalno-instrumentalny Pasaty (przez jedno "s") powstał w listopadzie 1970 r. przy zabrzańskiej Spółdzielni Inwalidów "Postęp". Grupę założył, powracający z wojska, wokalista Stefan Kotapka, na bazie zabrzańskiej formacji Rhythm Redivivus. Zespół tworzyli: S. Kotapka (eks Passaty) - śpiew; Franciszek Piróg - gitara; Czesław Zieliński - gitara basowa; Zdzisław Żbikowski - organy; Ryszard Bentkowski - perkusja (czterej ostatni - eks Rhythm Redivivus). Grupa zadebiutowała w styczniu 1971 r. w "Rytmach Katowic", gdzie wykonała piosenki autorstwa Z. Żbikowskiego: "Tym, co zostali wśród pół" i "Czarny skarb". Formacja wkrótce dokonała nagrań radiowych. We wrześniu 1972 r. zespół umieścił w czołowej "30" Młodzieżowej Listy Przebojów swoje dwie piosenki: "Białe kruki" i "Gasnący blask płomienia". W tym samym 1972 r. F. Piróga i R. Bentkowskiego zastąpili: Rafał Kawalec - gitara i Benedykt Musioł - perkusja. Grupa rozwiązała się w lipcu 1974 r. po koncertach w NRD.


 NAGRANIA RADIOWE:

1971: 
Kwiaty jak motyle, Wstaje dzień, Impresje zabrzańskie, Gasnący blask płomienia;

1972: 
Białe kruki


Źródła:
"Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - ROCK 'N' ROLL 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając
 Informacje od Pana Zbigniewa Żbikowskiego zawarte w komentarzu pod biogramem zespołu Passaty
 Materiały nadesłane przez Pana Zbigniewa Żbikowskiego


Biogram tyskiego zespołu Passaty został uzupełniony i zaktualizowany 22.12.2025 r.

 https://polskibigbitinietylko.blogspot.com/2011/10/passaty.html

 

Entuzjaści

 
  Zespół wokalno-instrumentalny Entuzjaści powstał w 1964 r. przy Domu Dziecka na ul. Pawilońskiej w Łodzi. Założycielami grupy byli: Tadeusz Perek - gitara i Paweł Strycharski - perkusja, śpiew, a dołączyli do nich: Paweł Gonsiorowski - gitara basowa i Bolesław Majtczak - gitara, śpiew.
  W 1965 r. muzycy przenieśli się do Młodzieżowego Domu Kultury im. J. Tuwima, gdzie instruktorem był Leopold Zwierzchowski. Wtedy zespół wybrał swoją nazwę, która powstała od Klubu Entuzjastów, mieszczącego się na parterze MDK, gdzie odbywały się zabawy taneczne. Na początku Entuzjaści grali wyłącznie muzykę instrumentalną popularnych wówczas grup The Shadows i The Ventures. Później P. Strycharski i B. Majtczak zaczęli również śpiewać, co pozwoliło poszerzyć repertuar. Po pewnym czasie do formacji dołączyła młodziutka wokalistka - Bogumiła Pawłowska, która została ich solistką. W latach 1967-69 w zespole nie występował T. Perek, odbywający w tym czasie zasadniczą służbę wojskową. W 1969 r. Entuzjaści zdobyli wyróżnienie na V Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Amatorskich. Najprawdopodobniej w roku następnym, ze względu na wiek, Entuzjaści musieli odejść z Młodzieżowego Domu Kultury i ich współpraca z B. Pawłowską zakończyła się. Wokalistka zaczęła śpiewać w grupie Tukany.
  W tym czasie muzycy Entuzjastów zatrudnili się w Przedsiębiorstwie Spedycji Krajowej (PSK), gdzie udostępniono zespołowi salę do prób i objęto grupę swoim patronatem. Opiekunem zespołu z ramienia firmy  był p. Walczak (imię nieznane) - Przewodniczący Rady Zakładowej, a w późniejszym czasie Wiesława Kowalska. Wtedy do formacji dołączył piąty muzyk: Tadeusz Andrzejczak - pianino, instrumenty klawiszowe oraz chórek złożony z trójki dziewcząt o imionach: Adela, Teresa i Lucyna.
  W latach 1971-1974 Entuzjaści występowali w Domu Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w Łodzi przy ulicy Zawilcowej. Ze względu na nieobyczajne zachowanie młodzieży ówczesny Prezydent Łodzi zakazał zabaw tanecznych w tym miejscu. Zespół reprezentował PSK na różnych uroczystościach organizowanych przez miasto, a okazjonalnie grał w klubach. Grupa brała udział w konkursach zespołów amatorskich i grała na imprezach organizowanych przez ZMS - np. Bal Karnawałowy tzw. Bal Gałganiarzy w 1975 r w Piławkach.
  Po pewnym czasie P. Gonsiorowski zmienił pracę i odszedł z zespołu, a na gitarze basowej zaczął grać T. Perek. Okazjonalnie z grupą występował Andrzej Laskowski - akordeon.
  W latach osiemdziesiątych, szczególnie po zniesieniu restrykcji stanu wojennego, formacja grała rzadziej. Entuzjaści do zakończenia działalności reprezentowali PSK, a także występowali na imprezach prywatnych. Zespół zakończył działalność ok. 1990 r., gdy zmarł perkusista grupy - P. Strycharski.
  Obecnie Tadeusz Perek jest jedynym żyjącym członkiem formacji.

