Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku [dokument książkowy]

Łódzka scena młodzieżowa. Lata 60. i 70. XX wieku, autor: Dariusz Postolski (wyd. Księży Młyn Dom Wydawniczy - Łódź, 2019 r.)

 Ze zdziwieniem, ale i radością, dostrzegłem wśród oferty nowych książek wymienioną w tytule. Uradowany tym faktem, wkrótce po otrzymaniu wynagrodzenia zamówiłem tą pozycję, zachęcony opisem wydawcy:

  "Łódź jest wyjątkowym miejscem, w którym tworzyli znakomici muzycy. To tu w latach 60. i 70. powstało wiele kultowych zespołów. Prawie każda z późniejszych gwiazd rozpoczynała karierę w zespołach młodzieżowych. W zespole ABC śpiewał brat Michaja Burano – Kola Roni Kwiek. W 1962 roku w Łodzi wystąpił, pierwszy raz grając na perkusji w zespole z Tomaszowa Mazowieckiego, późniejszy znany piosenkarz Bogusław Mec. To dla niego przepiękną liryczną piosenkę Jej portret skomponował jeden z łódzkich muzyków Marian Siejka. W Łodzi uczyli się i grali: Marek Jackowski (jeden z twórców Maanamu), Zbyszek Frankowski (Rytmy, Śliwki, Vox Gentis, Quorum i The Bootels). Właśnie Frankowski wspólnie z Jackowskim stworzyli genialny duet gitarzystów Vox Gentis, który robił furorę na wielu estradach i zachwycił swoim niezwykłym występem w Piwnicy pod Baranami gwiazdę polskiej sceny Ewę Demarczyk.
  Z Łodzi pochodzą: Alicja Majewska, Andrzej Nebeski, Maciek Czaj, późniejsi świetni aktorzy: Jerzy Braszka i Krzysztof Majchrzak. To w łódzkich zespołach młodzieżowych: Dziwne Rzeczy, Ab Ovo i Grupa „R” szlifowali swój talent znakomici śpiewacy operowi europejskich scen: prof. Włodzimierz Zalewski, Kazimierz Kowalski, Jerzy Wolniak i Janusz Marciniak. To z Łodzi pochodzi saksofonista Kajtek Wojciechowski, który współpracował potem ze słynną ABBĄ. „Łódzkim” muzykiem jest także Peter Bart, czyli Piotr Bartczak, skrzypek nagrywający między innymi z Black Sabbath. W mieście nad Łódką powstały takie znane zespoły, jak: No To Co, Trubadurzy, Cykady, Ad Astra, Dziwne Rzeczy czy Pro Contra.
  Ta niezwykła książka zawiera historie ponad 80 łódzkich zespołów i mnóstwo unikatowych zdjęć pokazujących ciekawe, choć już odległe czasy."

  Mając tą książkę w rękach mogę pokusić się o kilka zdań. Autor, Pan Dariusz Postolski, wykonał wręcz tytaniczną pracę przy swojej książce. Opisał w niej 86 zespołów działających w Łodzi w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Niektóre opisy są kilkustronicowe, a niektóre to tylko zaznaczenie faktu istnienia formacji, bez podania jakichkolwiek konkretów (np. Pięciolinie, Płomienie, Szamani). Szkoda, że w książce opisane są tylko zespoły, a nie ma sylwetek solistów. Może autor pokusi się o takie uzupełnienie? Mnie osobiście brakuje także spisu nagrań radiowych opisywanych wykonawców. Inna rzecz, że trudno od radiowych archiwistów uzyskać taki spis, co sam kiedyś miałem okazję doświadczyć...
  Gorąco polecam zakup tej książki każdemu miłośnikowi polskiego bigbitu!

No To Co - Grająca szafa [Kameleon Records KAM CD 56] (CD)

No To Co - Grająca szafa [Nagrania archiwalne z lat 1967-1968] [Kameleon Records KAM CD 56] (CD)

 Niedawno firma fonograficzna Kameleon Records wydała trzecia płytę CD grupy No To Co. Jest to - katalogowo - pierwsza z planowanych sześciu płyt kompaktowych zespołu. Wielka to gratka dla fanów grupy i miłośników polskiego bigbitu.

Na stronie wydawcy możemy m.in. przeczytać:

  Płyta stanowi pierwszą część z przygotowywanej serii 6 CD, zawierającej – w ogromnej większości – nigdy niewydane nagrania (radiowe, telewizyjne, filmowe, zagraniczne, koncertowe, prywatne) zespołu No To Co, zrealizowane w latach 1967-1976. Przedstawiony CD to zbiór w 95 % nigdy niepublikowanych: radiowych, telewizyjnych i koncertowych nagrań zespołu No To Co z lat 1967-1968. Płyta zawiera 29 nagrań, ponad 79 minut muzyki.
  W zestawie zawarte są:
 - radiowe wersje wielkich hitów zespołu: "Gwiazdka z nieba", "Gdy chciałem być żołnierzem", "Te opolskie dziouchy", "Ptaki pola lasy" i wiele, wiele innych
 - nagrania które nie miały swoich płytowych odpowiedników: "Grająca szafa", "Droga bez celu", "Patrzajta ludziska"…
 - kompletnie nieznane, unikatowe utwory: "Kobieta już nie jest aniołem", "Mój podpis znajdziesz w pamiętniku", "Kogut z kokoszą"
 - koncertowe wersje klasyków: "Po ten kwiat czerwony", "Wiązanka góralska", "Te opolskie dziouchy"…
Wszystkie utwory zostały zremasterowane z oryginalnych taśm matek oraz w przypadku ich zaginięcia, najlepiej zachowanych kopii.
Płytę CD uzupełnia 16-stronicowa, kolorowa książeczka, zawierająca mnóstwo unikatowych, znakomitej jakości zdjęć.
Wydawnictwo przygotowane pod patronatem i przy współpracy z byłym leaderem zespołu – Jerzym Krzemińskim.

    Spis utworów:
 1. Gdy chciałem być żołnierzem (wersja radiowa)   (2'09)
 2. Kocham swoje miasto (wersja radiowa 1)    (2'58)
 3. Grająca szafa   (3'15)
 4. Gwiazdka z nieba (wersja radiowa)   (2'58)
 5. Alleluja (wersja radiowa)   (1'52)
 6. Tańcowała Magdalena (wersja radiowa)   (6'24)
 7. Z tamtej strony lądu (wersja radiowa)   (1'30)
 8. Droga bez celu   (2'36)
 9. Zabawa w naszym mieście (wersja radiowa)   (2'17)
10. Kogut z kokoszą   (1'29)
11. Kocham swoje miasto (wersja radiowa 2)   (2'58)
12. Wiązanka góralska (wersja radiowa)   (3'18)
13. Inne kwiaty (wersja radiowa)   (2'37)
14. Te opolskie dziouchy (wersja radiowa)   (1'52)
15. Krowi dzwonek (wersja radiowa)   (1'54)
16. Franek lodziarz (wersja radiowa)   (2'12)
17. Świeci się Warszawa (wersja radiowa)   (4'11)
18. Ptaki, pola, lasy (wersja radiowa)   (2'15)
19. Motyw instrumentalny z programu "Kobieta już nie jest aniołem" (2'31)
20. Patrzajta ludziska   (2'47)
21. Defilady (wersja radiowa)   (2'35)
22. Z soboty na niedzielę (wersja radiowa)   (3'02)
23. Gdy chciałem być żołnierzem (Opole 1968)   (2'06)
24. Te opolskie dziouchy (Opole 1968)   (1'59)
25. Gwiazdka z nieba (Opole 1968)   (2'41)
26. Po ten kwiat czerwony (Opole 1968)   (3'32)
27. Wiązanka góralska (Sopot 1968)   (3'34)
28. Z tamtej strony lądu (Sopot 1968)   (1'36)
29. Mój podpis znajdziesz w pamiętniku   (3'28)


  Od siebie dodam, ze - choć powoli - Kameleon Records wydaje, w znakomitej większości, niepublikowane wcześniej nagrania zespołu No To Co, zachowane w radiowych, telewizyjnych i prywatnych archiwach. Takie podejście wydawcy cieszy wszystkich fanów zespołu, miłośników bigbitu i polskiej muzyki.
  Mnie osobiście cieszy wydanie tego zestawu na płycie CD, a nie - jak to robi często ten wydawca - na trzeszczącym winylu. A wydawało się, że ten nośnik odszedł do lamusa, gdzie jego miejsce. I żal, że Kameleon Records wydaje wiele tytułów wyłącznie na płycie analogowej, bez ich odpowiedników w wersji cyfrowej.
 Szkoda także, że takiej serii - najprawdopodobniej - nie doczekają się Czerwone Gitary...

Błękitne Pończochy [wzmianka]

  Późną jesienią 1963 r., w ramach zespołu Niebiesko-Czarni, Czesław Niemen utworzył towarzyszący mu tercet wokalny Błękitne Pończochy, wzorowany na amerykańskich żeńskich grupach wokalnych. Grupę początkowo tworzyły: Maria Dziecielska (eks PZPiT Mazowsze), Anita Mrajska (eks ork. Z. Wicharego) i Adriana Rusowicz. Pierwszą piosenką, w której wokalistki towarzyszyły Cz. Niemenowi był utwór "Locomotion". Chórek w grudniu 1963 r. pozostał w kraju i nie występował z Cz. Niemenem i Niebiesko-Czarnymi w czasie koncertów w paryskiej "Olimpii". Błękitne Pończochy wystąpiły w epizodzie filmu "Dwa żebra Adama" (reż. Janusz Morgenstern, prem. 24.01.1964). Skład tria się zmieniał. W późniejszym okresie A. Rusowicz towarzyszyły: Katarzyna Wasilewska oraz wymiennie Urszula Dziecielska i Maria Wit. Błękitne Pończochy istniały do sierpnia 1965 r.