  Biogram zespołu Entuzjaści powstał na podstawie wspomnień Pana Tadeusza Perka.
  Opowieści Pana Tadeusza Perka wysłuchała i biogram zredagowała Jego córka - Pani Joanna Pokora z domu Perek.

Entuzjaści (zdjęcie z czasów MDK)  
od lewej: B. Majtczak, T. Perek, P. Gonsiorowski, P. Strycharski

Tadeusz Perek (zdjęcie z czasów MDK)

Entuzjaści (zdjęcie z czasów PSK) 
od lewej na górze: T. Perek, p. Walczak, T. Andrzejczak, B. Majtczak, P. Gonsiorowski, P. Strycharski
od lewej na dole: chórek  - Adela, Teresa, NN, Lucyna oraz mama Pani Joanny

Entuzjaści (zdjęcie z czasów PSK)
od lewej na górze: T. Perek, p. Walczak, T. Andrzejczak,  P. Gonsiorowski
od lewej na dole: Teresa, Adela, Lucyna i Paweł Strycharski

Entuzjaści (zdjęcie z czasów PSK)
od lewej: B. Majtczak, P. Gonsiorowski oraz chórek: Adela, Teresa i Lucyna
reszta muzyków zasłonięta

Entuzjaści (Bal Gałganiarzy - Piławki, 1975 r.)

 Powyższe zdjęcia pochodzą z archiwum Pana Tadeusza Perka.
 Fotografie nadesłała Pani Joanna Pokora.

Dziękuję Panu Tadeuszowi i Pani Joannie za powyższy biogram i pozytywne podejście!

Polska młodzież śpiewa polskie piosenki 3 (Machina MACH 3-99) [CD]

 
CD  Machina  MACH 3-99  (1999)
[RÓŻNI WYKONAWCY] POLSKA MŁODZIEŻ ŚPIEWA POLSKIE PIOSENKI 3

    Spis utworów:
 1. Piersi & Kazik Staszewski - Jedziemy autostopem   (2:55)
 2. Lizar - Najpiękniejsza w klasie   (4:58)
 3. IMTM - Oni zaraz przyjdą   (3:57)
 4. Kobranocka - Kombinat   (2:33)
 5. Quo Vadis - Ta ostatnia niedziela   (4:45)
 6. Big Cyc - Impreza w Klubie Harcerza   (2:44)
 7. Piersi & Artur Gadowski - Nikt na świecie nie wie   (2:53)
 8. Soyka Trio + - Wychowanie   (3:37)
 9. Transmisja - Menago   (3:48)
10. Królowie Życia - Nie ma zysku   (4:03)
11. Homo Twist - Bema pamięci żałobny rapsod   (9:12)
12. [Unknown Artist] Reklama sponsora


   Źródło:
https://www.discogs.com/release/992966-Various-Polska-Młodzież-Śpiewa-Polskie-Piosenki-3

  Nie pamiętam wszystkich płyt dołączanych do miesięcznika MACHINA, ale - jak się wydaje - była to kontynuacja dwóch płyt z serii Polska młodzież śpiewa zagraniczne piosenki.
  Co prawda, brak tu wykonawców ery bigbitu, ale warto wspomnieć, że w trzydzieści lat po szczycie popularności tej muzyki, muzycy kolejnych generacji wykonują tamte wspaniałe przeboje.

Twissty w czekoladzie czyli rżnij Walenty (Machina 006) [CD]

 
CD  Machina  006  (1998)
[RÓŻNI WYKONAWCY] TWISSTY W CZEKOLADZIE CZYLI RŻNIJ WALENTY

    Spis utworów:
 1. Filipinki - Wala Twist
 2. Czerwone Gitary - Moda i miłość
 3. Breakout - Poszłabym za Tobą
 4. Filipinki - Mr. Wonderful
 5. Piotr Szczepanik - Kochać
 6. Kasia Sobczyk i Czerwono-Czarni - Nie bądź taki szybki Bill
 7. Czesław Niemen - Wspomnienie
 8. Karin Stanek - Chłopak z gitarą
 9. Kasia Sobczyk i Czerwono-Czarni - Trzynastego
10. Marek Grechuta - Nie dokazuj
11. Maryla Rodowicz - Małgośka
12. Skaldowie - Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał
13. Trubadurzy - Cóż wiemy o miłości
14. [Unknown Artist] Alpen Gold (Reklama sponsora)


  Źródło:
https://www.discogs.com/release/5808330-Various-Twissty-W-Czekoladzie-Czyli-Rżnij-Walenty