Źródła:
  Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock'n'Roll 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (Wyd. Rock-Serwis, Kraków - 1995 r.)
 Mocne uderzenie - Niebiesko-Czarni - autor Marek Gaszyński (wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa - 2008 r.)

Dyliżans (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Dyliżans powstał na przełomie lat 1972/1973 z inicjatywy Kazimierza Szemiotha i Sławomira Żaka. Pomysł założenia grupy wyszedł od K. Szemiotha, znanego autora tekstów, zarazem świetnego rysownika i malarza. Napisał on wiersz pt. "Dyliżans", a S. Żak skomponował do niego muzykę. Powstała w ten sposób piosenka, która stała się "wizytówką" zespołu. Od niej formacja zaczynała każdy występ publiczny, a tytuł utworu dał zespołowi nazwę. 
 Pierwszy skład  Dyliżansu, który dał się poznać szerzej w "Telewizyjnym Ekranie Młodych", "Studio 13" i w programie "Piosenka dla ciebie" rozpadł się w 1974 r. Z pierwotnego składu pozostało dwóch muzyków: Mirosław Kuszakowski - gitara basowa oraz Witold Małecki - gitara dwunastostrunowa, flet, harmonijka ustna, kierownik zespołu. W tym samym roku dołączyli do nich nowi muzycy: Bogusław Teper (z grupy bluesowej) - śpiew; Andrzej Wójcik (eks zesp. Stana Borysa) - perkusja oraz Jacek Pogorzelski (eks Janczary) - gitara.
  Dyliżans grał muzykę folk i pop. Repertuar formacji oparty był na kompozycjach S. Żaka z tekstami K. Szemiotha. Piosenki komponowali także  wszyscy członkowie grupy, choć najwięcej B. Teper i W. Małecki. Zespół współpracował także z innymi autorami tekstów (Bogdan Olewicz, Tadeusz Bielski i Maria Lerman).
  Grupa nagrała kilka piosenek dla Polskiego Radia. Dorobek fonograficzny formacji to tylko dwie "pocztówki dźwiękowe" wydane przez Ruch.

Dyliżans (zdjęcie Lech Kadlec)

NAGRANIA PŁYTOWE:

PD R0094-II  PWP Ruch
Jeden dzień, który wszystko odmieni / Przeholowałaś już

PD R0066-II PWP Ruch
Dyliżans rusza w drogę

  Źródła:
Synkopa - Klub Miłośników Piosenki nr 46 (1975) (autor tekstu i zdjęcia - Lech Kadlec)
http://kppg.waw.pl/Strona%202019/person.php [kppg#:2446] [Dyliżans]

Polanie - Przyjdzie kiedyś taki dzień (2CD)

Polanie - Przyjdzie kiedyś taki dzień [Nagrania archiwalne z lat 1965-1968] [Kameleon Records KAMCD 68] (2CD)

  Na jutro (7 stycznia 2020 r.) nieoceniona firma fonograficzna Kameleon Records zapowiada rozpoczęcie sprzedaży dwupłytowego albumu (na CD!) z niepublikowanymi dotychczas radiowymi, koncertowymi i płytowymi (dwie "czwórki" Veritonu) nagraniami pierwszej polskiej supergrupy Polanie. Jest to pierwszy z dwóch albumów prezentujących fonograficzne dokonania Polan. A "drugi" album jest dostępny w sprzedaży już od dwóch lat...

  A oto jak reklamuje płytę wydawnictwo:
  Dwupłytowy album prezentuje zestaw radiowych, koncertowych i płytowych (czwórki) nagrań pierwszej polskiej supergrupy – Polanie.
  Pierwszy CD jest pierwszą częścią kolekcji zbierającej komplet odnalezionych: radiowych, telewizyjnych i koncertowych, jednym słowem niepublikowanych nagrań zespołu z lat 1965-1968.
  Wszystkie utwory na CD1 są publikowane po raz pierwszy na jakimkolwiek nośniku - 29 nagrań, w sumie ponad 79 minut muzyki.
  Album portretuje Polan głównie w pierwszym okresie ich działalności (1965-1966), kiedy zespół grywał przeważnie (własne i cudze) tematy instrumentalne. Na dysku jest masa coverów jazzowych i beatowych klasyków z tamtego okresu: "The House Of The Rising Sun", "Shazam", "Tea For Two", "Yakety Sax", "Watermelon Man" oraz oryginalne kompozycje zespołu – "Twist lalek", "Słodko i namiętnie", "Kuźnia", "Kan-Kan". W zestawie są także radiowe wersje utworów znanych z dwóch pierwszych czwórek zespołu – "Mój przyjaciel cień", "Fiński nóż", "Orneta", "Nonio" oraz kilka późniejszych nagrań (z lat 1966-1967) prezentujących Polan już w zdecydowanie rhythm'n’bluesowym odcieniu: "I’m Crying", "I Feel Good", "Comin’ Home Baby". Na płycie są trzy unikatowe nagrania koncertowe: "Can-Can" (z epoki) oraz "Nie wiem sam" i "Dlaczego tak mnie traktujesz" (dokumentujące dwie reaktywacje zespołu z lat 1996-2009) oraz jedno (świeżo odnalezione) nagranie zespołu Nowi Polanie: "Wade In The Water" – cover tematu wykonywanego m.in. przez Graham Bond Organization
  Uzupełnieniem pierwszego albumu jest drugi dysk z kompletem nagrań z dwóch czwórek wydanych oryginalnie przez Veriton w 1965 r.
  Materiał w znakomitej większości jest zremasterowany z taśm matek oraz w przypadku ich zaginięcia, bądź zniszczenia z najlepiej zachowanych kopii! Niezwykle starannie i pieczołowicie odrestaurowane brzmienie – bez nadmiernej kompresji i przesadnego odszumiania
  Wspaniałym uzupełnieniem obu płyt jest dwudziestostronicowa kolorowa książeczka zawierająca mnóstwo unikatowych fotografii, w tym pełną grafikę (przody i tyły) obywdu "czwórek" z 1965 r., prezentowanych na CD2 zestawu.

CD KAMCD 68 Kameleon Records (2020) (2CD)
POLANIE - PRZYJDZIE KIEDYŚ TAKI DZIEŃ
Spis utworów
 1. Prezentacja zespołu   (0'09)
 2. Fiński nóż (wersja radiowa)   (2'51)
 3. Mój przyjaciel cień (wersja radiowa)   (2'57)
 4. Twist lalek   (2'07)
 5. Letkis (wersja 1)   (2'24)
 6. Niedziela na wsi (wersja radiowa)   (2'19)
 7. Nonio (wersja radiowa)   (3'48)
 8. Shazam   (2'05)
 9. The House Of The Rising Sun   (3'47)
10. Kan-Kan   (2'04)
11. Stompin' At The Savoy   (2'49)
12. Yakety Sax   (1'45)
13. Tea For Two   (2'26)
14. Orneta (wersja radiowa)   (2'07)
15. Jalousie 'Tango Tzigane'   (3'17)
16. Can Can   (2'05)
17. Kuźnia   (3'27)
18. Watermelon Man   (2'13)
19. Słodko i namiętnie   (4'46)
20. Letkis (wersja 2)   (2'34)
21. Can't You See That She's Mine   (3'33)
22. I'm Crying (wersja radiowa)   (2'46)
23. I Feel Good   (2'31)
24. I Got A Woman   (3'05)
25. Comin' Home Baby   (2'56)
26. Wade In The Water   (2'49)
27. Can Can (live 1965)   (2'02)
28. Nie wiem sam (live 1996)   (2'59)
29. Dlaczego tak mnie traktujesz (live 2009)   (3'38)
30. Niedziela na wsi (wersja EP)   (2'22)
31. Fiński nóż (wersja EP)   (2'50)
32. Mój kolega   (1'57)
33. Orneta (wersja EP)   (2'04)
34. Przyjdzie kiedyś taki dzień   (3'04)
35. Mój przyjaciel cień (wersja EP)   (2'38)
36. Już nie czekaj   (2'38)
37. Nonio (wersja EP)   (3'19)

Big Beat Combo [wzmianka]

  Zespół wokalno-instrumentalny Big Beat Combo powstał w 1961 r. w Świebodzinie na bazie szkolnej orkiestry Syrena. W skład grupy weszli: Marek Tucholski – saksofon, klarnet, fortepian; Henryk Klim – instrumenty klawiszowe; Józef Lenkajtis – perkusja i Stanisław Dajczak – gitara, banjo, kontrabas. Formacja wykonywała wówczas utwory nadawane przez Radio Luxembourg, z repertuaru takich wykonawców jak: Fats Domino, Chuck Berry, Elvis Presley, Bill Haley. Podczas letnich pobytów w Sopocie członkowie zespołu podpatrywali innych pionierów polskiego big beatu w czasie letnich Non Stopów. Zdecydowali się włączyć do swego repertuaru utwory Niebiesko-Czarnych: „Stary niedźwiedź mocno śpi”; „Mamo nasza Mamo”; „Kałakolczyk”. Po powrocie z Sopotu, na bazie utworu „Let’s Twist Again”, muzycy uczyli innych tańczyć twista. Big Beat Combo było pionierem muzyki bigbeatowej w powiecie świebodzińskim i województwie zielonogórskim. Formacja stała się wizytówką szkoły, a zespołem zainteresowało się Polskie Radio Zielona Góra, gdzie grupa miała nagrania i wywiady. W 1963 r., po zdaniu matury, muzycy zakończyli działalność formacji i rozpoczęli kariery w innych zespołach. W tym roku S. Dajczak wyjechał do Poznania, gdzie zaczął grać na gitarze basowej w poznańskiej grupie Meteory w klubie studenckim „Agora”.

Big Beat Combo (1961)

Dla ułatwienia identyfikacji Pan Stanisław opisał poszczególnych członków grupy: 1 - Stanisław Dajczak, 2 - Marek Tucholski, 3 - Waldemar Miszczyński, 4 - Zygfryd Bejenko, 5 - Józef Lenkajtis


Źródło:
Wspomnienia Pana Stanisława Dajczaka 
Zdjęcie z archiwum Pana Stanisława Dajczaka 

 

Uzupełnienie z dnia 21.01.2022 r.

Pan Stanisław Dajczak  przysłał link do artykułu - Jego rozmowy o zespole Big Beat Combo i muzyce bigbitowej w Świebodzinie, gdzie zamieszczono zdjęcie szkolnej orkiestry Syrena:

https://swiebodzin.naszemiasto.pl/to-byli-swiebodzinscy-pionierzy-big-beatu-czyli-lokalne/ar/c13-8458677?fbclid=IwAR10Z-8bBkGjFbr0ALR8aQyr6qC490wgOAtbxKOwI1ETxzusS9y3_SiCido

Pechowcy

  Zespół wokalno-instrumentalny Pechowcy powstał we wrześniu 1964 r. przy Domu Kolejarza w Poznaniu. Początkowo występował jako kwartet gitarowy w składzie: Janusz Wasio - gitara; Roman Burchacki – gitara; Zbigniew Rejek - gitara basowa i Grzegorz Zerbst – perkusja. Grupa grała głównie utwory zespołów The Shadows i The Ventures. Wiosną 1965 r. formację zasilił wokalista Wojciech Meller i repertuar grupy stał się już typowo rockowy. Na początku 1966 r. Janusza Wasio zmienił gitarzysta Stanisław Kaczmarek. Zespół grał w klubach studenckich - m.in. “Pod Maskami” i “Nurt” oraz klubach młodzieżowych Poznania. Dzięki menedżerowi grupy - Adamowi Grochulskiemu, który aktywnie działał i promował Pechowców, zespół rozpoczął współpracę z Estradą Poznańską, grając w większości miast Wielkopolski. Formacja zanotowała występy jako support  na jednej z tras Czerwonych Gitar. Grupa kilkakrotnie wystąpiła w poznańskiej TV i radio, W 1966 r. była laureatem ogólnopolskiego przeglądu zespołów mocnego uderzenia w Świnoujściu. We wrześniu 1966 r. odbyły się dwa duże koncerty w kinie “Grunwald”. Pechowcy również zawitali do stolicy naszego kraju, gdzie mieli bardzo udane występy w “Stodole”, “Mospanie” i amfiteatrze na Powiślu. Ze względu na podjęcie studiów przez część muzyków zespołu, Pechowcy latem 1967 r. zakończyli działalność.
  Na bazie zespołu powstała nowa grupa Ex Aequo, której członkami byli między innymi: Roman Burchacki, Wojciech Meller oraz Adam Grochulski.

Pechowcy
 od lewej: Zbigniew  Rejek, Janusz Wasio, Grzegorz Zerbst i Roman Burchacki

Pechowcy
od lewej: Janusz Wasio,  Wojciech Meller, Roman Burchacki, Grzegorz Zerbst i Zbigniew  Rejek

Plakat

Wycinek prasowy

Żródło:
            informacje, zdjęcia oraz skany plakatu i wycinka prasowego przekazał Pan Roman Burchacki
 Wielkie dzięki Panie Romanie! 
Bardzo dziękuję także Panu Zbigniewowi Rothowi, który dotarł do Pana Romana i dzięki temu możemy przeczytać biogram zespołu Pechowcy!

   

  Pan Roman Burchacki zamieścił zachowany krótki fragment koncertu zespołu: https://youtu.be/YQoZlcb5YvM
  Jest to koncert w kinie Grunwald w składzie: Wojciech Meller - śpiew, Grzegorz Zerbst - perkusja, Roman Burchacki - gitara, Stanisław Kaczmarek - gitara i Zbigniew Rejek - gitara basowa (niestety, nie jest przedstawiony na zdjęciu ilustrującym muzykę).

[Różni wykonawcy] – Ze szpulowca bigbitowca [GAD Records GAD CD 108] (CD)

[Różni wykonawcy] – Ze szpulowca bigbitowca [GAD Records GAD CD 108] (CD)

  W końcu października 2019 r. wytwórnia GAD Records wydała płytę z zapomnianymi dzisiaj nagraniami pionierów polskiego big beatu. Bardzo ciekawa kompilacja, niezbędna  w fonotece każdego prawdziwego miłośnika polskiej muzyki młodzieżowej lat sześćdziesiątych. A oto co o opisywanej płycie pisze wydawca na swej stronie internetowej:

  "Od 2013 roku na antenie Programu Trzeciego Polskiego Radia Michał Owczarek prezentuje co tydzień nagrania, o których cały świat zapomniał – częstokroć łącznie z ich wykonawcami! Przemierzając radiowe i prywatne archiwa, odkrywa dla słuchacza świat początków rocka w Polsce. A działo się tu o wiele więcej, niż mogłyby sugerować oficjalne, wówczas wydane płyty.
  „Ze szpulowca bigbitowca” to kompilacja powstała na bazie radiowej audycji. Zebrane z pierwszy trzech lat działalności utwory prezentują bigbit nieznany. Czasami brudny, garażowy i agresywny niczym amerykańskie podziemie z tego okresu, czasami ułożony i subtelny jak nagrania The Shadows. Obok zespołów, które zyskały wówczas ogólnopolską popularność (Passaty, Szwagry czy Nastolatki z Aleksandrem Nowackim), znalazły się tutaj utwory wykonawców całkowicie zapomnianych (Czarodzieje, Ekonomiści, Pięć Smutnych Spojrzeń). To również pokazanie, że nie tylko w Warszawie czy w Trójmieście powstawały najciekawsze zespoły w tamtych czasach. Tarnowska Leliwa, szczecińskie Neptuny czy lubelskie Minstrele potwierdzają, że w Polsce naprawdę grało trzysta tysięcy gitar. Wiele z nich – bardzo ciekawie.
  Wszystkie nagrania, jakie trafiły na kompilację „Ze szpulowca bigbitowca” zostały zremasterowane z najlepszych dostępnych źródeł. Materiał ukazuje się na płycie CD, wzbogacone o obszerną książeczkę, w której znalazło się słowo wstępne Wojciecha Manna, obszerny tekst Michała Owczarka o każdym z nagrań oraz unikatowe zdjęcia."

[Różni wykonawcy] – Ze szpulowca bigbitowca [GAD Records GAD CD 108] (CD) (2019)
Czarodzieje – Zaproszenie do tańca /  Bardowie – Rudy pies / Lancety – Śmiej się / Regenci – Mało jest czasu / Passaty – Zbyteczny trud / Pięć Smutnych Spojrzeń – Improwizacja spokojnego brzmienia / Leliwa – Listopad / Neptuny – Zabawa w Gliwicach / Czarne Golfy – Podrywacze (alternatywny podkład instrumentalny) / Minstrele – Kudłaci przyjaciele / Nastolatki – I znowu wokół szary dzień / Kon-Tiki – Pożegnanie z wakacjami / Varsovie – Pierwszy raz / Diamenty– Ciuchcia do Radzymina / Szwagry – Babunia / Czarne Koty – Temat (Peter Gunn) / Ekonomiści – Chuligani

   Źródło:
 https://gadrecords.pl/portfolio/va-ze-szpulowca-bigbitowca-cd/

Wiatraki

  Zespół wokalno-instrumentalny Wiatraki powstał na przełomie 1969/1970 z inicjatywy Ryszarda Poznakowskiego (eks Trubadurzy). W składzie grupy znaleźli się: Katarzyna Sobczyk (eks The Samuels, Czerwono-Czarni) - śpiew; Jana Tarnowska (eks Kefirki) - śpiew, basetla;  Henryk Fabian (eks The Samuels, Czerwono-Czarni) - gitara, śpiew; Ryszard Gromek (eks Bizony) - perkusja, instrumenty perkusyjne i R. Poznakowski - fortepian, organy, śpiew, lider. Debiut formacji, jeszcze pod nazwą Grupy wokalno-muzycznej Ryszarda Poznakowskiego, miał miejsce 13.01.1969 r. podczas Telewizyjnej Giełdy Piosenki, gdzie wykonała utwór "Polskie wiatraki". Ogłoszono wtedy wśród publiczności konkurs na nazwę zespołu, gdzie telewidzowie, zapewne zasugerowani tytułem wykonywanej piosenki, zaproponowali Wiatraki.
  Na przełomie maja i czerwca 1970 r. zespół nagrał swój jedyny longplay "Wiatraki", gdzie zaprezentował dwanaście piosenek. W nagraniu płyty gościnnie wzięli udział: Henryk Zomerski - gitara basowa i Jerzy Milian - wibrafon. Podczas odbywającego się w końcu czerwca VIII KFPP Opole 1970 grupa została wyróżniona za utwór "Beskidzkie świątki" (nagroda TVP za piosenkę o walorach ludowych). Oprócz wymienionych utworów formacja wylansowała także piosenki: "Nocą", "Zakochamy się któregoś dnia", "Tuż obok mnie". Ta ostatnia piosenka została wykonana podczas występu w Telewizyjnym Ekranie Młodych. Grupa koncertowała także w ZSRR i NRD.
  Na przełomie 1970/1971 formacja pozyskała Bohdana Kendelewicza (eks Bizony, Tajfuny) - gitara basowa. Po serii koncertów wkrótce potem zespól uległ rozwiązaniu.
  K. Sobczyk i H. Zomerski rozpoczęli współpracę z Estradą Szczecińską. K. Sobczyk zmarła 28.07.2010 r. w Warszawie. H. Fabian zmarł 21.08.1998 r. w Szczecinie.
  R. Gromek znalazł się wkrótce w składzie Testu. Zmarł 27.09.1984 r.
  Po rozwiązaniu Wiatraków R. Poznakowski założył kolejny zespół, w skład którego, oprócz lidera, weszli: Jerzy Grunwald (eks No To Co) - gitara, śpiew; Janusz Hryniewicz (eks Wiślanie 69) - śpiew; B. Kendelewicz - gitara basowa i K. Turczyński -(eks ork. PRiTV w Katowicach) - perkusja. Na bazie tego zespołu J. Grunwald stworzył pierwszy skład swojej formacji En Face.
  B. Kendelewicz zmarł 19.06.2012 r. w Warszawie.

Wiatraki (z okładki LP)
od lewej: K. Sobczyk, H.Fabian, R. Gromek, J. Tarnowska, R. Poznakowski

NAGRANIA RADIOWE:
1970:
Polskie wiatraki; Beskidzkie świątki; Nocą, Tuż obok mnie; Mazurska kraino; Powiedz, jak odnajdziesz mnie; Kupię sobie niebo



NAGRANIA PŁYTOWE:

LP XL/SXL 0623 PN Muza (1970)
WIATRAKI 1
Polskie wiatraki / Beskidzkie świątki / Nie zapomnę / Nocą / Przy tobie bez ciebie / Poznańskie dziewczyny / Chochoły / Wiedzą jedynie zakochani / Tuż obok mnie / Zakochamy się któregoś dnia / Fistaszki / Nie przeglądaj się w jeziorze
   Nagrano od maja do czerwca 1970 r.
 Skład: K. Sobczyk - śpiew; J. Tarnowska - śpiew, basetla; H. Fabian - gitara, śpiew; R. Poznakowski - fortepian, organy, śpiew; R. Gromek - perkusja oraz H. Zomerski - gitara basowa i Jerzy Milian - wibrafon

CD PNCD 841 PN Muza (2004)
WIATRAKI 1
Polskie wiatraki / Beskidzkie świątki / Nie zapomnę / Nocą / Przy tobie bez ciebie / Poznańskie dziewczyny / Chochoły / Wiedzą jedynie zakochani / Tuż obok mnie / Zakochamy się któregoś dnia / Fistaszki / Nie przeglądaj się w jeziorze

SP SP-304 PN Muza (06.1970)
Poznańskie dziewczyny / Wiedzą jedynie zakochani
 Nagrania z LP XL 0623

SP SP-305 PN Muza (06.1970)
Fistaszki / Zakochamy się któregoś dnia
 Nagrania z LP XL 0623

SP SP-306 PN Muza (06.1970)
Polskie wiatraki / Nocą
 Nagrania z LP XL 0623

PD R-0132 Ruch (06.1970)
Polskie wiatraki
 Nagranie z LP XL 0623

PD R-0189 Ruch (06.1970)
Nocą
 Nagranie z LP XL 0623

PD R-0190 Ruch (06.1970)
Poznańskie dziewczyny
 Nagranie z LP XL 0623

PD R-0261 Ruch (1970)
Powiedz, jak odnajdziesz mnie
 Nagranie radiowe

LP XL 0624 PN Muza (03.1970)
[RÓZNI WYKONAWCY] PRZEBOJE NON STOP
Tuż obok mnie

LP XL 0635 PN Muza (1970)
[RÓZNI WYKONAWCY] OPOLE 1970 - MIKROFON I EKRAN
Beskidzkie świątki

LP SX 4011 PN Muza (2013)
[RÓZNI WYKONAWCY] STRANGE WEEKEND
Nie przeglądaj się w jeziorze

EP N-0583 PN Muza (01.1970)
[RÓZNI WYKONAWCY] TELEWIZYJNA GIEŁDA PIOSENKI (1)
Polskie wiatraki
 Skład: K. Sobczyk - śpiew; J. Tarnowska - śpiew, basetla; H. Fabian - gitara, śpiew; R. Poznakowski - fortepian, organy, śpiew; R. Gromek - perkusja
  Nagranie radiowe firmowane nazwą Grupa wokalno-muzyczna Ryszarda Poznakowskiego

MC CK 1287 PN Muza (1993)
[RÓZNI WYKONAWCY] ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1970 vol. 2
Polskie wiatraki

CD PNCD 251 PN Muza
[RÓZNI WYKONAWCY] SZALONE LATA 60 - PRZEBOJE POLSKIEGO BEATU vol. 3
Zakochamy się któregoś dnia / Polskie wiatraki

CD PNCD 378 PN Muza
[RÓZNI WYKONAWCY] 70. W SKALI BEAUFORTA vol. 1
Polskie wiatraki

CD PNCD 1494 PN Muza (2013)
[RÓZNI WYKONAWCY] STRANGE WEEKEND
Nie przeglądaj się w jeziorze


Źródła:
 Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock'n'Roll 1959-1973" - autorzy: Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając (Wyd. Rock-Serwis, Kraków - 1995 r.)
 Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - autor Ryszard Wolański (wyd. Agencja Artystyczna MTJ, Warszawa 2003)
 http://www.kppg.waw.pl/  (kppg#:2093)
 https://www.youtube.com/watch?v=0itMdIg8Kjg  (opis do piosenki Tuż obok mnie)
 https://www.discogs.com/Various-Telewizyjna-Gie%C5%82da-Piosenki/release/6353246
 https://pl.wikipedia.org/wiki/VIII_Krajowy_Festiwal_Piosenki_Polskiej_w_Opolu
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Wiatraki_(zesp%C3%B3%C5%82_muzyczny)
 https://i.ytimg.com/vi/dYBj1tQzVWw/hqdefault.jpg    (zdjęcie)


Polecam obejrzenie na youtube.com piosenki "Tuż obok mnie"

Meteory (poznańskie) [wzmianka]

  Zespół wokalno-instrumentalny Meteory powstał w Poznaniu na początku 1964 r. Jego założycielami byli ówcześni studenci: Zbigniew Szymkowiak - gitara, leader; Jacek Kaluba - gitara i Stanisław Dajczak - gitara basowa. Skład grupy uzupełnili: Piotr Janton – perkusja; Halina Żytkowiak – śpiew, Przemysław Sołtysiak - śpiew i Czesław Staszak – śpiew.
  Formacja zadebiutowała na początku 1964 r. w nowo wybudowanym akademiku Politechniki Poznańskiej przy ul. Zamenhoffa w klubie „Agora”. W 1965 r. z zespołu odszedł perkusista Piotr Janton, a jego miejsce zajął Włodzimierz Woźniak. Repertuar grupy oparty był głównie na utworach zespołów: The Shadows, The Ventures, The Beatles i The Rolling Stones. W repertuarze formacja miała także kompozycje. W Meteorach Przemysław Sołtysiak pisał teksty i muzykę.  Największe jego przeboje to: „Dobre rady” i „Przyjdę do Ciebie”. Te i inne jego kompozycje śpiewali : P. Sołtysiak i H. Żytkowiak. Drugim kompozytorem i autorem tekstów piosenek był gitarzysta zespołu J. Kaluba,
  W zespole Meteory rozpoczęła karierę piosenkarka H. Żytkowiak. W 1964 r. wraz z grupą na zlocie Młodzieży we Frankfurcie nad Odrą reprezentowała miasto Poznań. Największym jej ówczesnym hitem była piosenka z repertuaru Brendy Lee – „I’m Sorry”.
  W 1965 roku zespół Meteory wziął udział w przeglądzie zespołów studenckich, gdzie zdobył wyróżnienie. Przegląd odbył się w klubie studenckim „Dziupla”  Wyższej Szkoły Leśnictwa na Golęcinie w Poznaniu.
  Okazjonalnie w grupie występowali: Zbigniew Starzyński – instrumenty klawiszowe, dzwony; Ryszard Kaźmierczak – gitara.
   Przez cały okres istnienia formacja w podstawowym składzie grała w klubie studenckim „Agora”, będąc jego głównym zespołem. Grupie nie udało się dokonać żadnych nagrań radiowych i płytowych.
  W 1966 r. z formacji odszedł gitarzysta basowy S. Dajczak. Po tym fakcie zespół uległ rozwiązaniu.
  H. Żytkowiak po odejściu z Meteorów śpiewała w zespole Tomasza Dziubińskiego Poznańscy Trubadurzy, a następnie m.in. w Tarpanach, Amazonkach, Trubadurach. P. Janton występował później w poznańskim zespole My. P. Sołtysiak grał później w poznańskich Violinach (gitara basowa, śpiew).

Meteory (poznańskie) [1964] 

 od lewej Stanisław Dajczak, Przemysław Sołtysiak, Zbigniew Szymkowiak, Jacek Kaluba.

Meteory (poznańskie) [1964]

 od lewej : Zbigniew Szymkowiak, Stanisław Dajczak, Jacek Kaluba.

Informację o zespole nadesłał Pan Zbigniew Roth:
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Meteory_(zesp%C3%B3%C5%82_muzyczny)
Fotografie nadesłał Pan Stanisław Dajczak
Informacje i uzupełnienia - Pan Stanisław Dajczak.
  Wielkie dzięki Panie Zbigniewie i Panie Stanisławie!

[W dniu 1.12.2019 r. dodano zdjęcia zespołu]
[W dniu 11.12.2019 r. dodano kilka informacji otrzymanych od Pana Stanisława Dajczaka]


Pan Zbigniew przy okazji prezentacji P. Sołtysiaka napisał:
  Jest kompozytorem utworu wykonywanego przez W. Kordę „Podobni do mew”. Na płycie Niebiesko-Czarnych jako kompozytor występuje Wojciech Meller (wokalista poznańskich Pechowców) – po prostu Meller powiedział Kordzie, że to jego kompozycja.
  Jak dotychczas w różnych źródłach jako kompozytor utworu wymieniany jest W. Meller...